Brasserie Toucan bestaat nog maar enkele jaren maar wist in die korte tijd een vaste waarde te worden onder de feestvierders van Brussel, die een hekel hebben aan gesofisticeerd gedoe. Je kunt er terecht voor een portie plezier zonder banaliteiten, en voor smakelijke bereidingen die in het Frans worden opgediend door vlotte en immer vrolijke meisjes. Initiatiefnemer is Jean-Michel Hamon, een veteraan uit ...

Brasserie Toucan bestaat nog maar enkele jaren maar wist in die korte tijd een vaste waarde te worden onder de feestvierders van Brussel, die een hekel hebben aan gesofisticeerd gedoe. Je kunt er terecht voor een portie plezier zonder banaliteiten, en voor smakelijke bereidingen die in het Frans worden opgediend door vlotte en immer vrolijke meisjes. Initiatiefnemer is Jean-Michel Hamon, een veteraan uit het uitgaanscircuit. Deze vriendelijke volksmenner had al langer een oogje op het versleten volkscafé Toucan, dat hem was opgevallen door de gunstige ligging in een hoekhuis aan de kruising van de Waterloosesteenweg en de Louis Lepoutrelaan. Hij nam het café over en de zaak werd opgeknapt en heringericht. Op de houten vloer staan nu brasserietafeltjes met gietijzeren voet en tafelbladen in gekleurd email. Aan de grote muur hangt een massief kunstwerk, geassembleerd uit vormen van een metaalsmelterij en aan het plafond hangen barokke kroonluchters uit recuperatiemateriaal. Onmiddellijk na de opening kwamen de maatjes van Jean-Michel Hamon terug aan de oppervlakte. Deze bonte parade werd vanzelf aangevuld: de aanwezigheid van Jean-Michel zorgt onopgemerkt voor een natuurlijke selectie. Aan het fornuis ziet men Jean-Pierre Gascoin aan de pannen. De kok komt uit Namen en had de leiding over de keuken van de drukbezochte Baskische brasserie Fils de Jules (Edelknaapstraat, 1050 Brussel) en de nostalgische luxebistro Chez Marie (De Wittestraat, 1050 Brussel). In Toucan brengt Jean-Pierre Gascoin opnieuw een versie van de Franse streekkeuken, aangevuld met seizoengebonden suggesties. Wij proefden van carpaccio van rode pepers met basilicum en schilfers parmezaanse kaas (320 frank/7,93 euro), tartaar van rode tonijn met gember en pruimen uit Agen (440 frank/10,91 euro) als voorgerechten en zelf te kruiden filet américain met vers gemaakte frieten (480 frank/11,90 euro) en gestoomde kabeljauwrug met tomatenfondue (620 frank/15,37 euro) als hoofdgerechten. Alle bereidingen vielen in de smaak. Het glas werd die zwoele nazomeravond gevuld met Vinas del Vero, Somontano, een vermakelijke Spaanse charmeur, die helemaal in zijn element was bij de américain (850 frank, 21,07 euro). Pieter Van Doveren