Het boek over de carrière van Vincent Herbert is er één met hoofdstukken in verschillende continenten. De Belg met Kortrijkzaanse roots werkte eerst in Brussel voor een Japanse bank, later voor een Amerikaanse bank in Londen en daarna voor de Belgische Bank Brussels Lambert in Singapore . Vandaag woont en werkt wereldburger Herbert in New York, maar niet langer in de financiële sector. Wel als president van brood- en bakkerijketen Le Pain Quotidien, waarvoor hij deels op aanraden van zijn echtgenote in 2000 aan de slag ging. ...

Het boek over de carrière van Vincent Herbert is er één met hoofdstukken in verschillende continenten. De Belg met Kortrijkzaanse roots werkte eerst in Brussel voor een Japanse bank, later voor een Amerikaanse bank in Londen en daarna voor de Belgische Bank Brussels Lambert in Singapore . Vandaag woont en werkt wereldburger Herbert in New York, maar niet langer in de financiële sector. Wel als president van brood- en bakkerijketen Le Pain Quotidien, waarvoor hij deels op aanraden van zijn echtgenote in 2000 aan de slag ging. "Vijftien jaar in de financiële wereld maken je een ander mens," herinnert Herbert zich. "Ik werkte en verdiende geld, maar mijn wereld werd steeds begrensder. Het contact met mijn zintuigen was ik helemaal verloren." Herbert maakte de afweging: geld verdienen of een beter mens worden? Het eerste had hij gedaan, nu wilde hij zich doorheen zijn carrière toeleggen op het tweede. "Ondertussen gebruik ik mijn zintuigen opnieuw en vond ik het perfecte evenwicht tussen de twee levenswijzen. Momenteel verdien ik geld en heb ik het gevoel dat ik een beter mens word," maakt Herbert menig manager jaloers. Een heropvoeding door zijn werkgever ligt aan de basis. In de winkels wil Le Pain Quotidien de klanten opvoeden en leren meer tijd te nemen voor een maaltijd. Herbert werd heropgevoed tot medewerker die geen Wall Streetmentaliteit meedraagt. Na zijn twee kinderen van vijf en drie naar school te hebben gewandeld, begint Herbert zijn werkdag nu regelmatig met een eerste meeting tijdens een ontbijt in een van de winkels van de bakkerijketen. Naast het brood staat er vaak een gesprek met een bakker of winkelbediende op het menu. "Uit die gesprekken krijg ik een goed idee van de gezondheid van de onderneming," zegt Herbert. "Ik vraag hen bewust niet of ze hun deadlines halen, ik probeer eerder de menselijke kant van mijn werknemers te bespelen. Zo valt hun stress weg en kweek je loyaliteit. Maar ik moet toegeven dat ik dat echt heb moeten leren. In de financiële sector push je de mensen onder je de hele tijd. Bij Le Pain Quotidien zijn dat er zo'n 800, dus dat kan gewoon niet meer."De voorzitter leerde het afgelopen jaar naar eigen zeggen elke dag wel iets bij, ook op privévlak. Zo hielpen enkele aandeelhouders Herbert in zijn zoektocht naar het wankele evenwicht tussen familie, job en sport. "Het blijft natuurlijk veel werken, maar zolang mijn dagtaak me fascineert, begin ik niet aan een volgend hoofdstuk voor het boek van mijn leven. Dat boek moet wel interessant worden, want ik wil dat mijn kinderen later veel én liefst spannende hoofdstukken kunnen lezen."VINCENT HERBERT (LE PAIN QUOTIDIEN) IS: voorzitter van Le Pain Quotidien. VRIJE TIJD: tennissen, golfen, zwemmen en muziek beluisteren. SjS