Een van de meest opmerkelijke horecarealisaties uit ons land is hotel-restaurant 't Convent. De kasteelhoeve - die opvalt door de beschilderde raamkozijnen en het mozaïek van in zwart en rood geëmailleerde pannen - verrijst als een oase van luxe te midden van de kale landbouwgronden in de Westhoek. Enkele kilometers verder stroomt de IJzer. Daar waar men de grond omploegt, verschijnen - als herinnering aan de Eerste Wereldoorlog - nog immer obussen aan de oppervlakte.
...

Een van de meest opmerkelijke horecarealisaties uit ons land is hotel-restaurant 't Convent. De kasteelhoeve - die opvalt door de beschilderde raamkozijnen en het mozaïek van in zwart en rood geëmailleerde pannen - verrijst als een oase van luxe te midden van de kale landbouwgronden in de Westhoek. Enkele kilometers verder stroomt de IJzer. Daar waar men de grond omploegt, verschijnen - als herinnering aan de Eerste Wereldoorlog - nog immer obussen aan de oppervlakte. De man achter 't Convent is Rudi De Volder. Deze noeste werker begon op veertienjarige leeftijd met een leercontract in de keuken. Het was wijlen keramist José Vermeersch die de jonge kok naar de desolate plek in de Westhoek bracht, om van een herberg uit 1749 een ontmoetingsplaats voor artiesten te maken. Later nam Rudi De Volder de herberg over en begon een reeks verbouwingswerken die de bescheiden boerenwoning van leem en stro veranderden in een landgoed omgeven door een park van vijf hectaren. De slotgracht is met knotwilgen afgelijnd en de terrassen geven uit op wijngaarden en truffelplantages. Binnen wachten weelderig gedecoreerde vertrekken met een houtvuur, oude kerkvloeren, muurschilderingen, oude Vlaamse meubels in donker eik en vitrinekasten vol zilver- en aardewerk. In een andere vleugel van de burcht zijn vijftien ruime en comfortabele hotelkamers ondergebracht, waaronder vijf luxueuze suites. Ook zwembad, sauna, bubbelbad, relaxruimte, fitnessafdeling en bar met dansvloer ontbreken niet. Wij kwamen om te eten en kregen een plaatsje toegewezen in de veranda met uitzicht op de tuin, de wijnvelden en de truffelplantages. Wijn maken ze op de kasteelhoeve al sinds 1994. Als alles meezit, komen in de herfst de eerste Vlaamse truffels boven. Want wie naar 't Convent komt, doet dat om truffels te proeven. Jaarlijks verwerken de koks meer dan honderd kilo zwarte truffels in hun bereidingen - een recordhoeveelheid. Wij kozen het 'Menu Prestige aux Truffes Tuber Melanosporum', samengesteld uit vier gerechten en een nagerecht (106 euro). Op tafel kwam truffelboter en een 'ballottine' (baaltje) van getruffeerde ganzenlever met macaroni van mergpompoen en truffelvinaigrette. De tweede bereiding bestond uit een hoeve-eitje, aardappelpuree, kreeft en truffel. Nummer drie was een waaier van sint-jakobsschelpdieren, truffelplakjes, lintspaghetti en truffelgevogeltesaus. Klapstuk was 'majesteit truffel' gepresenteerd in truffelpuree onder deksel van briochedeeg: een ware smaakbom! Witte chocolade met truffel, bavarois met truffel en crême brûlée met truffel sloten deze truffelige maaltijd af. Toch misten wij die avond iets: de frisheid van groenten en fruit. 't Convent wordt op weekdagen door zakenlieden uit Ieper en Roeselare bezocht. Wie in de weekends wil komen, moet lang op voorhand reserveren. Pieter van Doveren [{ssquf}]