"Onze vijand ? De papa, zeker ? ! Die bekommert zich langs geen kanten meer om de kleine. De kinderen van die nieuwe zijn hem veel belangrijker. Hij woont nu in het voorhuis, wij in het achterhuis."
...

"Onze vijand ? De papa, zeker ? ! Die bekommert zich langs geen kanten meer om de kleine. De kinderen van die nieuwe zijn hem veel belangrijker. Hij woont nu in het voorhuis, wij in het achterhuis."Die tekst prijkt op één van de panelen die de Duitse fotografe Bettina Flitner naar aanleiding van de zesde editie van de Zomer van de Fotografie in de binnentuin van het OCMW-complex langsheen het wandelpad naar het Sint-Elisabethziekenhuis heeft geplaatst. De tekst staat onder een foto van een getatoeëerde vrouw en een meisje, haar dochter. Beiden houden ze een speelgoedzwaard in de hand : daarmee moet papa dood. In 1992 had Bettina Flitner een aantal vrouwen in Keulen en Berlijn naar een vijand gevraagd. Uit een speelgoedarsenaal mochten ze een wapen kiezen waarmee ze die persoon desgevallend wel zouden willen vermoorden. En daarmee kwamen ze dan op de foto. Toen Flitner haar panelen voor het eerst in een winkelstraat en een kerk toonde, zorgde dat voor flink wat kabaal. De vrouwen hadden het in hoofdzaak op mannen gemunt die hen op de een of andere manier misbruikt hadden een handtassendief, de paus, of hun vader en legden (o symboliek !) een merkwaardige voorkeur voor messen, speren en hakbijlen aan de dag, wanneer er een wapen moest gekozen. Bettina Flitner had het over "standbeelden van vrijheidsstrijders", maar de man in de straat bleek dat dus anders te zien. De ironie van het speelgoedwapen die de onmacht van die wat sjofel ogende wraakgodinnen nog wat extra moest beklemtonen bleek niet echt goed over te komen."Macht/onmacht" is de titel van de centrale tentoonstelling van deze Zomer van de Fotografie. Ze is een gezamenlijk initiatief van het Museum voor Fotografie, het Muhka, het ICC, het Hessenhuis, en het Elzenveld dat alleen al maakt deze tentoonstelling tot een unicum. Hoe lonend die samenwerking kan zijn, blijkt uit het resultaat. Het is binnen dit bestel uiteraard onmogelijk om een overzicht te geven van de manier waarop meer dan twintig fotografen in de vijf instituten de macht, haar instrumentarium en haar slachtoffers trachten bloot te leggen, temeer omdat op nog 36 andere locaties, galerijen, winkels of culturele centra tentoonstellingen lopen die bij dat thema aansluiten. De Nederlander Eddy Seesing liet topmanagers wat kwetsbaar naast hun lege stoel poseren ; zijn landgenote Jacqueline Hassink fotografeerde de lege directietafels van multinationals ; de Canadese Lynne Cohen hield het bij testlaboratoria en schietterreinen ; de Amerikaanse Lucinda Devlin maakte een serie over executiekamers. In het Fotografiemuseum toont de Duitser Dirk Reinartz zijn ijzig kille reportages over concentratiekampen, en zijn landgenoot Rudolf Herz fotografeerde de krassen die boze bezoekers in het voormalige uitroeiingskamp nalieten op de foto's van een tentoonstelling over het nationaal-socialisme. Of hoe foto's foto's ondervragen. De Chileen Alfredo Jaar en de in Beiroet geboren Benni Efrat trokken in 1994 naar Rwanda. Maar Efrat kwam alleen met het gezoem van miljoenen vliegen terug, terwijl Jaar zijn foto's in gesloten dozen toont. "Tegenover zoveel ellende", zegt Efrat, "stond een camera machteloos." Borka Macht/Onmacht. Tot 15 september. Inlichtingen bij het Museum voor Fotografie : tel. (03) 216.22.11.Mijn Vijand (Bettina Flitner).