De verdwenen ideologieën
...

De verdwenen ideologieënIn "Land and Freedom" hangt Ken Loach een ijzersterk beeld op van de absurditeit van oorlog en ideologie in de Spaanse burgeroorlog. Met "Land and Freedom" heeft Ken Loach opnieuw een film gemaakt die niemand koud zal laten. Uitgangspunt van het verhaal zijn de foto's en brieven die de kleindochter van David Carne na diens overlijden ontdekt : archiefstukken uit 1936, geadresseerd aan zijn verloofde in Liverpool. David Carne is revolutionair en lid van de kommunistische partij. Zonder een echte politieke overtuiging, maar gedreven door werkloosheid trekt hij naar Spanje om er het fascisme te bestrijden. Daar sluit hij zich aan bij de Catalaanse POUM-militie, die onafhankelijk strijd levert tegen de soldaten van Franco. Geleidelijk beseft hij evenwel de absurditeit van zijn ideologische ingesteldheid. Ken Loach en zijn scenarist Jim Allen koncentreren zich in "Land and Freedom" op de ontwikkeling van het individu. Maar zoals altijd bij Loach zijn individualiteit en fiktie nauw verbonden met een sociale achtergrond en politiek. Voor Loach is de evolutie van naïef idealisme naar bittere ontgoocheling een metafoor voor het mislukken van de socialistische revolutie, die verraden werd van binnenuit. De Spaanse burgeroorlog overstijgt in "Land and Freedom" het puur anekdotische. De steeds geëngageerde Ken Loach is met "Land and Freedom" niet toevallig brandend aktueel. De oorlog in ex-Joegoslavië, waar de geschillen eerder etnisch zijn dan ideologisch, diende niet als voorbeeld, maar er wordt onbewust steeds aan gedacht. In zijn krachtig geregisseerde film bewandelt Loach subtiel en genuanceerd de grens tussen de dramatische fiktie van zijn verhaal en de politieke achtergrond. "Land and Freedom" grijpt, zoals de meeste films van deze uitmuntende cineast, aan door Loach's ongekunsteld realisme. Het gebruik van sekwentieshots, de mengeling van professionele en niet-professionele akteurs en het op lokatie filmen evoceren een spontaniteit die doet denken aan het Italiaanse neorealisme. Loach die in de jaren negentig een forse come-back maakte met films zoals "Hidden Agenda", "Riff-Raff", "Raining Stones" en "Ladybird, Ladybird" is nooit belerend of moralizerend. Hij stelt zich wel combattief op en gaat geen diskussies uit de weg. Het is net die eerlijkheid die van de oer-Britse Loach zo'n groot en emotioneel gedreven regisseur maakt.PIET GOETHALSLand and Freedom Brandend aktueel.THE DOOM GENERATION"The Doom Generation" is de vijfde produktie van scenarioschrijver, regisseur, monteur en coproducent Gregg Araki. Dit ontstuimig kreatief talent uit de underground-scène van Los Angeles lijkt met deze film eindelijk een internationale doorbraak te krijgen. Araki schetst een brutaal en ongenadig beeld van de X-generatie. In zijn sterk persoonlijke en flamboyante stijl toont hij een door media gedirigeerde Amerikaanse konsumptiemaatschappij, die zich uit via schreeuwelijke kitsch, kale industrielandschappen en pop-art-decors. Voor de drie rondzwervende nietsnutten uit de film maken seks, alkohol, drugs en junkfood de hoofdbestanddelen uit van hun doelloos bestaan. Araki's venijnige anarchistische humor en stijlvolle surrealistische sfeer provoceren en fascineren terzelfder tijd. "The Doom Generation" is subversieve cinema van de beste soort. Vanaf 25 oktober in de Belgische bioskopen. Het uitgangspunt van Species is een buitenaards DNA dat in kontakt wordt gebracht met een menselijke eicel. Er werd voor een vrouw geopteerd omdat deze "gedwee en handelbaar" is ! Het gruwelijke tegendeel wordt al snel duidelijk. Van het verhaal zal wel niemand wakker liggen. De volledige catalogus monsterfilms, SF-, horror- en thrillerelementen passeren ongegeneerd de revue. Maar deze film van Roger Donaldson heeft een ontegensprekelijke charme. Al zijn de personages stuk voor stuk ontzettend karikaturaal, het letterlijk moorddadig aantrekkelijke hoofdpersonage en de kreaties van de Zwitserse kunstenaar H.R. Giger blijven de aandacht vasthouden. "Species" laat bijna geen tijd om over de reeks onwaarschijnlijkheden na te denken. Het gebalde script van Dennis Feldman wordt er in een immens tempo doorgedraaid. "Species" zal zeker niet iedereen in opperste verrukking brengen. De liefhebber van onvervalste en biezonder stijlvol en konsekwent gebrachte camp, zal er weliswaar veel plezier aan beleven.TIPSOnderhoudende, maar ongeloofwaardige en zonder veel inspiratie aan elkaar gefilmde Internet-thriller door Irwin Winkler. LE REGARD D'ULYSSE. Buitengewone meditatie over oorlog en film door Theo Angelopoulos.The Doom Generation Brutaal en ongenadig beeld van de X-generatie.