Op de Masters van Andalusië, afgelopen weekend gespeeld op het parcours van Valderrama, haalden amper veertien spelers een score onder de par. Jon Rahm, de nummer één van de wereld, haalde de cut van +5 niet met kaarten van 78 en 74.
...

Op de Masters van Andalusië, afgelopen weekend gespeeld op het parcours van Valderrama, haalden amper veertien spelers een score onder de par. Jon Rahm, de nummer één van de wereld, haalde de cut van +5 niet met kaarten van 78 en 74. Valderrama is geen bijzonder lang parcours (par 71 van 6425 meter). IJzers zijn er vaak nuttiger dan hout. Maar het Spaanse parcours biedt de ultieme technische uitdaging. Met de smalle fairways, afgezoomd door dennenbomen, rough en bunkers, moet bijna elke slag tot op de centimeter precies zijn. De bal moet in een paar vierkante meter op een bepaalde plaats terechtkomen, om te vermijden dat de volgende slag een onmogelijke opgave wordt. Zelfs na een goede afslag ben je lang niet zeker van een goede score. De greens, vaak klein en glooiend, zijn wellicht de meest complexe in Europa, met zeer moeilijk in te schatten en vaak onzichtbare lijnen. Een grillige wind maakt iedere slag nog moeilijker in te schatten. Die moeilijkheidsgraad is de reden waarom wijlen Severiano Ballesteros zo van het Andalusische golfparcours hield: mooi maar hels om op te spelen. "Mentaal is een toernooi op Valderrama van begin tot einde een uitdaging", beaamt onze landgenoot Thomas Detry. "Het kleinste foutje wordt meteen afgestraft." Net als Thomas Pieters en Nicolas Colsaerts raakte Detry er vorig weekend niet voorbij de cut. Valderrama pookt het debat over de hedendaagse golfbanen dan ook weer op. Haast iedere week klagen gereputeerde waarnemers over de zeer lage scores in de European Tour en de PGA Tour. Veel toernooien krijgen een winnaar die 25 onder de par speelt, omdat gespeeld wordt op veeleer makkelijke championship courses waarop de supersonische drive van sommige topspelers het verschil maakt. Er zijn dan ook stemmen die moeilijker parcours willen en een einde aan de wedloop naar performanter materiaal vragen. Maar Valderrama is een ander verhaal: het parcours is voer voor technisch verfijnde spelers, die met precisie slaan. Natuurlijk kun je profspelers geen heel seizoen op supermoeilijke banen laten spelen. Maar een parcours als Valderrama kan zeer zeker een uitgangspunt zijn om na te denken over de vraag hoe een parcours ingewikkeld kan worden gemaakt zonder te raken aan de uitrusting, de golfballen of de regels.