Twee films die niet met elkaar te rijmen vallen, maar elk op zich sterk verleidelijk zijn : de Portugese art-et-essai productie "A Comédia de Deus" en de Amerikaanse thriller "Bound".
...

Twee films die niet met elkaar te rijmen vallen, maar elk op zich sterk verleidelijk zijn : de Portugese art-et-essai productie "A Comédia de Deus" en de Amerikaanse thriller "Bound".Voor hun opmerkelijk debuut Bound, koos het scenaristen- en regisseursduo Larry en Andy Wachowski voor een beperkte locatie, alles speelt zich hoofdzakelijk in twee kamers af, en met een kleine cast. Jennifer Tilly (Violet) speelt de maîtresse van Joe Pantoliano (Caesar), een man die geld witwast voor de maffia. Ze wordt verliefd op haar buurvrouw, de ex-gedetineerde Gina Gershon (Corky), met wie ze een diefstal op de twee miljoen dollar maffiageld plant dat Caesar voor zijn werkgever bijhoudt. De gebroeders Wachowski weven rond dit simpel gegeven in een precieuze spanningsopbouw een geraffineerde plot, vol zwoele erotiek, bedrog en onderhuids geweld. Het gebruik van de ruimtes van het appartementsgebouw levert niet uitsluitend budgettaire voordelen, het verhoogt tevens de claustrofobie en de intense geladenheid tussen de twee vrouwen en hun belagers. "Bound" amuseert door zijn vele cinematografische verwijzingen en het bewustvol aftasten van de grenzen van het film noir-genre. De Wachowski-broers verwijzen evenwel niet uitsluitend via hun bijzonder sfeervolle clair-obscurfotografie naar de film noir. De conventies van de cynische film noir worden enerzijds fris op hun kop gezet en anderzijds terug in hun oorspronkelijke staat hersteld. De Wachowski's vernieuwen op een spitsvondige manier de genreclichés, zonder geforceerd over te komen of het genre te parodiëren. De Portugese scenarist en regisseur Joao César Monteiro brengt met zijn meesterlijk A Comédia de Deus een personage tot leven dat zijn gelijke niet kent in de hedendaagse cinema. Hoofdpersonage Joao de Deus (vertolkt door Monteiro zelf) is de smaakmaker van een gerenommeerd ijssalon in Lissabon. Maniakaal in zijn hygiëne, organiseert hij bij hem thuis tevens erotische ceremonieën met jonge meisjes uit het salon en verzamelt hij obsessief vrouwelijk schaamhaar in zijn "Boek der Gedachten". Hij is een poëet en estheet in de zuiverste zin van het woord en komt bovenal over als een komisch figuur in de stijl van Buster Keaton. Monteiro's film getuigt van een uitgepuurde en radicale esthetisering, gegoten in een elegante, subtiele en trage beeldregie. Zowel het personage van Joao de Deus als Monteiro's sterk persoonlijke en oververfijnde levensvisie doen denken aan het personage van Des Esseintes uit J.-K. Huysmans' roman "Tegen de keer". Zoals Huysmans of Süskinds "Het Parfum" in de literatuur, prikkelt Monteiro via zijn imposante mise-en-scène de sensaties van de zintuigen. "A Comédia de Deus" is helaas niet het soort film dat een grote massa in beweging zal zetten. Daarvoor is hij té subtiel, té verfijnd, té goed, té groots. PIET GOETHALS A Comédia de Deus Subtiel, verfijnd, goed, groots.