Lee Westwood is de eerste golfer die er na vijf jaar in geslaagd is om Tiger Woods te onttronen als nummer één van de wereld. De 37-jarige Engelsman kreeg dat voor mekaar op 1 november, een zwarte dag in wat al een zwart jaar was voor Woods. "Om de beste speler van de wereld te zijn, moet je toernooien winnen", zei Woods heel nuchter. "En dat is precies wat ik dit jaar niet gedaan heb." 2010 is inderdaad zijn slechtste seizoen sinds hij in 1996 debuteerde in het Amerikaanse circuit. De gevallen halfgod heeft een diepe duik genomen in alle klasse...

Lee Westwood is de eerste golfer die er na vijf jaar in geslaagd is om Tiger Woods te onttronen als nummer één van de wereld. De 37-jarige Engelsman kreeg dat voor mekaar op 1 november, een zwarte dag in wat al een zwart jaar was voor Woods. "Om de beste speler van de wereld te zijn, moet je toernooien winnen", zei Woods heel nuchter. "En dat is precies wat ik dit jaar niet gedaan heb." 2010 is inderdaad zijn slechtste seizoen sinds hij in 1996 debuteerde in het Amerikaanse circuit. De gevallen halfgod heeft een diepe duik genomen in alle klassementen waarmee rekening wordt gehouden voor de opmaak van de internationale ranking. Dat Westwood nu de nummer één is, lokte trouwens ook al kritiek uit. Butch Harmon, de vroegere coach van Tiger Woods die nu samenwerkt met de Duitser Martin Kaymer, verklaarde dat zijn beschermeling eigenlijk de nieuwe nummer één had moeten zijn. "Hij won dit jaar zes toernooien, waaronder het US PGA Championship. Lee heeft geen enkele major kunnen winnen. En als Phil Mickelson de eer had gekregen, nadat hij verscheidene maanden out was geweest met een blessure, zoals Westwood, wat zouden ze dan zeggen in Europa? Neen, dat klassement stelt niets meer voor", zei Harmon. Nick Faldo, de recentste Engelsman die nummer één van de wereld was, zei dan weer dat zijn landgenoot zijn nieuwe statuut maar moest zien te bevestigen met winst in een major. Lee Westwood, de vierde speler in de geschiedenis die nummer één wordt zonder een major te hebben gewonnen, zette anders wel heel degelijke prestaties neer. Hij finishte zeven keer in de top vijf, en was tweede (zijn beste prestaties) in de Masters en de Britse Open. Het klassement zou vooral in de top vier trouwens nog kunnen veranderen, met spelers als Lee Westwood, Tiger Woods, Martin Kaymer en Phil Mickelson. De heren staan behoorlijk dicht bij elkaar. Maar waarom wordt het Westwood dan niet echt gegund? "Ik heb Nick Faldo niet nodig om me eraan te herinneren dat ik een major zou moeten winnen". "Dat ligt voor de hand. Maar ik kan wel al terugblikken op een mooie carrière en kwam onlangs heel dicht bij die verlossende overwinning. Je zou ook kunnen zeggen: als ik de nummer één van de wereld ben zonder toernooiwinst, dan is dat misschien omdat ik altijd op een heel goed niveau presteer. Het probleem is dat de mensen dit klassement niet begrijpen en geen onderscheid kunnen maken tussen, enerzijds toptoernooien winnen en, anderzijds, iedere week opnieuw de meest regelmatige speler van de wereld zijn. Want dat heb ik de voorbije twee jaar gedaan. De spelers klagen trouwens niet: het klassement beloont de spelers die over het hele jaar het best presteren. Maar ik geef grif toe dat de afwezigheid van Tiger ons allemaal geholpen heeft." John Baete