Telewerk zit in de lift. Steeds meer werknemers en bedrijfsleiders werken van thuis uit tijdens de kantooruren. Daarvoor gebruiken ze vaak hun eigen computer en hun eigen internetaansluiting en -abonnement. Hun werkgever of hun vennootschap betaalt vaak een vergoeding voor het gebruik van die privévoorzieningen. In een recente omzendbrief heeft de fiscus duidelijk omschreven hoe die vergoeding wordt belast.
...

Telewerk zit in de lift. Steeds meer werknemers en bedrijfsleiders werken van thuis uit tijdens de kantooruren. Daarvoor gebruiken ze vaak hun eigen computer en hun eigen internetaansluiting en -abonnement. Hun werkgever of hun vennootschap betaalt vaak een vergoeding voor het gebruik van die privévoorzieningen. In een recente omzendbrief heeft de fiscus duidelijk omschreven hoe die vergoeding wordt belast. De fiscus definieert telewerk als "elke vorm van organisatie en/of uitvoering van het werk waarin, met gebruikmaking van informaticatechnologie, werkzaamheden die ook op de werkvloer van de werkgever zouden kunnen worden uitgevoerd, op regelmatige of op incidentele basis buiten de werkvloer worden uitgevoerd". De omzendbrief heeft geen betrekking op werknemers en bedrijfsleiders die regelmatig of occasioneel buiten de normale werkuren -- zoals 's avonds of in het weekend -- thuis werken; op werknemers zoals handelsvertegenwoordigers die voor hun werk geregeld op de baan zijn; op werk dat wordt verricht in een satellietkantoor van de werkgever; en op werkzaamheden die worden uitgevoerd bij een klant, een leverancier of op een werf. De vergoeding van de werkgever of de vennootschap voor het beroepsmatige gebruik van die privévoorzieningen beschouwt de fiscus als "een niet-belastbare terugbetaling van eigen kosten van de werkgever/vennootschap". De werknemer of de bedrijfsleider wordt er dus niet op belast. Als de werknemer het internet gebruikt voor telewerk, vraagt de fiscus geen verantwoording voor de vergoeding, als die forfaitair wordt vastgesteld op maximaal 20 euro per maand. Is dat bedrag hoger dan 20 euro, en kan de werkgever dat hogere bedrag niet rechtvaardigen, dan wordt het deel boven 20 euro beschouwd als een belastbaar beroepsinkomen. Dat betekent dat op die vergoeding bedrijfsvoorheffing verschuldigd is. Daarbovenop mag de werknemer een belastingvrije vergoeding van 20 euro per maand krijgen voor het gebruik van zijn privé-pc. Als het informaticamateriaal door de werkgever gratis ter beschikking wordt gesteld aan de thuiswerkende werknemer, en die dat ook privé mag gebruiken, ontstaat er een belastbaar voordeel van alle aard. Dat voordeel -- waarop de werknemer maximaal 50 procent belastingen moet betalen -- wordt forfaitair gewaardeerd op 180 euro per jaar voor de pc en op 60 euro per jaar voor de internetaansluiting en het -abonnement. Gebruikt de werknemer dat materiaal uitsluitend beroepsmatig, dan wordt hij niet belast op een voordeel van alle aard, als de volgende voorwaarden zijn vervuld: er zijn schriftelijke, reglementaire en contractuele bepalingen die het privégebruik formeel verbieden; de werknemer heeft er zich schriftelijk toe verbonden dat verbod na te leven; en de werkgever treft technische maatregelen -- bijvoorbeeld de installatie van een firewall -- om het privégebruik zo veel mogelijk te beperken. JOHAN STEENACKERSOp een vergoeding tot 20 euro voor het beroepsmatige gebruik van een eigen pc voor telewerk is geen belasting verschuldigd.