Ivo Janssens heeft zijn zaak van kantoormeubelen op een van de beste locaties in België: langs de drukke A12. Eerder baatte hij meubelzaken uit in Kalmthout en Wommelgem, maar sinds 2001 zit hij aan de winkelboulevard tussen Boom en Antwerpen.
...

Ivo Janssens heeft zijn zaak van kantoormeubelen op een van de beste locaties in België: langs de drukke A12. Eerder baatte hij meubelzaken uit in Kalmthout en Wommelgem, maar sinds 2001 zit hij aan de winkelboulevard tussen Boom en Antwerpen. Janssens is 58 jaar, heeft twee kinderen, maar zij hebben een goed universitair diploma en zijn niet geïnteresseerd om de firma van papa over te nemen. Janssens boert nochtans goed, zegt hij zelf: anderhalf miljoen euro omzet met 2,5 mensen in dienst en een aantal monteurs die op zelfstandige basis voor hem werken. De verkoop kende dit jaar wel een inzinking, maar tegenover 2007 ligt de omzet toch weer een aantal procenten hoger. "De verhuis naar Aartselaar in 2001 was het moment waarop ik voor het eerst over mijn pensioen ben beginnen nadenken. Mijn broer had net zijn zaak verkocht, en ik begon me af te vragen of mijn pensioen zou volstaan om mijn levenspatroon voort te zetten. In samenwerking met Bank J. Van Breda heb ik een pensioenplan opgezet dat mij in staat moet stellen onbekommerd van mijn oude dag te genieten." Daarna begon Janssens na te denken over de toekomst van zijn bedrijf. "Ik ben altijd relatief klein gebleven, omdat ik als ondernemer zoveel mogelijk zelf wilde doen. Die diversiteit vormt voor mij de grote charme van zaken doen. Daardoor heb ik, bewust, een rem op de groei gezet." Mede daardoor is een verkoop niet voor de hand liggend. "Een klein bedrijf kost niet veel geld, en gaat gemakkelijk van de hand. Een groot bedrijf kost flink wat centen, maar vertegenwoordigt een serieuze business. Met Buro-A12 val ik zo'n beetje tussen twee stoelen, al zijn er wellicht wel collega's geïnteresseerd als ik zou verkopen. Maar ik heb geen zin om tot mijn 65ste te werken en dan een bordje 'te koop' voor de deur te hangen." Een van zijn verkoopsters liet haar interesse voor een overname blijken, en daar voelt Janssens wel wat voor. "Het klikt. Maar voorlopig zit ik nog met meer vragen dan antwoorden", geeft hij toe, "Hoe werkt zo'n managementbuy-out? Wat is mijn zaak waard? Op welk moment verkoop ik het best? En vooral: wie zal dat financieren?" Janssens wijst erop dat de banken momenteel zeer voorzichtig zijn om kredieten te verstrekken. "Ik wil nu eigenlijk nog een aantal jaar werken en met mijn zaak bezig zijn, maar dan moet ik eerst van de onzekerheid af. Ik heb in principe nooit stress, maar zolang ik niet weet wat er met mijn bedrijf gaat gebeuren, heb ik er wel last van. Als er morgen iemand binnenkomt die mijn probleem kan oplossen, zal ik graag naar hem luisteren."