1 Uitpakken en over de transportband

Dolcea koopt onverkochte kranten op bij handelaars in krantenpapier. De prijs van krantenpapier schommelt afhankelijk van de vraag uit China. Dat land kampt geregeld met een tekort aan grondstoffen om papier te maken en het koopt dan in Europa kranten om ze te verwerken tot kringlooppapier. "Als de Chinezen massaal kopen, stijgt de prijs tot 200 euro per ton, tegenover ongeveer 100 euro in normale omstandigheden", zegt Jean-François Wuillaume, de baas van Dolcea.
...

Dolcea koopt onverkochte kranten op bij handelaars in krantenpapier. De prijs van krantenpapier schommelt afhankelijk van de vraag uit China. Dat land kampt geregeld met een tekort aan grondstoffen om papier te maken en het koopt dan in Europa kranten om ze te verwerken tot kringlooppapier. "Als de Chinezen massaal kopen, stijgt de prijs tot 200 euro per ton, tegenover ongeveer 100 euro in normale omstandigheden", zegt Jean-François Wuillaume, de baas van Dolcea.Aan het einde van de transportband belanden de kranten in de versnipperaar. Ze worden vermalen, gekneed en in kleine stukjes getrokken. Tijdens dat proces wordt het papier ook gescheiden van zwaardere materialen zoals nietjes, glasgruis en zand. Vervolgens zuigt een krachtige ventilator het versnipperde papier op. Het wordt naar een hamermolen gevoerd, waar het tot confetti wordt herleid. Een tweede zifter vangt de stukjes plastic of karton op die nog overblijven.Nadat het papier door een eerste bufferreservoir is gegaan (zie ook stap 5), wordt een zout op de papierconfetti verstoven. Dat product, dat bestaat uit boorzuur en ammoniumsulfaat, is een brandvertrager: het toekomstige isolatiemiddel wordt daardoor brandwerend. De fiberizer, een machine die meer dan 2000 omwentelingen per minuut maakt, herleidt de confetti tot minuscule cellulosedeeltjes. "Deze machine is het hart van de fabriek", zegt Jean-François Wuillaume. "Het is van het allergrootste belang dat de fiberizer correct staat afgesteld, want de fijnheid van de vezel is bepalend voor de kwaliteit van het eindproduct. Het komt erop aan de juiste vezeldikte te vinden voor de optimale isolatiecoëfficiënt." Vervolgens worden de vezels naar een tweede bufferreservoir gezogen. Dat reservoir slaat de cellulose op tot die wordt verpakt. Bij het verlaten van het bufferreservoir wordt het materiaal gewogen, om de juiste hoeveelheid vezels naar de bloksnijmachine te sturen. De bloksnijmachine gebruikt voor elk blok 12,5 kilogram cellulose. De vezels worden geplet en de lucht wordt afgezogen. "Het is de bedoeling de vezels soepel te houden", zegt Jean-François Wuillaume. "We mogen ze niet breken, want hun elasticiteit is belangrijk voor de kwaliteit van de isolatie." Vervolgens worden de blokken opnieuw gewogen. Blokken die niet de juiste afmetingen hebben, worden verwijderd; de andere gaan naar de inpakmachine. De blokken cellulose krijgen een plastic folie en worden gestockeerd. Aannemers die gespecialiseerd zijn in isolatie, kopen de blokken om de vezels tussen muren of tussen dakgebinten en dakbedekkingen aan te brengen. Dit soort isolatiemateriaal is vooral in trek bij de nieuwbouw van passiefwoningen, maar het wordt ook gebruikt bij renovaties. Afhankelijk van de dikte kosten cellulosewatten 20 tot 30 euro per geplaatste vierkante meter. GILLES QUOISTIAUX, FOTOGRAFIE RAPHAËL DEMARET