Toen de Gerechtelijke Politie vorige week een huiszoeking verrichtte op het kabinet van Charles Picqué, de voorzitter van het Brussels Gewest, werden hij en zijn medewerkers boven elke verdenking geplaatst. Geviseerd werd Luc Dumoulin (42 j.), de eigenaar en oprichter van Strat & Com. Dumoulin heeft in zijn achtjarig parcours door de politieke wereld heel wat "vrienden" gemaakt. Hij begon zijn carrière op het kabinet van toenmalig liberaal staatssecretaris voor de Buit...

Toen de Gerechtelijke Politie vorige week een huiszoeking verrichtte op het kabinet van Charles Picqué, de voorzitter van het Brussels Gewest, werden hij en zijn medewerkers boven elke verdenking geplaatst. Geviseerd werd Luc Dumoulin (42 j.), de eigenaar en oprichter van Strat & Com. Dumoulin heeft in zijn achtjarig parcours door de politieke wereld heel wat "vrienden" gemaakt. Hij begon zijn carrière op het kabinet van toenmalig liberaal staatssecretaris voor de Buitenlandse Handel Etienne Knoops. Uit die periode sleepte hij een aantal Afrikaanse politici mee voor wie hij in 1988, vanuit België, kiescampagnes, of wat daarvoor moest doorgaan, organiseerde. In diezelfde periode leerde Dumoulin ook Charles Picqué kennen, die hem al vlug overtuigde dat voor de PRL, waar de jonge mediaspecialist toen bijhoorde, de tijd van gaan gekomen was. Dumoulin werd de chouchou van de Franstalige socialisten. Financieel werd hij geruggensteund door het wisselkantoor de Posson & Cie., dat ook voor de financiële knowhow zorgde. Technische support kreeg hij van Emmanuel Hollander, die zelf in de Uniop-zaak verwikkeld raakte en van zijn broer Marc Dumoulin, die zijn alter ego werd bij Marketing Unit en op afroep marktonderzoeken leverde. Sinds '89 kaapte hij het ene overheidsaccount na het andere weg : Philippe Busquin (nu PS-voorzitter) vertrouwde hem zijn campagnes voor Sociale Zaken toe, en kreeg zelfs Nederlandse les van Dumoulin die ooit in Haarlem een mondje Nederlands was gaan leren. Voor Bernard Anselme, toen Waals minister-president, bouwde hij de ene imagocampagne na de andere. En voor de Brusselse regering was Dumoulin de fac totum. Via dezelfde socialistische kringen kreeg Dumoulin toegang tot de Europese Commissie. Dankzij voorspraak van enkele ambtenaren op de dienst voorlichting kaapte hij vanuit het niets miljoenen-accounts weg voor Europese voorlichtingcampagnes tegen kanker, voor de euroloketten, en kreeg hij al snel de reputatie " mister 30 %" te zijn. Dumoulin vergat de vrienden niet die hem hielpen : in ruil voor de doorgeschoven budgetten maakte hij hun gratis kiescampagnes. Zoals in 1994 nog voor Raymonde Dury, Europees socialistisch parlementslid uit Jette, die hem tot verbijstering en woede van de voorlichters van haar fractie de hele Europese socialistische campagne toespeelde. Een miljoenenbudget voor luxebrochures in maar liefst negen talen. Alleen in Vlaanderen kreeg Dumoulin geen voet aan de grond. Alle toenaderingspogingen tot Karel Van Miert werden door Van Miert zelf en door diens toenmalige media-adviseur Johan Struye resoluut afgewezen. Naam en aderes bekend bij de redactie