Het blijft wennen voor wie maar af en toe eens in een Renault stapt: heel even klamme handen als je die sleutel niet meteen in je jaszak voelt, tot je beseft dat er helemaal geen sleutel meer is. En dat je in je andere jaszak moet zoeken naar iets dat weg heeft van een dikke kredietkaart. Naar verluidt kwam de idee van Bernard Dumondel, die in 1996 verantwoordelijk was voor de ontwikkeling van de nieuwe Laguna. De man schoof zijn magnetische kaart door de lezer om zijn hotelkamer te openen en zag het licht schijnen: als we nu ook eens onze Laguna zo openden?
...

Het blijft wennen voor wie maar af en toe eens in een Renault stapt: heel even klamme handen als je die sleutel niet meteen in je jaszak voelt, tot je beseft dat er helemaal geen sleutel meer is. En dat je in je andere jaszak moet zoeken naar iets dat weg heeft van een dikke kredietkaart. Naar verluidt kwam de idee van Bernard Dumondel, die in 1996 verantwoordelijk was voor de ontwikkeling van de nieuwe Laguna. De man schoof zijn magnetische kaart door de lezer om zijn hotelkamer te openen en zag het licht schijnen: als we nu ook eens onze Laguna zo openden? Van de chipkaart waarmee Renault sinds de lancering van de Laguna elk nieuw model laat starten, bestaan intussen drie versies. De eerste heeft precies dezelfde functies als een sleutel met afstandsbediening. Ze heeft twee knopjes om de deuren te openen en de auto te vergrendelen. Om de motor te starten, schuift de bestuurder de kaart in een gleuf en drukt op een knop. Die knop fungeert zowel als start- als stopknop. De tweede versie van de kaart is uitgerust met sensoren. Zodra de bestuurder met de kaart op zak tot op minder dan een meter van de auto komt, herkent het systeem zijn aanwezigheid. Ook in de klink zit een sensor, en zodra die een hand voelt, uiteraard in combinatie met de kaart in directe nabijheid, wordt de auto automatisch ontgrendeld. De auto starten, gebeurt dan op dezelfde manier als in het vorige geval. Het derde type van de chipkaart is dus volledig handenvrij, want nu hoeft ze niet eens meer in de gleuf om de auto te starten. Het volstaat dat de bestuurder ze op zak heeft als hij achter het stuur kruipt, want sensoren merken haar aanwezigheid en geven de motor na een druk op de knop toestemming om aan te slaan. Paul Verdbois, verantwoordelijk voor de externe relaties bij Renault België-Luxemburg, wuift de kritiek weg met de lering uit het verleden. "Twintig jaar geleden pakten we als eerste uit met centrale vergrendeling, en daarna kwamen onze auto's ook met afstandsbediening. Ook toen kregen we kritiek, maar wat merk je nu: vandaag heeft iedere auto centrale vergrendeling met afstandsbediening."Klopt, maar misschien ligt de hamvraag elders: waarom per se een chipkaart en de technologie niet gewoon in de sleutel stoppen? Bij Mercedes, dat aanvankelijk ook voor een soort kaart ging, merkten ze dat de meeste klanten naast de kaart ook nog eens hun klassieke sleutel (meegeleverd als back-up voor noodgevallen) op zak hielden. Vandaar dat de Duitse constructeur het kaartsysteem een paar maand geleden maar liet vallen en nu Keyless-Go op de optielijst heeft: een sleutel met de technologie van het derde type chipkaart van Renault, die volledig handenvrij ontgrendelen en starten mogelijk maakt, gewoon met een knopje op de versnellingspook. Ook Lexus, het kwaliteitsmerk van de Toyota-groep, kiest voor een sleutel als drager van de technologie. En het systeem, qua gebruik vergelijkbaar met het derde kaarttype van Renault en de Keyless-Go van Mercedes, is volledig handenvrij. "Dit past perfect bij de filosofie van de LS430," zegt Johan Vanden Bergh, marketingmanager van Lexus. "Zo'n kaart is te dik om ze in een portefeuille te stoppen. Bovendien biedt een sleutel het voordeel dat hij de gewoonten van de autobestuurder niet helemaal omgooit. En zo'n kaart breekt toch wel serieus met handelingen die er al decennia lang bij ons allemaal in zitten."Akkoord. Alleen gaat deze redenering niet meer op zodra de bestuurder beschikt over het derde kaarttype van Renault. In dat geval maakt het niet uit of de bestuurder een kaart of sleutel op zak heeft: zodra hij het ding bij heeft, gebeurt het allemaal automatisch. Zoals met Keyless-Go bij Mercedes of de sleutel van Lexus LS430. Voor Renault is de chipkaart niet alleen technologie, maar ook imago. Maar het daarom meteen een gadget noemen, is een brug te ver, want het systeem biedt perspectieven. Op de kaart worden nu al parameters bijgehouden, zoals nummerplaat of kilometerstand, die telkens worden geregistreerd zodra de motor afslaat. Bij het eerstvolgende onderhoud kan de garagehouder die informatie dan uit de kaart halen. Maar op een chip passen heel wat eentjes en nulletjes, zodat in de toekomst wellicht nog meer technische informatie op de kaart komt. Handig voor bedrijfswagens: om te registreren hoeveel kilometer wordt gereden, met welk verbruik, welk maximaal toerental en welke hoogste snelheid... Maar het eerste doel heeft Renault, dat zichzelf créateur d'automobiles noemt, met de kaart al bereikt: het innoverende imago van het huis onderstrepen. Want innoverend vermogen valt naar het grote publiek veel makkelijker te communiceren met zo'n kaart dan met een nieuwe nokkenas. De chipkaart is ook een technologische visitekaartje. Ariane Petit, Jo Bossuyt nSnelheidsduivels opgepast De vraag of die handenvrije technologie nu écht in een soort bankkaart moet zitten, is niettemin terecht. Alleen zal Renault de kaart niet licht inruilen voor een sleutel: toen de nieuwe Laguna op de markt kwam, werd de chipkaart bij loze babbels over auto's al snel hét onderwerp. Terwijl het grote publiek niet eens wist dat Mercedes bepaalde modellen ook met de ondertussen vervangen 'startkaart' aanbood. Omdat Renault bewust heel krachtig communiceerde rond het systeem. Op de chipkaart kan heel wat informatie worden opgeslagen. Handig voor bedrijfswagens.