Mijn zoon kan mindmappen. Hij is negen. Uiteraard ben ik trots, maar ik sta vooral versteld. Versteld van wat hij op zo'n jonge leeftijd al leert en kent. Toen ik Latijn-Wiskunde volgde, was er van economie, laat staan ondernemen, nauwelijks sprake in de klas. Het sterkt me in mijn overtuiging dat het essentieel is om ondernemerschap al te stimuleren en te promoten op de schoolbanken. Beginnen bij de basis, om het welvaren van onze maatschappij veilig te stellen.
...

Mijn zoon kan mindmappen. Hij is negen. Uiteraard ben ik trots, maar ik sta vooral versteld. Versteld van wat hij op zo'n jonge leeftijd al leert en kent. Toen ik Latijn-Wiskunde volgde, was er van economie, laat staan ondernemen, nauwelijks sprake in de klas. Het sterkt me in mijn overtuiging dat het essentieel is om ondernemerschap al te stimuleren en te promoten op de schoolbanken. Beginnen bij de basis, om het welvaren van onze maatschappij veilig te stellen. Amper drie procent van de volwassenen in Vlaanderen begint een eigen zaak. Dat ligt ver onder het Europese gemiddelde van vijf procent en staat mijlenver af van het wereldwijde gemiddelde van negen procent. We kunnen dus gerust over een 'probleem' spreken. Nochtans zijn er genoeg initiatieven die het ondernemerschap in Vlaanderen promoten. Manager van het Jaar, Onderneming van het Jaar, Vlerick Award. Zonder twijfel de belangrijkste prijzen die je als onderneming of ondernemer kunt winnen. En de lijst is nog veel langer: Womed Award, Marketing Manager van het Jaar, Unizo Award... En natuurlijk ook de Vlaamse JO. De Jonge Ondernemer van Vlaanderen. Op dinsdag 10 mei maakt JCI Vlaanderen, de Junior Chamber International, in Technopolis de winnaar bekend van de editie 2011. Dit zijn de vijf finalisten: Lorenz Bogaert (Massive Media - Netlog), Joachim Aerts (Ridley Bikes), Alex Van Cauwenbergh (Quasus), Stefan Dierckx (Projective) en Bart De Waele (Netlash). De winnaar en twee andere finalisten gaan naar de halve finale van de JCI Creative Young Entrepreneur Award. En mogen later op het Wereldcongres van JCI misschien onderling uitvechten wie zich een jaar lang de Jonge Wereldondernemer van het Jaar mag noemen. Een prestigieuze titel, want de competitie is indrukwekkend. Meer dan honderd kandidaten uit meer dan twintig landen doen eraan mee. Weet u het nog? In 2009 werd de internationale ondernemersprijs uitgereikt in Tunesië. En de winnaar was een Belg. Patrick De Cuyper van Enfinity. Een jaar later schoot Jo Nelissen, enkele maanden eerder al gekroond tot Vlaamse JO 2010, de hoofdvogel af in Osaka. Opnieuw een Belg op het hoogste podium dus. Alleen lees ik daar altijd zo bedroevend weinig over in de krant. Maar des te meer als bedrijf X zijn zoveelste manager aan de deur zet. Het zal wel typisch Belgisch zijn. Die valse en misplaatste bescheidenheid. Dat kijkfilegedrag ook. In plaats van trots te zijn, kijken we liever of en wanneer de winnaars onderuitgaan. Succes mag niet te lang duren. Risico's nemen staat haaks op onze opvoeding. Terwijl we trots moeten zijn op deze jonge Belgen! Er wat meer mee moeten uitpakken ook, om het ondernemerschap in ons land te promoten. Maar het allerbelangrijkste is de houding tegenover ondernemen te verbeteren. We hebben meer initiatieven nodig, zoals de serie Kinderen van Dewindt op de VRT. Een fictiereeks die een positief, maar realistisch beeld van de ondernemer schept. Met tal van randactiviteiten die het programma ondersteunen, zoals het online businessgame Businessmaster en de webtoepassing Designed for Dewindt, waarmee modetalent gezocht werd. Of het educatieve spel Starter, dat naar aanleiding van de serie ontwikkeld werd en gericht is op leerkrachten in het middelbaar onderwijs. Want net daar hebben we nood aan meer opleiding rond ondernemen. Mindmappen, weet u wel? Ik juich de initiatieven van Unizo en GO! Onderwijs Vlaanderen - de Leeronderneming en de Unizo Prijs voor de Ondernemende School - dan ook van harte toe. En ik hoop dat de 'Koffer vol ondernemingszin' die ontwikkeld werd voor de lagere school, een succes wordt. Maar ook de ondernemingen zelf moeten hun verantwoordelijkheid opnemen. Kijk maar naar landen als Duitsland en Zwitserland, waar jongeren systematisch de kans krijgen om hun opleiding op school te combineren met een stage in een bedrijf. En nu we toch verlanglijstjes maken: waarom voeren we geen 'vervangende' legerdienst in, die professionele mensen de kans biedt hun kennis een halve dag per jaar te delen op school? Want lasser, journalist of bedrijfsleider: kennis hebben ze allemaal. De auteur is CEO van Cartamundi Group. CHRIS VAN DOORSLAERIn plaats van trots te zijn op onze jonge ondernemers, kijken we liever of en wanneer de winnaars onderuitgaan.