Vorige week pepte Verhofstadt II onze particuliere koopdrift ietwat op door géén BTW op de stookoliefactuur te innen. Een aardig snoepje, dat ook zo mooi 'sociaal' verpakt werd - "om de mensen de winter door te helpen", zo klonk het.
...

Vorige week pepte Verhofstadt II onze particuliere koopdrift ietwat op door géén BTW op de stookoliefactuur te innen. Een aardig snoepje, dat ook zo mooi 'sociaal' verpakt werd - "om de mensen de winter door te helpen", zo klonk het. Eén groep bleef echter in de kou staan. De bedrijfsleiders die straks de sinterklaaspolitiek van onze regering mogen overdoen door de peperdure stookolieprijs om te zetten in hogere lonen als gevolg van de automatische indexering. Een traag tikkende, economische tijdbom. Bijna de helft van onze bedrijven stipt te hoge lonen en een gebrek aan prijscompetitiviteit aan als het grootste struikelblok om internationaal te ondernemen. Het zal voor hen een lange winter worden. Er is nochtans een eenvoudige ingreep om het effect van die loonindex te ontmijnen, en dat is de truc van de indexsprong. Zelfs de vakbonden hoeven hier niet mordicus tegen te zijn. Hij werd in het verleden al toegepast en het alternatief oogt weinig appetijtelijk: een muurvaste loonstop in de komende jaren om onze loonhandicap met het buitenland weer recht te trekken. Niemand minder dan Luc Coene, ex-kabinetschef van premier Verhofstadt en vice-gouverneur van de Nationale Bank, deed die oproep in Breekpunt, het weekendprogramma van Trends op Kanaal Z, maar ze bleef onbeantwoord (zie blz. 16 en 114). Belgische bedrijfsleiders met internationale ambities kunnen dit duwtje in de rug nochtans goed gebruiken. Uit een recente enquête van het Vlaamse werkgeversplatform Voka bij 1100 van zijn leden blijkt dat 59 % op een stijging van zijn export rekent voor de komende drie jaar. Zo'n 38 % wil meer exporteren naar de nieuwe EU-lidstaten, 24 % naar China en bijna 20 % naar Rusland. België staat wereldwijd aan de top als het op export aankomt, dat is bekend. Maar bijna driekwart van de Belgische uitvoer gaat naar oude EU-lidstaten zoals Duitsland, Frankrijk en Nederland. Willen we niet ter plaatse blijven trappelen, dan is er werk aan de winkel. Er is echter meer dan export nodig om internationaal goed te kunnen scoren als bedrijf. Pakweg 39 % van onze Vlaamse bedrijven heeft de ambitie om meer te investeren of joint ventures op te starten in het buitenland. Bij voorkeur in China (14 %) en de nieuwe EU-landen (11 %). Tot nu toe scoort het Vlaamse bedrijfsleven hierin erg laag. Slechts 4 % van onze industriële spelers en 2 % van de dienstenbedrijven heeft vandaag een belang van minstens 10 % in buitenlandse vestigingen. En dan blijft dit nog vooral beperkt tot Frankrijk (22 %), Nederland (19 %) en Duitsland (7 %). Kortom, onze bedrijfsleiders zijn zich bewust van die handicap. En ze willen daar ook wat aan doen. Zelfs uitbesteding of delokalisatie naar lagelonenlanden is daarbij geen taboe: 41 % wil meer productie uitbesteden. De grootste drijfveer is kostenbesparing (55 %), extra productiecapaciteit (17 %), knowhow (9 %) of schaalvergroting (9 %). De impact van het vermaledijde spook van de automatische loonindexering is op dat vlak dus niet te verwaarlozen. Op een seminarie dat Voka vorige dinsdag hierover gaf, kwam naar boven dat een verregaande samenwerking tussen privé en overheid nodig is om onze bedrijfswereld over die verdere drempels van internationalisering heen te helpen. De 'nieuwe' vormen van internationalisering (investeringen, partnerships) worden als cruciaal aangezien. Zo'n 69 % van de exporterende KMO's die over een buitenlands filiaal beschikken, vond bijvoorbeeld dat die ervaring hun concurrentiekracht heeft versterkt. Van de KMO's met buitenlandse partners is zelfs 80 % die mening toegedaan. KMO's die alleen maar exporteren, zijn (slechts) voor 56 % positief. Met dit in het achterhoofd had Guy Verhofstadt als premier van een paarse regering wel een andere boodschap kunnen meegeven. Eens te meer kwam naar boven dat deze regering economie vooral vertaalt in termen van koopkracht en consumenten (of kiespubliek). De bedrijven, die veel van die consumenten tewerkstellen, werden voor de zoveelste keer mooi te kijken gezet. piet depuydtDe bedrijven werden door de regering voor de zoveelste keer mooi te kijken gezet.