Kamerlid Peter Dedecker (N-VA) lanceerde begin deze week een resolutie over de vrijmaking van de postmarkt. Er zijn argumenten om die als onzinnig te beschouwen. Allereerst: dat de liberalisering van de nationale brievenpost in 2011 vooral op papier heeft plaatsgevonden, klopt. In de praktijk maakt een aantal wettelijke voorwaarden de intrede van concurrenten lastig. Met als resultaat dat bpost nog altijd 99 procent van de nationale markt in handen heeft. Maar concurrenten die dat willen, kunnen wel degelij...

Kamerlid Peter Dedecker (N-VA) lanceerde begin deze week een resolutie over de vrijmaking van de postmarkt. Er zijn argumenten om die als onzinnig te beschouwen. Allereerst: dat de liberalisering van de nationale brievenpost in 2011 vooral op papier heeft plaatsgevonden, klopt. In de praktijk maakt een aantal wettelijke voorwaarden de intrede van concurrenten lastig. Met als resultaat dat bpost nog altijd 99 procent van de nationale markt in handen heeft. Maar concurrenten die dat willen, kunnen wel degelijk de competitie met bpost aangaan. Er is nog een vaststelling van Dedecker die klopt: de prijs van een postzegel stijgt sneller dan de inflatie. Et alors? Een bedrijf dat zijn volume ziet dalen, zal de prijs per stuk proberen op te drijven. Op de Nederlandse postmarkt gebeurt net hetzelfde. Maar als Dedecker aanvoert dat een flexibelere markt automatisch leidt tot lagere prijzen voor de gebruikers, vergist hij zich schromelijk. En wat met het nobele streven om alle postbedrijven van een aantal vervelende verplichtingen te verlossen? Levert dat iets op voor de burgers van dit land? Vermoedelijk vooral een aantal vervelende neveneffecten. Zo betekent de lagere leveringsfrequentie die de resolutie bepleit, vooral dat niet elke dag post wordt geleverd. Tenzij je extra betaalt. Op dezelfde manier leidt de opheffing van de verplichting voor een postbedrijf om het hele grondgebied te bedienen, niet tot een algemene prijsverlaging, maar wel tot het afromen van de mogelijkheden om de onrendabele routes te compenseren met volume op de rendabele trajecten. Anders gezegd: er ontstaan plaatsen waar postbedeling niet gebeurt, tenzij je daarvoor meer betaalt. Bpost is nog altijd een semioverheidsbedrijf. Het krijgt voor een aantal maatschappelijke taken zelfs een afgesproken vergoeding. Daar is niets mis mee. Zo'n democratische duidelijkheid is toe te juichen, zolang dat tegen een correcte prijs gebeurt. Bpost probeert zich al een decennium heruit te vinden. Het trackrecord van het bedrijf in die lastige omstandigheden is behoorlijk voorbeeldig. De Belgische overheid geniet intussen mee van het dividend, en dat doen ook de beleggers die investeerden in het aandeel. Een oproep tot een wettelijke vereenvoudiging valt in die context dan ook moeilijk anders te interpreteren dan een pleidooi om de spelregels voor een bedrijf in transitie een beetje moeilijker te maken. ROELAND BYLAls Kamerlid Peter Dedecker aanvoert dat een flexibelere postmarkt automatisch leidt tot lagere prijzen voor de gebruikers, vergist hij zich schromelijk.