Lees Intrestlasten doen transfers exploderen
...

Lees Intrestlasten doen transfers exploderen blz. 14 visieDe beste levensverzekering voor de Waalse, de Brusselse en de Vlaamse economie is een gezond sociaaleconomisch beleid. Voor de PS echter is de beste levensverzekering conservatisme en cliëntelisme, betaald door een derde betaler, in casu de federale kas, of - beter gezegd - Vlaanderen. Dat de PS dankzij haar vetorecht in België al jaren het eigenbelang boven het algemeen belang kan plaatsen, blokkeert een goed federaal beleid. Maar dat stuit op almaar meer ongenoegen, onbegrip en ongeduld in Vlaanderen én in Wallonië. Wat critici ook mogen beweren, de berekeningen van de geldstromen van noord naar zuid zijn relevant omdat de transfers slecht beleid financieren en goed beleid in de weg staan. De Vlaming zou er weinig problemen mee hebben jaarlijks ongeveer een maandloon af te dragen - om zulke bedragen gaat het - aan de Waalse landgenoten, als tegenover die solidariteit de nodige verantwoordelijkheid zou staan en als Vlaanderen uitzicht zou hebben op afbouw van die geldstromen. Maar die verantwoordelijkheid is er niet. Integendeel, de geldstromen financieren de inertie op Waals en federaal niveau. Dat gaat ook ten koste van de groeikracht en de gezondheid van de Vlaamse economie. Gegeven de aanstormende vergrijzing kan Vlaanderen zich de stilstand en de transfers steeds moeilijker veroorloven. De slagzin van de Letse president Valdis Dombrovskis - "Hervormingen beginnen waar de geldstromen eindigen" - wordt duidelijk geïllustreerd op het Belgische werkloosheidskaartje op bladzijde 17. Het is hallucinant hoe de taalgrens België sociaaleconomisch doormidden klieft. Wallonië heeft specifieke klappen gekregen, maar de broodnodige solidariteit is in de loop der jaren vergeeld tot een verlammende injectie. Het contrast met de Europese realiteit is groot. Daar moeten de zuiderse landen zwaar hervormen om steun te krijgen. De overgangsperiode is hard, maar deze landen bijten door de zure appel heen en doen ten opzichte van ons grote stappen voorwaarts. Zo motiverend voorwaardelijk de solidariteit in Europa is, zo verdovend vanzelfsprekend is ze in België. De verlammende Belgische spreidstand komt nergens meer aan de oppervlakte dan in het federale begrotingsbeleid. Vlaanderen heeft er alle belang bij dat de federale begroting overschotten opbouwt, desnoods zelfs met een belastingverhoging. Want hoe kleiner de tekorten, hoe lager de schuldgraad en hoe minder federale intrestlasten Vlaanderen moet financieren. Uiteraard is het nog beter de tekorten weg te werken via besparingen, die minder pijn doen in Vlaanderen. Wallonië, of beter gezegd de PS, heeft er daarentegen belang bij de belastingen en de uitgaven op te voeren en geen haast te maken met de sanering, Vlaanderen betaalt toch. Dat de overheidsuitgaven de voorbije tien jaar sneller zijn gestegen dan het Belgische bbp, maakt duidelijk dat in België de PS de broek draagt. Je kan het de PS niet eens verwijten dat ze maximaal politiek voordeel uit de structuren wil halen. Het probleem is niet Di Rupo, maar de structuren waarin de premier mag opereren. België heeft nood aan een verandering die een beter beleid mogelijk maakt. Als dat niet meer kan, dan staat de Belgische structuur de toekomst in de weg. Een splitsing van de staatsschuld wordt dan de laatste grote Vlaams-Waalse transfer. DAAN KILLEMAES, Adjunct-hoofdredacteur TrendsZo motiverend voorwaardelijk de solidariteit in Europa is, zo verdovend vanzelfsprekend is ze in België.