Het gejammer dat de opwarming van de aarde het einde der tijden inluidt, moet nu maar eens ophouden. Wat we nodig hebben, is meer wetenschap en minder propaganda; meer oog voor de ontwikkelingslanden en minder westerse hypochondrie.
...

Het gejammer dat de opwarming van de aarde het einde der tijden inluidt, moet nu maar eens ophouden. Wat we nodig hebben, is meer wetenschap en minder propaganda; meer oog voor de ontwikkelingslanden en minder westerse hypochondrie. De Verenigde Staten zijn gezwicht voor de argumenten van het International Panel on Climate Change (IPCC). Maar dan wel om economische redenen. Daarom nodigt Amerikaanse president George Bush, op 27 en 28 september, de Verenigde Naties, de Europese Unie en de 15 rijkste landen uit om zich te bezinnen over mogelijke maatregelen die de uitstoot van broeikasgassen aanzienlijk kunnen verminderen. Bush wil het Kyotoverdrag over de vermindering van broeikasgassen niet ratificeren omdat hij dat schadelijk acht voor de economie van de VS. Het is uitgerekend de economie die hem nu van koers doet veranderen. Want Kyoto is big business. Uit onderzoek van Johan Albrecht (UGent) blijkt dat het klimaatverdrag en zijn eventuele opvolgers goed zijn voor de milieutechnologiebedrijven, die zich voornamelijk in het Westen bevinden. Ecobusiness heeft de 'grootste groene baronnen' schatrijk gemaakt: Pedro Moura-Costa (EcoSecurities) - 61 miljoen euro; Neil Eckert (Climate Exchange) - 26 miljoen euro; Bruce Khouri (Solar Integrated Technologies) - 11,8 miljoen euro; David Scaysbrook (Novera Energy) - 8,8 miljoen euro. De denktank Itinera benadrukt dat de al getroffen maatregelen en de plannen om de schade van de huidige klimaatverandering te beperken door CO2-reducties, op korte termijn minder efficiënt zijn dan directe investeringen in ontwikkelingslanden - de grootste slachtoffers van de opwarming van de aarde. Hiermee zit hij op dezelfde golflengte als de Deense statisticus Björn Lomborg (Copenhagen Business School), directeur van Copenhagen Concensus Center. De auteur van 'The Skeptical Environmentalist' pleit al jaren voor een kosten-batenanalyse van de wereldproblemen. Volgens de klimaatcriticus kost Kyoto ruim 117 miljard euro per jaar en levert amper zes jaar uitstel op. Hij vindt het zinvoller dit bedrag te besteden aan de strijd tegen aids, ondervoeding, handelsbarrières of malaria. Zo volstaan de huidige uitgaven tegen het broeikaseffect om iedereen op deze planeet permanent schoon drinkwater en sanitaire voorzieningen te bezorgen, aldus Lomborg. Alleen onderzoek en ontwikkeling (R&D) kan op lange termijn een halt toeroepen aan de klimaatverandering, besluit Lomborg terecht. Hij krijgt opmerkelijk genoeg steun van de peetvader van de milieubeweging: James Lovelock (88). De uitvinder van de Gaiatheorie, die de aarde als een zelfregulerend organisme beschouwt, stelt hightech als dé oplossing voor de negatieve gevolgen van het broeikaseffect: "Als de (bio)chemie synthetisch voedsel kan produceren met koolstofdioxyde, water en zuurstof, laat ze dat dan doen. Ook moeten we ophouden ons zorgen te maken over de kleine risico's op kanker door stoffen of stralingen. Uiteindelijk zal in Engeland één vierde van de bevolking hoe dan ook sterven aan kanker, vooral omdat we lucht inademen die doordrongen is van een bijzonder kankerverwerkende stof, namelijk zuurstof."Eric Pompen