Het begint allemaal op de eerste hole. Zijn afslag eindigt in een waterplas, na een ferme tik met een hout 3 die helemaal aan het einde naar links afwijkt. Gewoon brute pech? Nog niet zo zeker. Een gedeelte van de hindernis staat bekend als reparatiezone, met inbegrip van een dropping zone. De twee andere spelers kunnen niet precies evalueren of de bal echt in de waterplas is gevallen, dan wel in de reparatiezone. Ook de scheidsrechter, die ...

Het begint allemaal op de eerste hole. Zijn afslag eindigt in een waterplas, na een ferme tik met een hout 3 die helemaal aan het einde naar links afwijkt. Gewoon brute pech? Nog niet zo zeker. Een gedeelte van de hindernis staat bekend als reparatiezone, met inbegrip van een dropping zone. De twee andere spelers kunnen niet precies evalueren of de bal echt in de waterplas is gevallen, dan wel in de reparatiezone. Ook de scheidsrechter, die nochtans in de buurt staat, heeft niets gezien. De dader wel: "Mijn bal is terechtgekomen in het water dat met blauwe paaltjes is afgebakend." Waarna hij in de voorziene zone dropt, gevolgd door twee putts en een par. De wedstrijd begint en we maken kennis. De man die zopas een free drop kreeg, is niet meteen een praatvaar. De andere is spraakzamer. Na een paar holes zegt de tweede: "We hebben een probleem met onze vriend. Hij knoeit met z'n markering op de green." Iedereen die golf speelt, maakte het al wel eens mee: kerels die op de green hun balletje met de markering iets vooruit duwen en de bal er dan voor plaatsen. We observeren met z'n tweeën en stellen vast: hij speelt inderdaad vals. Op een van de volgende greens zeg ik hem dat het misschien geen slecht idee zou zijn om de plaats van het balletje correct te markeren. "No problem," antwoordt de man.Maar een paar holes verder stelt de andere medespeler hem opnieuw in verdenking. "Ik heb de indruk dat ik zijn bal na een drive in de rough zag liggen, en dat hij het balletje daarna op het gras legde." We zwijgen in alle talen, maar de sfeer begint zwaar te wegen. Tot het moment dat z'n balletje in het midden van de rough op een winter green belandt. Hij moet het ronde ding eruit zien te krijgen, dropt naast de winter green in de rough, legt z'n bal dan op de fairway en slaat voor we iets kunnen zeggen. Z'n bal bevindt zich nu op de green, en ik vraag hem of hij z'n manier van droppen misschien eens kan toelichten. Dat wil hij niet doen. Als ik hem zeg dat ik z'n kaart niet zal tekenen, holt hij weg, op zoek naar een scheidsrechter. Wat een poos duurt, zodat we een aantal partijtjes laten voorbijgaan. Een andere speler van de club zegt ons: "Problemen met die jongen? Verbaast me niets, in onze club weet iedereen dat hij vals speelt."Wanneer we de club verlaten, horen we hoe enkele speelsters hun beklag maken over een medespeelster die bij elke hole had geprobeerd om een slag minder in haar score op te nemen. De vriendin van onze valsspeler, zo bleek...John Baete