Naast megasellers (naar Vlaamse normen) als Pieter Aspe en Jef Geeraerts, liggen momenteel enkele opmerkelijke thrillers van Vlaamse auteurs in de boekhandel. Voor het eerst pakt zelfs uitgeverij Davidsfonds uit met een eigen misdaadserie. In De zaak Myrtion (335 blz., 17,50 euro) herkennen we nog de vertrouwde niche van de Leuvense uitgever: doorgewinterd auteur en classicus Gaston Van Camp heeft meer aandacht voor het reilen en zeil...

Naast megasellers (naar Vlaamse normen) als Pieter Aspe en Jef Geeraerts, liggen momenteel enkele opmerkelijke thrillers van Vlaamse auteurs in de boekhandel. Voor het eerst pakt zelfs uitgeverij Davidsfonds uit met een eigen misdaadserie. In De zaak Myrtion (335 blz., 17,50 euro) herkennen we nog de vertrouwde niche van de Leuvense uitgever: doorgewinterd auteur en classicus Gaston Van Camp heeft meer aandacht voor het reilen en zeilen van zijn Romeinse personages in de eerste eeuw van onze tijdrekening dan voor de specifieke suspensaspecten. Dat doet evenwel niets af aan het leesgenot dat deze leerrijke historische schets verschaft. In dezelfde reeks voert Vera Hoorens een vrouwelijke psychopaat ten tonele, die samen met een trawant aan het moorden slaat. Het recht op de eerste nacht (257 blz., 17,50 euro) wil vooral een portret van het verbijsterende hoofdpersonage tekenen. De professionele achtergrond van de auteur, sociaal psychologe aan de KU Leuven, hielp allicht, maar ze staat nog ver van de spankracht die de vermaarde auteurs in het subgenre van de seriemoordenaars ten beste geven. De derde loot aan de nieuwe Davidsfonds-boom, Bavo Dhooghe, bewijst met Smak (219 blz., 17,50 euro) te kunnen uitpakken met een snedige stijl en een tamelijk geslaagde profilering. De titel verwijst wel degelijk naar het gelijknamige Gentse museum van Jan Hoet en Dhooghe zet het verwaande kunstmilieu gevat in zijn hemd. Jammer genoeg wil hij vooral aantonen hoe geestig en ironisch hij wel uit de hoek kan komen. Aan die ambitie offert hij finaal zijn hele boek op. Ondertussen verscheen bij THB de met veel poeha aangekondigde De tekstmaniak van Alain Grootaers (223 blz., 15 euro). Ondanks de duidelijke mededeling dat het om een volkomen verzonnen verhaal gaat, keek Vlaanderen reikhalzend uit naar de sleutels die de voormalige hoofdredacteur van P-magazine, Ché, Teek en Lola in zijn thriller had gestopt. De bladen komen immers uit de mediagroep Think Media van de controversiële Maurice De Velder. In de affaire doemt ook de gevallen discotheekkoning Frank Verstraeten op. Ondertussen blijven ook de geruchten circuleren over gesjoemel bij het toekennen van een zendvergunning aan commerciële radio 4FM. Je hoeft niet eens goed te zoeken om al deze en andere feiten of namen of geruchten terug te vinden in De tekstmaniak. Het probleem met het boek is evenwel dat de extraliteraire aspecten onvoldoende tot uiting komen en dat de literaire kwaliteiten al helemaal zoek zijn. Zo blijft alleen een verhaal over, dat misschien beter als feuilleton zou verschijnen in een mannenblad als P-magazine of Ché. Luc De Decker [{ssquf}]