Marrakech is hot als vakantiebe- stemming. Met de toerist mee naar huis komen de herinneringen. Om die goede momenten weer tot leven te roepen, tellen onze grootsteden een groeiend aantal Marokkaanse eethuizen. De Marokkaanse restaurants uit de nieuwe lichting behagen door een inrichting, die de bezoeker weet te vervoeren. Op de spijskaart treft men Marokkaanse gerechten die afwijken van het banale standaardrepertoire uit de Marokkaanse restaurants van de eerste generatie.
...

Marrakech is hot als vakantiebe- stemming. Met de toerist mee naar huis komen de herinneringen. Om die goede momenten weer tot leven te roepen, tellen onze grootsteden een groeiend aantal Marokkaanse eethuizen. De Marokkaanse restaurants uit de nieuwe lichting behagen door een inrichting, die de bezoeker weet te vervoeren. Op de spijskaart treft men Marokkaanse gerechten die afwijken van het banale standaardrepertoire uit de Marokkaanse restaurants van de eerste generatie. Touâreg is zo'n nieuwkomer, die zich onderscheidt door een elegante en trendy exotische inrichting. De naam verwijst naar de nomaden uit het zuiden van Marokko. Het eethuis is geïnstalleerd op het gelijkvloers van een oude herenwoning met ruime vertrekken met parketvloeren aan de Steenweg naar Charleroi in Brussel. Achter het huis is een ommuurde droomtuin, waar het 's zomers goed toeven moet zijn. De jonge Portugese architect Mauro Brigham ontwierp een uitgezuiverd, hedendaags decor in warme Marokkaanse tinten. De muren zijn bedekt met taf in typische blauwe kleur. De rode bar en het rood gekleurde aardewerk op het donker gelakte hout van de tafels brengen aangename contrasten. Samad Elabassi ontvangt in het Marokkaans of Frans. Hij kent zijn vak en was tot voor kort directeur van de banketafdeling van de Bleu Elephant. Vennoten zijn de drie broers Pairi, die tijdens de dag in huishoudtoestellen handelen. Touâreg wordt vooral 's avonds bezocht door een modieus publiek van middelbare leeftijd. Daarbij zijn mensen uit de modewereld en succesvolle Marokkaanse ondernemers. Aan het fornuis staat keukenprinses Hafida Haladi. Zij komt uit Fez, de Marokkaanse plaats die is gekend voor zijn culinair raffinement. De Franse spijskaart is verzorgd, net als de bereidingen. Couscousliefhebbers hebbend een keuze uit zes variaties (van 14 tot 18 euro). Voor visliefhebbers is de keuze echter beperkt. Wij kregen een couscoussalade met rozijnen en linzen als hapje. Om kennis te maken met de keuken, kwamen er verschillende voorgerechten in het midden van de tafel (van 6 tot 8,5 euro): auberginepuree met komijn en wortelschijfjes met koriander, linzen met tomaten, uien en komijn met witte bonen met knoflook en paprikapoeder, gefrituurde briwats van Mellah (bladerdeeg gevuld met geitenkaas en omgeven met honing) en minipastilla gevuld met kip. De ingrediënten waren vers, correct bereid en licht gekruid. Er waren vier hoofdgerechten: tajine met lam, pruimen en ui met parfum van gember en saffraan (16 euro), zoubida of tajine van rundvlees met groenten, knoflook en koriander (15 euro) en tajine met kip, gekonfijte citroenen, olijven en koriander (16 euro). Het glas werd gevuld met een Halana, Cabernet Sauvignon 2004 (24 euro) als modern gemaakte allemansvriend. Eigenlijk hadden we liever een traditionele Guerrouane of Gris de Boulaouane gehad: die simpele wijnen hebben tenminste karakter. Deze aangename Marokkaanse maaltijd werd afgesloten met een frisse salade van sinaasappel in suikersiroop met kaneel (6,50 euro) en een glaasje muntthee met Marokkaans snoepgoed. Pieter van Doveren