2. Laurette ONKELINX (45)

functie: vice-premier en minister van Justitie.
...

functie: vice-premier en minister van Justitie. opleiding: licentiaat in de rechten (Luik). mandaten: lid van het partijbureau van de PS. Al vijftien jaar is Laurette Onkelinx - dochter van Gaston, die jarenlang de PS-federatie in Luik leidde - vervlochten met de politiek. Sinds 1988 zetelt deze voormalige advocate aan de balie en docent Administratieve Wetenschappen in Luik voor de Franstalige socialisten in het federale parlement. Ze kwam pas echt in de belangstelling toen ze in 1992 minister van Volksgezondheid en Sociale Integratie werd in de regering- Dehaene I. Een kortstondig verblijf op federaal niveau, want in 1993 ruilde ze het federale mandaat in voor het minister-presidentschap van de Franse gemeenschapsregering. Tijdens die periode had ze af te rekenen met wekenlange stakingen in het Franstalige onderwijs. In 1999 keerde Onkelinx terug naar het federale niveau in de paars-groene regering van Guy Verhofstadt. Ze werd er minister van Arbeid en profileerde zich als verdedigster van de belangen van de socialistische vakbond. Nog vóór de verkiezingen van 18 juni 2003 was duidelijk dat Onkelinx haar zinnen had gezet op een ander departement: Justitie. functie: federaal minister van Economie, Energie, Buitenlandse Handel en Wetenschapsbeleid. opleiding: licentiaat in de rechten aan de Universiteit Gent en master of laws aan de Harvard Law School. mandaten: secretaris-generaal VLD, lid partijbureau VLD, lid Raad van Europese Liberalen en Democraten, ondervoorzitter Hogeschool Gent, bestuurder VVM. Na haar studies werkte Fientje Moerman als juriste bij het advocatenkantoor Cleary, Gottlieb, Steen & Hamilton in New York. Met een tussenstop op de redactie van De Standaard was ze tussen 1985 en 1995 actief in het Europees Parlement, eerst als woordvoerder van de liberalen, later als medewerkster van Valéry Giscard d'Estaing en ten slotte als hoofdadviseur Israël en de Golfstaten. Daarna werd de poulain van Karel De Gucht schepen van Onderwijs in Gent. Sinds 1999 zetelt Moerman in de Kamer, waar ze zich ontpopte tot sterkhouder in de liberale Kamerfractie. Zo vocht ze met succes voor de oprichting van de dienst Alimentatievorderingen, die problemen met niet-betaalde onderhoudsgelden moet gaan oplossen. Als waakhond van SP.A-rivale Freya Van den Bossche, bevoegd voor Milieu, haalde dit aanstormend talent van de VLD de woede van alle socialisten en groenen op de hals nadat ze louter op verhandelbare emissierechten mikte om de Kyoto-doelstelling te halen. functie: voorzitter van de rechtbank van koophandel in Brussel. opleiding: doctor in de rechten aan de UCL. mandaten: erelid van de International Academy of Trial Judges (VS), lid van de erkenningscommissie van het Instituut van de Accountants en de Belastingconsulenten (IAB), voorzitter van de Unie Rechters van Koophandel. Als voorzitter van de rechtbank van koophandel in Brussel kreeg Anne Spiritus-Dassesse alle grote economische dossiers van de jongste jaren in handen: Sabena, Sobelair, City Bird, Wagons-Lits, Tractebel en KBC. Spiritus-Dassesse komt uit een katholieke familie van dokters, apothekers en andere vrije beroepen uit het Tiense. Ooit heeft ze zelfs gezworen nooit notaris of magistraat te worden. Ze behaalde een diploma rechten aan de KU Leuven, aangevuld met een specialisatie Europees Recht. Ze was vijf jaar zakenadvocaat, eerst aan de balie van Leuven, later in Brussel. Na drie jaar in eerste aanleg stapte ze over naar koophandel, waar ze zich meer thuis voelt. Ze apprecieert bijzonder de samenwerking tussen de lekenrechters (zakenmensen) en professionele magistraten in dit college. Ze is lid van diverse instellingen, zoals de aggregatiecommissie voor expert-boekhouders of de tuchtraad van het Instituut der Bedrijfsrevisoren. Minder bekend is haar lidmaatschap van de Club L, een genootschap van actieve vrouwen uit de hoogste kringen. functie: Vlaams minister van Economie. opleiding: licentiaat in de rechten. mandaten: gemeenteraadslid Leuven. Het parcours dat Patricia Ceysens heeft afgelegd, kan worden omschreven als een blitzcarrière. De Limburgse koos na haar studies aan de KU Leuven voor een loopbaan aan de balie van Leuven. Vanaf 1990 tot 1995 werkte zij op de afdeling Intellectuele Eigendom van het advocatenkantoor Loeff Claeys Verbeke in Brussel. In 1995 zette ze haar eerste formele stappen in de politiek toen ze werd verkozen tot Vlaams volksvertegenwoordiger. Ceysens bekommerde zich als voorzitster van de commissie Welzijn, Gezondheid en Gelijke Kansen eerder voor sociale thema's, waardoor haar benoeming vorig jaar tot Vlaams minister van Economie - waarvoor Jaak Gabriëls door de VLD aan de kant werd geschoven - enige verbazing opwekte in het bedrijfsleven. Sindsdien hamert Ceysens op het belang van de creatieve economie en publiceerde ze enkele weken geleden nog het boek E-mama. functie: Vlaams minister van Onderwijs. opleiding: licentiaat geschiedenis. Marleen Vanderpoorten kan stormen doorstaan. Sinds haar benoeming in 1995 tot minister van Onderwijs kreeg ze het meer dan eens aan de stok met de onderwijsbonden. Maar ze bleef overeind, ook toen de VLD vorig jaar een verjongingsoperatie in de Vlaamse regering doorvoerde. Voor haar ministerschap moest Vanderpoorten wel de burgemeestersjerp van haar geliefkoosde stad Lier doorgeven aan een opvolger. De roots van Vanderpoorten liggen zowel in Lier als in de VLD. Wijlen Herman Vanderpoorten, oud-minister van Justitie en liberaal boegbeeld in Lier, was haar vader, en huidig vice-premier Patrick Dewael is een neef. Marleen Vanderpoorten stond negentien jaar in het onderwijs. Haar politieke carrière begon in 1987, toen ze werd verkozen tot provincieraadslid. Begin jaren negentig werd de politica voorzitter van de nationale VLD-Vrouwen. Vijf jaar later werd ze Vlaams parlementslid en bij de volgende verkiezingen schopte ze het tot minister. functie: directeur van het Instituut voor Bestuurders. opleiding: doctor in de economische wetenschappen. mandaten: hoofd van het Competence Centre Entrepreneurship, Governance and Strategy Vlerick Leuven Gent Management School, bestuurder van Capco, Belgacom, Electrabel, SHV Holding en ING, gastprofessor Universiteit Gent. Lutgart Van den Berghe is zeker geen eendagsvlieg. Tot vier keer toe werd ze in Nederland uitgeroepen tot machtigste vrouw. Die titel dankte ze aan haar bestuursmandaten bij ING, KLM, CSM en SHV. In eigen land werd ze enkele weken geleden nog benoemd tot bestuurslid van het telecombedrijf Belgacom. Internationaal werd ze in Singapore gelauwerd toen ze werd opgenomen in de Insurance Hall of Fame, een eerbetuiging van de International Insurance Society voor innovatieve bijdragen tot de ontwikkeling van de verzekeringen. Van den Berghe is de eerste vrouw en de eerste Belg onder de uitverkorenen sinds deze prijs in 1957 werd ingesteld. Nationaal en internationaal is ze door haar studiewerk en publicaties een vaste waarde in het bedrijfsleven. functie: voorzitter van de kamercommissie Buitenlandse Zaken. opleiding: licentiaat in de romaanse filologie, licentiaat in de pers- en communicatiewetenschappen. mandaten: bestuurder van Mobistar, voorzitter van de raad van bestuur van het Federaal Agentschap voor Buitenlandse Handel, voorzitter Liberale Internationale. Annemie Neyts getuigde onlangs aan de laatste rechte lijn van haar carrière te zijn begonnen. Die zou richting een zitje in het Europees Parlement moeten gaan. Neyts is een oudgediende in de politiek en bekleedde bijna alle functies: kabinetsmedewerker, gemeenteraadslid, volksvertegenwoordiger, partijvoorzitter, Brussels minister, staatssecretaris, voorzitter Liberale Internationale, minister van Staat... Volgens sommige politieke waarnemers is Neyts al enkele jaren aan het einde van haar politieke Latijn; anderen beweren dat de informele macht van de voormalige lerares Frans door de publieke opinie fel wordt onderschat. functie: ere-vice-voorzitter van de Nationale Bank van België. opleiding: doctor in de toegepaste economische wetenschappen. mandaten: lid van het Comité voor Financiële Stabiliteit, bestuurslid Commissie voor het Bank-, Financie- en Assurantiewezen, lid van de Hoge Raad voor Financiën, bestuurslid van de Universiteit Antwerpen Management School. De naam De Wachter is een begrip in de financiële wereld. De Antwerpse is immers een van de zeldzame vrouwen op topniveau in deze sector. Marcia De Wachter is ook niet vreemd in politieke kringen. Nadat ze enkele jaren in het academische milieu had vertoefd, trok ze naar het kabinet van toenmalig eerste minister Wilfried Martens (CD&V). In 1990 werd ze woordvoerder van de Nationale Bank van België, zes jaar later secretaris-generaal en nog geen drie jaar later vice-gouverneur. Vandaag is ze nog steeds directeur van de bank en prijkt de titel ere-vice-voorzitter op haar naamkaartje. functie: procureur-generaal van het hof van beroep in Antwerpen. opleiding: doctor in de rechten, KU Leuven. mandaten: voorzitter van het college van procureurs-generaal. Na vier jaar stage aan de balie stapte Christine Dekkers in 1973 over naar de magistratuur. Hier werkte de flamingante zich op van substituut-procureur des Konings tot de top van het Antwerpse hof van beroep. In 1995, twee jaar voor haar aanstelling tot procureur-generaal, werd zij kabinetschef van minister van Justitie Stefaan De Clerck (CD&V). Dekkers verraste vriend en vijand door haar vorige baas, Roger Van Camp, aan te klagen bij de Centrale Dienst voor de Bestrijding van de Corruptie. In 1998 kantte Dekkers zich fel tegen het Octopus-plan van de regering om het Openbaar Ministerie te hervormen. Ook het snelrecht van Marc Verwilghen (VLD) kende in haar ogen geen genade. Vorig jaar haalde de procureur-generaal haar slag thuis toen de aanpak van de financiële criminaliteit - denk maar aan de zaken Superclub en Lernout & Hauspie - prioritair werd in het nationale veiligheidsplan. Begin 2004 klaagde ze in de Senaat het personeelstekort bij de assisenhoven aan. functie: directeur van Caritas Verbond van Verzorgingsinstellingen. opleiding: doctor in de genees-, heel- en verloskunde. mandaten: ondervoorzitter van het Bureau van de Vlaamse Gezondheidsraad, ondervoorzitter van de Nationale Raad voor Ziekenhuisvoorzieningen, lid van de Algemene Raad van de Verzekering voor Geneeskundige Verzorging (Riziv), lid van de Governing Council van de International Hospital Federation, lid van de Inrichtende Overheid van de KU Leuven. Toen Carine Boonen in 1985 afstudeerde aan de KU Leuven startte ze haar eigen privé-praktijk in Hasselt. Ondertussen was ze nog actief als inspecteur-geneesheer voor het ministerie van de Vlaamse Gemeenschap. Op die afdeling schopte de Limburgse het zelfs tot diensthoofd. In 1992 sloot ze haar praktijk en koos ze volledig voor haar job als algemeen directeur van Caritas Verbond van Verzorgingsinstellingen. Sindsdien is ze een van de belangrijkste spreekbuizen van de sector en zetelt ze in tal van nationale en internationale overlegorganen. functie: gedelegeerd bestuurder van Reynaers Aluminium. opleiding: licentiaat in de rechten, MBA Insead. mandaten: bestuurslid van de Gimv en het Verbond van Belgische Ondernemingen, lid van de algemene raad van het Vlaams Economisch Verbond, voorzitter van Business & Society Belgium, het nationale bedrijvennetwerk dat zich inzet voor maatschappelijk verantwoord ondernemen. Martine Reynaers staat in 2004 volop in de schijnwerpers. Begin januari werd zij door dit blad uitgeroepen tot Manager van het Jaar 2003. Het was de tweede keer dat een vrouw deze prijs wegkaapte (jurylid Roos Claeys ging haar voor samen met Albert Bert), maar de eerste keer dat een vrouw alleen de prijs in ontvangst mocht nemen. Na een korte tussenstop als financieel analiste in Parijs, stapte Reynaers het familiebedrijf binnen. Wel bleef de Duffelse in Parijs wonen. Reynaers staat bekend voor haar ijzeren wil, haar ongezouten mening en haar inzet voor het Belgische bedrijfsleven. functie: directievoorzitter van de Creg, de regulator voor de vrije gas- en elektriciteitsmarkt. opleiding: doctor in de rechten, licentiaat in de economische wetenschappen. mandaten: lid van de raad van bestuur van de Ehsal Hogeschool, lid van de Federale Raad voor Wetenschapsbeleid, docent aan de KU Leuven. Als eerste vrouwelijke kabinetschef van voormalig premier Jean-Luc Dehaene (CD&V) maakte het grote publiek kennis met Christine Vanderveeren. De Leuvense schreef in 1993 het befaamde Sint-Michielsakkoord. Na een tussenstop van vijf jaar bij de Stichting van de Onderneming, een denktank die door een aantal tenoren van het bedrijfsleven werd opgericht, stapte Vanderveeren in 2000 over naar de Creg. Daar heeft ze de moeilijke taak om de liberalisering van de energiemarkt in goede banen te leiden. Moeilijk, want Vanderveeren moet continu schipperen tussen de belangen van de overheid, de bedrijven en de consument. functie: financieel directeur van De Post. opleiding: handelsingenieur, doctor in de toegepaste economische wetenschappen. mandaten: bestuurder van Belgacom, de Commissie voor het Bank-, Financie- en Assurantiewezen en de Nationale Bank van België. Martine Durez werkt liefst in alle stilte. Naar verluidt weigerde de Franstalige in 2000 de ministerportefeuille van Tewerkstelling voor het Waals Gewest die PS-voorzitter Elio di Rupo haar aanbood. Durez is sinds 1997 een vaste waarde in het directiecomité van het overheidsbedrijf. Na de grondige schoonmaak die Frans Rombouts bij De Post hield, was zij de enige blijver in het grondig geherstructureerde comité. Het grootste deel van haar carrière spendeerde Durez op de universiteit van Bergen-Henegouwen, waar ze het schopte tot buitengewoon hoogleraar. functie: directeur-generaal van De Lijn. opleiding: licentiaat in de rechten. mandaten: bestuurder van De Lijn. Ingrid Lieten startte haar carrière aan de balie, maar voelde na vier jaar aan dat het pleiten haar niet bekoorde. Ze stapte over naar de Gewestelijke Ontwikkelingsmaatschappij Limburg en werd vervolgens gemeentesecretaris van Maasmechelen en werknemer van de Limburgse Reconversiemaatschappij. Ondertussen volgde ze cursussen overheidsrecht, personeelsmanagement bij de overheid, overheidsmanagement, bestuurskunde en financieel management. Sinds 2001 is ze de topvrouw van De Lijn nadat ze eerst voor de SP.A als bestuurslid van de vervoersmaatschappij zetelde. In de Trends-lijst van machtigste vrouwelijke managers stond Lieten vorig jaar op nummer één. functie: voorzitter van het directiecomité van de Federale Overheidsdienst Binnenlandse Zaken. opleiding: licentiaat in de bestuurswetenschappen (Cooremans Instituut, Brussel), diploma in de journalistiek (Instituut voor Journalistiek van België), master in overheidsmanagement (Solvay Business School/Université Libre de Bruxelles). "Ik zie haar van 's ochtends tot 's avonds vol overgave op het departement werken. Dat is wat telt," zegt vice-premier Patrick Dewael (VLD) over zijn Franstalige topambtenaar met een liberale MR-stempel. Na een korte periode op het kabinet van Binnenlandse Zaken verdiende Monique De Knop vanaf 1982 haar sporen bij de Rijkspolitie. Ze staat bekend als een doortastende vrouw. Die eigenschap zal haar goed van pas komen in een administratie die door interne conflicten en een zwakke leiding op drift was geraakt. De Knop haalde de krantenkoppen als hoofd van het Crisiscentrum van de Regering, verantwoordelijk voor de veiligheid tijdens massamanifestaties ( Euro 2000) of risicovolle evenementen (zoals de invoering van de euro of het Europees voorzitterschap van België). Ook was ze bevoegd voor de veiligheid van de voetbalstadions. functie: vice-voorzitter van Dexia Bank. opleiding: licentiaat handelswetenschappen. "Als je goed bent, maakt het geen verschil of je man of vrouw bent. Daarmee is de kous af." Met deze boutade stuurde Martine Decamps in 1997 haar kat naar de 26ste Vrouwendag in Roeselare. In 1973 trad zij in dienst bij het toenmalige Gemeentekrediet, waar zij via de stafdienst van voorzitter François Narmon opklom tot lid van het directiecomité van de bank; het was de tweede keer in de geschiedenis van de bank dat een vrouw tot op dat niveau wist door te dringen. In 1992 kreeg zij als directeur Beheersinformatie de boekhouding, de fiscaliteit en de risicoanalyse onder haar vleugels. Na de fusie met Bacob nam Decamps in 2001 informatica, logistiek en personeelsbeleid over van Joseph Asselbergh. functie: kamerlid voor CD&V. opleiding: Hoger Instituut Maatschappelijk en Cultureel Werk in Brussel. mandaten: voorzitter van het beheerscomité van de Kruispuntenbank van de Sociale Zekerheid, lid van het beheerscomité RKW en adviseur van het Pensioenfonds Metaal. In 1969 ging Greta D'hondt aan de slag bij de christelijke vakbond, als gewestelijk propagandist in Gent. Daarna maakte ze de werknemers in de textiel- en kledingindustrie mondiger. Dat was toen niet zo evident: vele arbeiders konden met moeite lezen en schrijven. Vervolgens klom de maatschappelijk assistente op tot nationaal secretaris van het ACV. Zo kreeg ze rechtstreeks impact op het beleid van de werknemersorganisatie. Sinds 1995 zit ze voor de CVP, nu CD&V, in de Kamer. Na de jongste gemeenteraadsverkiezingen is ze eerste schepen in Zele. D'hondt focust zich in haar werkzaamheden als kamerlid op sociale thema's die nauw aansluiten bij haar vroegere activiteiten. functie: vice-rector Onderwijs van de Vrije Universiteit Brussel. opleiding: doctor in de economische wetenschappen. mandaten: vice-voorzitter van De Post, lid van de Universitaire Stichting, bestuurder van het Vesalius College, lid van het beoordelingscomité van de Fondation Bernheim. Geen enkele vrouw scoort momenteel zo hoog op de hiërarchische ladder van de academische wereld als Rosette S'Jegers. Na haar docentschap algemene economie wordt ze voorzitter van de vakgroep voor Bedrijfseconomie en Strategisch Beleid aan de VUB. Haar belangstelling gaat uit naar de dienstensector. Ook publiceert ze veel artikels over globalisering, duurzaam ondernemen, entrepreneurship, mobiliteit en telewerken. Voorts begeleidde S'Jegers diverse onderzoeksopdrachten over de gewijzigde concurrentievoorwaarden voor de bank-, de transport- en de communicatiesector. Vandaag profileert zij haar universiteit als een maatschappijkritische, pluralistische instelling met een sociaal engagement. In de praktijk groeit daar een grote inspraak van de studenten uit. Meer dan 10 % van de studentenpopulatie komt uit het buitenland. Volgend academiejaar start de VUB met flexibele studietrajecten en begeleiding op maat. functie: kabinetschef federale Minister van Binnenlandse Zaken. opleiding: licenciaat in de Politieke en Sociale Wetenschappen aan de RUGent. mandaten: vereffenaar van de Regie voor Maritiem Transport, lid Fonds voor de Beroepsziekten, regeringscommissaris bij de Nationale Loterij, bestuurder Berlaymont nv, bestuurder NMBS, bestuurder De Lijn. Na haar studies trad Geertje Smet in dienst bij het Patroonsverbond der Textielnijverheid, maar stapte in 1985 over naar de overheid. Als Inspecteur van Financiën legde zij zich toe op budgetcontrole. Zo kwam Smet in 1985 als adviseur op het kabinet van begrotingsminister Guy Verhofstadt terecht. Toen de VLD twee jaar later in de oppositie vloog, keerde ze terug naar de administratie. Maar beschermheer Luc Coene, ex-rechterhand van de premier en huidige vice-goeverneur, nam haar in het liberale schaduwkabinet op. Bij de vorming van de paarse regering benoemde Rik Daems - minister van Telecommunicatie, Overheidsbedrijven en Participaties - haar tot adjunct-kabinetschef, waar ze twee jaar later opklom tot kabinetschef. functie: directeur van de beleidscel Sociale Zaken op het kabinet van de minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid Rudy Demotte (PS). opleiding: licentiaat in de rechten. Of werken op een kabinet de grote droom van Laurence Bovy is, is niet zeker. Ze begon haar carrière immers op de planken van het Théatre de la Vie in Brussel nadat ze, vóór haar studies rechten, ook al aan het Institut national des Arts du Spectacle had gestudeerd. In 1992 startte haar kabinetsleven als adviseur van de PS-ministers Philippe Moureaux, Bernard Anselme en Magda De Galan. Tussen 1996 en 1999 werkte ze als assistente strategie voor Iris ( Interhospitalière Régionale des Infrastructures de Soins). Toen Laurette Onkelinx vijf jaar geleden vice-premier werd, trok ze Bovy aan als adjunct-kabinetchef. Sinds de jongste federale verkiezingen is Bovy tewerkgesteld in haar huidige functie op het kabinet-Demotte. functie: financieel directeur van de Universitaire Ziekenhuizen KU Leuven. opleiding: doctor in de economische wetenschappen aan de KU Leuven, European Health Leadership Program, Insead. mandaten: gewoon hoogleraar aan de faculteit Geneeskunde KU Leuven, lid van de raad van bestuur van het Federaal Kenniscentrum, voorzitter van het Johnson & Johnson Fonds voor Gezondheid en Welzijn, Koning Boudewijnstichting, co-editor van Health Policy. Het grootste deel van haar professionele loopbaan besteedde professor Katrien Kesteloot in de academische omgeving van de KU Leuven. Tussen 1995 en 1999 trad ze op als adviseur voor het gezondheidsbeleid op het kabinet van de Vlaamse minister Wivina Demeester (CD&V). In 1999 stapte ze, eerst deeltijds, over naar haar huidige werkplek, waar ze sinds twee jaar voltijds financieel directeur is. Kesteloot zetelt in een groot aantal overlegorganen en kan ministens tien pagina's vullen met titels van eigen publicaties en onderzoeken. functie: gedelegeerd bestuurder van E. Ronveaux. opleiding: bachelor in business administration aan de European University Antwerpen. mandaten: lid van het directiecomité van het Verbond van Belgische Ondernemingen. Françoise Belfroid, dochter van de Manager van het Jaar 2003 van ons Franstalig zusterblad Trends-Tendances, trad voor het eerst op de voorgrond toen ze bijna twee jaar geleden toetrad tot het directiecomité van het Verbond van Belgische Ondernemingen (VBO). Ze behoorde toen tot een groep van vrouwelijke ondernemers en managers (met onder andere Martine Reynaers en Mimi Lamote) die met hun functie aan de top van de werkgeversorganisatie het beeld van het VBO als mannenbastion nuanceerden. Françoise Belfroid is gedelegeerd bestuurder van E. Ronveaux, een familiebedrijf gevestigd in Ciney dat elementen in voorgespannen beton produceert en werk biedt aan 300 mensen. Het bedrijf is zeer exportgericht met afzetmarkten tot in Vietnam. functie: directeur-generaal van Centexbel. opleiding: doctor in de wetenschappen aan de Universiteit Gent en de Vlerick Leuven Gent Management School. mandaten: lid van het directiecomité van Febeltex, bestuurder van de Participatiemaatschappij Vlaanderen. Na haar wetenschappelijk onderzoek aan de Universiteit Gent benoemde toenmalig minister Gaston Geens (CVP) haar in 1986 tot wetenschappelijk adviseur. Vijf jaar later werd ze directeur-generaal van het Instituut voor de Aanmoediging van Innovatie door Wetenschap & Technologie in Vlaanderen: IWT-Vlaanderen. Hierbij lag zij mee aan de ontwikkeling van nieuwe nichebedrijven, zoals Xemex. Ondertussen was Claus bestuurder van de Vlaamse Raad voor Wetenschapsbeleid, het Vlaams Instituut voor Biotechnologie, het Vlaams Instituut voor de Zee, het Federaal Agentschap voor Nucleaire Controle en De Post. In 2002 benoemden de Vlaamse textielbedrijven haar tot topvrouw van hun beroepsfederatie. functie: voorzitter van het OCMW Antwerpen. opleiding: licentiaat moraalwetenschap aan de Universiteit Gent, master of public management aan de Universiteit Antwerpen Management School. mandaten: onder meer bestuurder van het Pensioenfonds Stad Antwerpen, bestuurder van de sociale huisvestingmaatschappij Onze Woning, bestuurder van Cipal, ondervoorzitter van Telepolis, voorzitter van 't Elzenveld. Na haar loopbaan als lerares zedenleer was Monica De Coninck actief in het Socialistische Jeugdverbond. Tussen 1995 en 1999 adviseerde ze toenmalig minister Leo Peeters (SP.A) in armoedeproblematiek en stedelijk beleid om daarna opgepikt te worden door minister Charles Picqué (PS) als adjunct-kabinetschef. In maart 2000 volgde de penningmeester van de SP-koepel Antwerpen Bob Cools op als hoofd van het OCMW Antwerpen, met 12.000 werknemers, dat toen virtueel failliet was. De Coninck legde de basis van de herstructurering: privatisering van de ziekenhuizen, invoering van een bedrijfsboekhouding, schuldherschikking en jaarlijkse sanering van 18,75 miljoen euro. functie: bestuurder van Sanoma Magazines Belgium. opleiding: licentiaat Romaanse filologie aan de Ufsia. mandaten: zelfstandig mediaconsulent. Als lerares Frans en Duits startte Christina Von Wackerbarth, van Duitse afkomst, in 1980 een carrière als freelance journalist bij Panaroma. Vier jaar later klom ze op tot redactiechef bij Flair en in 1987 stond ze mee aan de wieg van de Franstalige versie van het populaire vrouwenblad. Begin de jaren negentig verliet zij de journalistiek om portfoliomanager van een Nederlandse bladenmaker te worden en groeide door tot respectievelijk uitgeefdirecteur bij Mediaxis en chief operating officer van VNU Magazines. In september 1999 benoemde de openbare omroep VRT haar tot algemeen directeur televisie. Sinds vorig jaar is ze aan de slag bij de Finse uitgeversgroep Sanoma. Haar kenmerken: hard, bekwaam, gedreven en ambitieus met een neus voor het culinaire. An Goovaerts / Eric Pompen