De Trojaanse oorlog is het meest legendarische van alle gewapende conflicten omdat Homeros de veldslagen en de randperikelen zo episch heeft beschreven in zijn Ilias. Homeros maakte er de moeder van alle oorlogen van: een extralarge gedicht dat alle ingrediënten heeft van een Hollywood-scenario: tragiek, geweld, spanning, liefdeshistories, heldhaftigheid en intriges. Later schreef de Romeinse schrijver Vergilius in zijn Aeneis dat de Romeinen de Trojanen als voorvaderen hadden. Zo verweefde hij de geschiedenis van de Griekse en de Romeinse oudheid in één epos. Stof genoeg voor het British Museum om over Troje een thematentoonstelling te maken.

Het historische onderzoek naar Homeros, de grootste schrijver van de Griekse oudheid, werd dit voorjaar nog gebundeld in een prachtige expo in het Louvre Lens. Over hem is bitter weinig bekend, aangezien de bronnen mondeling werden doorgegeven. Ook over de Trojaanse oorlog en de plaats waar Troje lag, was lang discussie, al beweren archeologen dat er nu voldoende bewijsmateriaal is. Rond 1870 groef de Duitser Heinrich Schliemann de site in Hisarlik, nu in Noordwest-Turkije, op. Zijn vondsten belandden in de Berlijnse musea. Het aardewerk, het zilver en de beelden en wapens die hij daar vond, komen voor het eerst naar Londen.

Het mythische verhaal over de Trojaanse oorlog wordt al drieduizend jaar lang gerecycleerd in kunstobjecten, romans, schilderijen en films. Daarvan heeft het British Museum er een driehonderdtal verzameld. Tot in de late negentiende eeuw werd vooral de rol van de mannelijke protagonisten sterk benadrukt. Moderne en hedendaagse artiesten lijken zich meer te richten op de rol die de vrouwen speelden in het conflict. Zo is de emancipatie van de Ilias een feit.

Troy. Myth & Reality, van 21 november tot 8 maart in het British Museum in Londen