Bel me maandag," antwoordde Karl Huts, toen we afgelopen zaterdag, 27 augustus, om 3.00 uur 's ochtends naar zijn medewerking polsten voor dit artikel. "Maar niet voor de middag, hé!" De oudste zoon van Fernand en Karine Huts had een goede reden om maandagochtend niét uit zijn bed te komen. Ter ere van het 150-jarig bestaan van Katoen Natie namen zowat 11.000 mensen vier dagen lang deel aan het grootste Belgische bedrijfsfeest van de jongste jaren - en vermoedelijk ook voor de komende decennia.
...

Bel me maandag," antwoordde Karl Huts, toen we afgelopen zaterdag, 27 augustus, om 3.00 uur 's ochtends naar zijn medewerking polsten voor dit artikel. "Maar niet voor de middag, hé!" De oudste zoon van Fernand en Karine Huts had een goede reden om maandagochtend niét uit zijn bed te komen. Ter ere van het 150-jarig bestaan van Katoen Natie namen zowat 11.000 mensen vier dagen lang deel aan het grootste Belgische bedrijfsfeest van de jongste jaren - en vermoedelijk ook voor de komende decennia. Op het programma - gestuwd door moeder Karine - onder meer een musical met Marijn Devalck, waarvoor zoon Yves de muziek schreef. Twintig paardenkoetsen, een rist oldtimers, twintig keukens, 550 m2 videoschermen, vendelzwaaiers, en optredens van Kris De Bruyne, Ozark Henry, Laïs, Gabriel Rios, Boudewijn de Groot en Epica, de Nederlandse symfonische gothic-metalband waarvan Yves bassist is, maakten het feest in het nagelnieuwe Singelberg-complex compleet. Voor de Hutsen is feesten een deel van hun natie-cultuur. Er zijn ergere erfenissen, al zijn de meeste naties allang omgevormd tot een nv, en is de jaarlijkse verkiezing van de dekens ondertussen folklore geworden. De musical, het hoogtepunt van het feest, refereerde zelfs aan de wijze waarop die overgang bij Katoen Natie plaatsvond, met de jonge Fernand Huts die met zeven metgezellen (de huidige bedrijfseenheden) bepaalt wie het bedrijf moest leiden: "Iene miene mutte, tien pond grutten, tien pond kaas, ik ben en blijf den baas." Maar de grootse logistieke operatie die het bedrijf heeft opgezet, moet niet alleen de werknemers dichter bij elkaar brengen, maar ook Katoen Natie bij zijn klanten, leveranciers en de maatschappij waarin ze opereert. Tonen dat een bedrijf leiden méér is dan alleen maar in cijfers neuzen, nieuwe structuren invoeren en kosten besparen, is wellicht een van de beste manieren om ondernemerschap bij de jeugd te promoten. Dat geldt zeker voor zoon Karl. Als alles normaal verloopt, volgt de 27-jarige jurist ooit zijn vader op aan het hoofd van Katoen Natie. Zijn twee broers steunen hem daar voluit in. Hun interessesferen liggen elders: Yves (26) bouwt met Epica zijn muziekcarrière uit, de jongste broer Stefaan (21) volgt een opleiding aan de Militaire School om piloot te worden. "Veel hangt van mezelf af: in welke mate wil ik ervoor gaan, en in welke mate kan ik het? Dat eerste lukt wel - buiten mijn hond heb ik geen enkel engagement en kan ik me volop uitleven in het bedrijf (lacht)- en over het tweede zullen anderen oordelen. Ik heb een beetje voorsprong, maar ik zal het even hard moeten bewijzen. En lukt het niet, dan is het ook gedaan."De finale beslissing is verre van genomen, en vader Fernand en moeder Karine zijn de eersten om te beseffen dat ze hem geen cadeau doen indien hij die verantwoordelijkheid niet aan zou kunnen. Maar managers die al met hem werkten, oordelen wel dat hij dezelfde mengeling van praktische intelligentie, branie en daadkracht heeft als zijn vader. Net als de kunst om plezier te kunnen maken. Karl Huts: "Je moet al een heel moeilijk mens zijn om u in ons bedrijf niét te amuseren. Maar we zijn veeleisend. Veel jonge mensen beginnen, maar niet iedereen houdt het vol."Het Bourgondische karakter van de logistieke en maritieme groep - keihard werken, maar op tijd ook ruimte maken voor feest - is hem met de paplepel ingegoten. "In de grond ben ik lui, al is dat waarschijnlijk geen goede pr voor mezelf," grapt Karl. "Maar daarom wil ik ook zo snel mogelijk dat denboetiek draait en dat de problemen opgelost zijn. Liefst zo grondig mogelijk, zodat ik er niet nog eens mee word geconfronteerd." Karl Huts studeerde Rechten aan de Faculté Notre Dame de la Paix in Namen en aan de KU Leuven, en deed er een MBA aan de Vlerick bovenop. In het kader van een stage om bedrijfsleven meer te koppelen met politiek, haalde toenmalig minister van Overheidsparticipaties Rik Daems (VLD) hem en drie anderen als stagiairs naar zijn kabinet. Hij volgde er mee de dossiers van Belgacom en Sabena op, waarbij hij kabinetschef Charles-Louis d'Arenberg assisteerde. "Ik leerde er hoe politiek werkt. Wanneer ik nu een krant lees, weet ik hoe een dossier tot stand komt, welke beslissingsprocessen er gebeuren, wat de waarde is van een advies van de Raad van State."Sindsdien wordt hij klaargestoomd om ooit mee te draaien aan de top van het bedrijf. De complexe onderneming - 7000 mensen in zeven bedrijfseenheden die 85 logistieke platformen en distributiecentra bemannen in 22 landen in Europa, het Verre Oosten, Noord- en Zuid-Amerika - leren kennen, betekent in zijn geval: vanop de werkvloer. Eerst kreeg hij zes maanden opleiding in Kallo, vervolgens werd hij zes maanden naar het Franse Saint-Martin-de-Crau bij Arles gestuurd. "Met twee andere jonge gasten heb ik daar het magazijn mee helpen opendoen: mijn eerste aanwervingen, trainingen... Nu werken daar al 200 mensen."Sinds begin 2005 is hij verantwoordelijk voor een deel van de transportonderneming van de groep. Via twee bedrijven, Riga Trans en Valkeniers Natie, beheert hij mee een vloot van 90 vrachtwagens, waar hij moet reorganiseren en synergieën zoeken. "Eens per maand moet ik, net als andere operationele units, op rapport bij ons vader. Net als vroeger, ja. Hij coacht me wel, maar je krijgt bij ons eigenlijk erg veel vrijheid."De belangrijkste les na twee jaar in het veld? "Ik moet ervoor zorgen dat mijn collega's mij op tijd en stond eens tegen mijn oren tikken. Toen ik hier toekwam, stelde ik een paar vragen, gewoon om bij te leren, maar voor sommigen was dat dadelijk het evangelie, alleen omdat ik de zoon was van de baas. Terwijl ik ook nog gecoacht moet worden: als jonge gast is het dubbel zo belangrijk om op uw fouten te worden gewezen. Sommigen pikken het snel op om kritisch te zijn tegenover mij, anderen niet." Wat de volgende uitdaging zal zijn, weet hij nog niet. "Bij ons moet je constant beschikbaar zijn. Net zoals alle andere jonge trainees weet ik ook niet waar ik volgende week zal zitten. Voor mij is het belangrijkste dat ik de stiel kan leren en mezelf nuttig kan maken."Luc Huysmans"Eens per maand moet ik, net als andere operationele units, op rapport bij ons vader."