Onze nostalgische snaar raken met mooie retroproducten. Het is een bekend recept bij aanbieders van auto's, kleding en verbruiksgoederen. De retrotrend kan mooie verrassingen en onverwacht grote successen opleveren. Geen wonder dat ook de digitale sector voor de bijl ging.
...

Onze nostalgische snaar raken met mooie retroproducten. Het is een bekend recept bij aanbieders van auto's, kleding en verbruiksgoederen. De retrotrend kan mooie verrassingen en onverwacht grote successen opleveren. Geen wonder dat ook de digitale sector voor de bijl ging. In zijn oorspronkelijke betekenis verwijst retrogaming naar het spelen van oude videogames op oude spelconsoles zoals de allereerste Game Boy of de opmerkelijke Neo-Geo. Het fenomeen ontstond vanuit het idee terug te grijpen naar de goede oude tijd, toen een wazige pixelbrij volstond om het hart van een jonge speler sneller te doen slaan. Retrogaming is in korte tijd uitgegroeid tot een volwaardige cultuur, met eigen codes en legendes, en met een groeiend publiek, dat bestaat uit spelers van toen en jongeren die de legendarische titels (her)ontdekken (zie Nieuwe oude klassiekers). Het is evenwel niet gemakkelijk om zo'n golden oldie op de kop te tikken. De oude consoles zijn collector's items geworden. De prijzen van exemplaren in goede staat rijzen vaak de pan uit. Op het internet zijn wel in overvloed emulatoren te vinden: stukjes software waarmee iedereen op een oude console kan spelen, zonder daarvoor gekke bedragen te moeten neertellen. Het spel opent dan in een Windows-venster, dat een getrouwe weergave geeft van die oude spelconsole. Handig, maar wel illegaal. De video-industrie liet echter lang betijen. Waarom zou ze een kruistocht voeren tegen het gebruik van software die al minstens tien jaar afgeschreven is? Maar nu het fenomeen zo'n enorme vlucht genomen heeft, krijgen heel wat uitgevers van videogames belangstelling voor die markt in de marge van de grote kanonnen. Terwijl de gebruikers zich massaal op de nieuwe markt storten, blijft het een vreemd idee dat je moet betalen voor spelletjes waarvan de winst al lang binnen is. Zeker omdat ze -- vooral nadat het 'weet je nog hoe fantastisch'-gevoel is weggeëbd -- niet echt iets nieuws te bieden hebben tegenover het gratis -- want illegaal -- downloaden van emulatoren. De komst van de draagbare consoles (PSP, Nintendo DS), vaste consoles met internetverbinding (PS3, Xbox, Wii) en recenter de smartphones bracht soelaas: de industrie vond een manier om haar oude kaskrakers te gelde te maken. Tegenwoordig koop je voor amper een paar euro een jarennegentigklassieker. Retrogaming heeft een zekere hang naar minimalistische games veroorzaakt. Dat is ook te merken aan de nieuwste creaties van de spelontwikkelaars. De speler vraagt niet meer om producties van tientallen miljoenen euro's. Integendeel, hij verkiest een eenvoudiger gameplay, met primaire kleuren en een getekend decor, dat minder deprimerend is dan het fotorealisme van een oorlogsspel als Black Ops II. Het succes van een spel als Minecraft, dat bewust eenvoudig is uitgewerkt, is daar een duidelijk voorbeeld van. Deze trend wordt neo-retrogaming genoemd. Nieuwe retrogames bieden als het ware het beste van twee werelden en kunnen vaak ook op smartphone en tablet worden gespeeld. Ze zijn dan ook het nieuwe eldorado van de occasionele gamer en van ontwikkelaars op zoek naar titels die ze voor weinig geld op de markt kunnen brengen. Retrogaming in ruimere zin dankt zijn succes aan alle kneepjes die de ontwikkelaars tegenwoordig gebruiken om ons gloednieuwe games voor te stellen die recht uit de jaren zeventig tot negentig lijken te komen. Dat is de kern van het concept 'hedendaagse nostalgie'. Het toont aan dat een goed spel primeert op het mooi vormgegeven spel. Als we die trend met een concreet voorbeeld moeten illustreren, komen we onvermijdelijk uit bij Angry Birds: klassieke, bijna primitieve 2D-beelden, een spel dat je meteen onder de knie hebt, een ijzersterk concept en een wereldwijd succes. Geen fenomenale 3D-effecten, geen ingewikkeld gedoe met de personages, geen grafische hoogstandjes. Terug naar de essentie door in te zetten op creativiteit, vernuft en spelplezier. Door de oude spelprincipes aan een nieuwe formule te koppelen stelt Angry Birds zich op als dé incarnatie van neo-retrogaming. Vandaag omvat retrogaming dus die twee werelden. Enerzijds kunnen spelers voor weinig geld oude titels met eeuwige roem kopen. Ze hoeven de gamekaart en het bijbehorende toestel niet te kopen om terug te keren naar de tijd van toen. Hun smartphone en andere consoles doen dienst als drager. Anderzijds kunnen spelers met de nieuwe games -- die veel gimmicks aan hun voorgangers ontlenen -- de originele traditie voortzetten en louter om het spel gamen. Geen visuele opsmuk, gewoon als ontspanning. Het verleden dat het heden beïnvloedt: een mooier bewijs van eeuwige roem is er niet. BENOIT DUPONT/THOMAS DEBELLEDe speler vraagt niet meer om producties van tientallen miljoenen euro's. Hij verkiest een eenvoudiger gameplay, met primaire kleuren en een getekend decor.