Er zijn gelukkig heel wat manieren om uw beleggingen te beschermen, of u nu op vakantie vertrekt of niet.
...

Er zijn gelukkig heel wat manieren om uw beleggingen te beschermen, of u nu op vakantie vertrekt of niet. Tot de meest rendabele investeringen van het eerste halfjaar behoren de Duitse Bunds en de Amerikaanse staatsbons. Beide staatsobligaties bieden een relatief lage rente, maar de houders ervan hebben in de eerste zes maanden van dit jaar al een mooie meerwaarde kunnen realiseren dankzij de nieuwe daling van de rente, die in ieder geval al aan de lage kant was. De Duitse Bund op tien jaar, die als referentie geldt, is sinds begin dit jaar met ruim 7 % gestegen, na een daling van meer dan 0,8 procentpunt van de Duitse rente op tien jaar, die vandaag nog slechts 2,5 % bedraagt. De Amerikaanse schatkist blijft een van de meest vrijgevige, met een rendement van bijna 3 % per jaar voor obligaties met een looptijd van tien jaar. Het was echter alleen op het meest dramatische punt van de crisis eind 2008 dat de rente nog lager stond dan in de afgelopen maanden. Zoals u kunt zien in de grafieken hiernaast, is de zwakte van de Duitse en Amerikaanse rente nog opvallender als we ze bekijken in een historische context. Alleen Zwitserland en Japan zijn nog krenteriger met jaarrendementen van amper 1,5 en 1 % voor staatsobligaties op tien jaar. Dat kan echter deels worden verklaard door de vluchtwaardestatus van de Zwitserse frank en de lange deflatieperiode in het land van de rijzende zon. Op termijn zal de rente echter de hoogte ingaan, zowel volgens optimisten als volgens pessimisten. Voor heel wat pessimisten zal de lange crisis die is begonnen in 2007 uitmonden in een periode van twijfel rond de staatsobligaties, zoals al zo vaak het geval is geweest bij eerdere grote crisissen. De grootste optimisten menen echter dat de centrale banken de basisrente zullen optrekken in het zog van het economische herstel, waarmee onrechtstreeks ook de langetermijnrente zal verhogen, en dat de 'veiligheidspremies' van Duitsland en de Verenigde Staten zullen verdwijnen. Tussen de beide kampen vinden we ook een hele reeks economen die ervan overtuigd zijn dat we afstevenen op een periode van stagflatie of hoge inflatie, wat onvermijdelijk zou leiden tot een (aanzienlijke) rentestijging. Als u over een obligatieportefeuille beschikt, en vooral als u Duitse of Amerikaanse obligaties op lange termijn bezit, raden wij u aan u in te dekken tegen een rentestijging (en dus tegen een daling van de waarde van de obligaties) via onderstaande producten. Die kunnen ook dienen voor beleggers die wensen te profiteren van een stijging van de Duitse en Amerikaanse rente zonder dat ze obligaties in portefeuille hebben. De beurzen kennen tot hiertoe een bewogen jaar en er is niets dat erop wijst dat daar verandering in zal komen. De factoren die aan de basis liggen van die nervositeit zijn immers nog altijd aanwezig: begrotingstekorten in de eurozone en vrees voor een vertraging van de Chinese conjunctuur. Erger nog, de bezuinigingskuur begint zich al uit te breiden naar het Verenigd Koninkrijk en bedreigt ook de Verenigde Staten, waarvan de staatsschuld volgens het IMF in 2012 hoger zal zijn dan het bbp. De Chinese economie heeft op haar beurt al tekenen van vertraging getoond de afgelopen weken, met name door de daling van de Manufacturing PMI-index tot 52,1, een teken dat de industrie langzamer groeit. De vooruitzichten voor de wereldeconomie kunnen dus opnieuw grote onrust doen ontstaan bij beleggers, ook al zijn de aandelen op dit moment zonder meer goedkoop. Veel beleggers houden ervan te spelen op de Amerikaanse beurs en zij waren de afgelopen weken bijzonder tevreden met de stijging van de dollar. Toch kon de eenheidsmunt opnieuw een beetje rechtkrabbelen, terwijl de meeste waarnemers hadden verwacht dat de Amerikaanse dollar tot onder de introductiekoers van de euro van 1,18 zou terugvallen. Dat illustreert opnieuw hoe moeilijk het is om de evolutie van de wisselkoers van de twee belangrijkste munten ter wereld te voorspellen. Vaak zijn de bewegingen heel snel en zien we ook extreme tendenswijzigingen. Bij 1,25 blijft de EUR/USD-pariteit veel dichter bij zijn bodemkoers van de laatste jaren rond 1,19 dan bij zijn historische record van bijna 1,60. Een terugval van de dollar is overigens goed mogelijk, aangezien de eenheidsmunt al een zware bijdrage heeft betaald aan de begrotingstekorten in de eurozone, terwijl de Amerikaanse dollar (nog?) niet geleden heeft onder de alsmaar stijgende schuld van de Verenigde Staten. Het sentiment van de markten zal echter cruciaal blijven in de evolutie van de EUR/USD-pariteit. Door Cédric BoitteAls u Duitse of Amerikaanse obligaties op lange termijn bezit, kunt u zich best indekken tegen een rentestijging.