Vorige week kreeg Kris Campo, juridisch directeur van headhunter Robert Half, een verontruste telefoon van zijn collega uit Duitsland, met de dringende vraag geen kandidaten meer op te bellen in de bedrijven bij de oosterburen. Voor Robert Half, gespecialiseerd in finance & accountancy, betekent dit dat banken en verzekeringsmaatschappijen in Frankfurt en München verboden terrein worden. De reden? In de laatste weken van 2000 veroordeelde het Duitse Federale Gerechtsho...

Vorige week kreeg Kris Campo, juridisch directeur van headhunter Robert Half, een verontruste telefoon van zijn collega uit Duitsland, met de dringende vraag geen kandidaten meer op te bellen in de bedrijven bij de oosterburen. Voor Robert Half, gespecialiseerd in finance & accountancy, betekent dit dat banken en verzekeringsmaatschappijen in Frankfurt en München verboden terrein worden. De reden? In de laatste weken van 2000 veroordeelde het Duitse Federale Gerechtshof een headhunter van de Augsburgse computeronderneming Systemhaus Bissinger tot een boete van een half miljoen mark (10 miljoen frank) omdat die het personeel van het internetbedrijf Bechtle op het werk contacteerde. Volgens de beroepsvereniging van Duitse headhunters betekent dit dat zelfs telefoontjes van minder dan een minuut en e-mails op het bedrijfsadres voortaan verboden zijn.Campo denkt niet dat de Duitse regels naar België zullen overwaaien. "Eventueel kan een Belgische rechter in een specifiek geval dezelfde principes hanteren," meent hij. "Maar dat is theorie. Wat is immers de schade, die rechtstreeks een gevolg is van het privé-telefoontje? In het Duitse geval was de concrete schade 250 frank, de tijd die de werknemer tijdens het telefoongesprek niet had gewerkt voor de werkgever. Ik kan me moeilijk voorstellen dat je voor zo'n bagatel het juridische apparaat op gang brengt. En nog kleiner is de kans dat de rechter via een omweg de executive searchers zal treffen." Dat is ook de mening van Thierry Claeys ( Claeys & Engels), zowat de paus van het Belgische arbeidsrecht. "Volgens de Belgische rechtspraak zijn privé-telefoons vanop het werk binnen normale grenzen toegelaten," stelt hij. "Dat neemt niet weg dat ik persoonlijk nogal ontstemd ben over de manier waarop de headhunters tewerk gaan. Advocatenkantoren, bijvoorbeeld, worden systematisch geviseerd door deze dames en heren. Dat was vroeger ondenkbaar." Volgens Claeys zijn vooral de big five accountants op zoek naar juridisch toptalent. "Alle grote accountants werken tegenwoordig samen met advocaten, zij het voorlopig op een vrij losse basis." Maar in dat laatste komt verandering. Volgende week zal immers een nieuw advocatenkantoor worden opgericht, dat exclusief samenwerkt met KLegal, de advocatentak van accountant KPMG. Tientallen advocaten werden daarvoor aangetrokken van andere rechtsfabrieken. Claeys: "Ook andere accountants huren headhunters in. Hun werkwijze is simpel: ze nemen het briefhoofd van een advocatenbureau en bellen het rijtje af. Als ze beet hebben, verdienen ze 30% van het jaarloon. Mooi verdiend voor een minimale inspanning." hans brockmans