Info: www.soniarykiel.com
...

Info: www.soniarykiel.comDe Brusselse boetiek ligt in de chique Guldenvlieslaan en heeft een oppervlakte van 220 vierkante meter. De shop biedt niet alleen luxueuze prêt-à-porter en accessoires aan, maar ook lingerie, homewear, geschenken en zelfs de fameuze 'Sex Toys Sonia Rykiel' waarover iedereen in het geniep spreekt... Brussel lanceert trouwens in voorpremière de lijn Rykiel Karma Body & Soul: kleren, voorwerpen en accessoires die de harmonie tussen lichaam en geest bevorderen. Net als in de 400 vierkante meter grote sterrenzaak in de boulevard Saint-Germain in Parijs vind je in Brussel pulloverkasten (genre bibliotheekkasten) in massief eikenhout, een stenen vloer en vasttapijt in zwart-wit. Een herkenningsteken dat je ook aantreft in New York, Luxemburg, Londen, Boston, Coral Gables en Moskou. Rykiel Homme is jammer genoeg niet vertegenwoordigd bij ons. Sonia Rykiel kende helemaal niets van kleding ontwerpen. Toch liet ze zich meedrijven op de creatieve golf tijdens de 'revolutie' van mei 1968. Ze ontwierp ietwat toevallig een trui voor haar man, die een winkel uitbaatte in het veertiende arrondissement in Parijs. Haar pullover prijkte algauw op de cover van Elle, dé vrouwenbijbel bij uitstek. Toch steeg haar populariteit sneller dan haar knowhow. De flamboyante vrouw met het rode haar houdt van risico's en is een doorzetster. Ze is vandaag 75, maar nog altijd even roodharig en even flam- boyant. Haar modecarrière nam een pijlsnelle vlucht, ook al was ze elke dag bang dat de professionals haar zouden ontmaskeren als volslagen leek. "Ik was ervan overtuigd dat je gestudeerd moest hebben om het te maken in de modewereld."Ze liet het echter niet aan haar hart komen en besliste om van de toenmalige mode een " de-mode" te maken. Ze wierp zich daarmee meteen op als pionier, want heel wat huidige luxeontwerpers hebben haar omgekeerde naden en haar ontwerpen zonder zomen en doublures, die eind jaren zestig zo in waren, overgenomen. "Ik was een jonge vrouw met twee kinderen. Eigenlijk wou ik er meer, maar het is daarbij gebleven. Dus ging ik aan de slag als modeontwerpster. Met mijn omgekeerde naden en mijn zoomloze ontwerpen wou ik alleen maar opvallen. Anders zijn dan de rest: dat was mijn streefdoel, zoniet kon ik maar beter een ander vak kiezen, want kledingontwerpers waren er al genoeg."Geleidelijk leerde ze de knepen van het vak. Algauw gaf ze haar kleren enkele typische handelsmerken mee: zwart, streepmotieven, strass en met woorden bedrukte pulls. Ze spreidde daarbij een creativiteit en een diversiteit tentoon die ook vandaag nog blijven boeien. "Ik heb een zwak voor schrijven en literatuur. Ik had graag het schrijvers- of acteursvak beoefend. Doordat ik in plaats daarvan modeontwerpster ben geworden, kreeg ik zin om letterlijk woorden te plakken op mijn creaties. Wat zwart betreft: dat werd in die tijd slechts zeer zelden gebruikt, voor feestelijke gelegenheden of als rouwkledij. Het was liefde op het eerste gezicht, omdat zwart zo opvalt. Ik heb ook veelkleurige modellen ontworpen, met rood, geel, groen, oranje enzovoort. Maar zodra er kleuren van de partij waren, was er ook zwart te bespeuren. Hetzelfde geldt voor mijn streepmotieven: zwart en blauw, zwart en rood..."Verwondering is de rode draad door de carrière en de vele levens van Sonia Rykiel. "Ik had altijd wel iets dat de mensen fascineerde. Al als kind beschouwden ze me als een buitenbeentje omdat ik rood haar had. Weet u, in de middeleeuwen eindigden roodharige vrouwen als heks op de brandstapel. Ik heb dat aspect onbewust gecultiveerd en precies dat heeft mij gemaakt tot wie ik ben. Ik ben daar altijd heel positief mee omgegaan, maar ik heb veel roodharigen gekend die het daar bijzonder moeilijk mee hadden."Sonia Rykiel heeft zes mode- en fictieboeken op haar naam staan. Over haarzelf zijn al bijna evenveel werken verschenen. Zo lieten Andy Warhol en Karl Lagerfeld zich inspireren door haar gezicht. Als designer richtte ze het prestigieuze Hôtel de Crillon op de place de la Concorde opnieuw in en gaf ze Hotel Lutetia, eveneens in Parijs, de luxe en charme uit de jaren dertig terug. In 1995 ontwierp ze een mes voor het beroemde merk Forge de Laguiole. Porselein, een papierlijn: ze heeft heel wat creatieve pijlen op haar boog. Samen met Maxime d'Angeac, die zich onlangs in de kijker werkte toen hij de eerste verdieping van Guerlain in de Champs Elysées inpakte met een gigantisch gouden lint, ontwierp ze ook nieuwe kamers voor het Hôpital Américain in Parijs. Voorts kleedde ze een Suze-fles en een Canderel-doosje aan. Als complete artieste is ze ook vertrouwd met film en zelfs met chanson. Zo inspireerde ze in 1994 het hoofdpersonage uit Prêt-à-Porter, de film van Robert Altman met de verfijnde Anouk Aimée in de glansrol. In hetzelfde jaar vertolkte ze samen met de extravagante Malcolm McLaren (de ex van Vivienne Westwood en producer van Groot-Brittanniës grootste punkgroep ooit: The Sex Pistols) het liedje 'Mon nom est Malcolm McLaren. Et vous? Sonia Rykiel'. "Creatieve geesten vinden elkaar meteen. Malcolm is knettergek, maar tegelijk superintelligent. Hij weet waar hij naartoe wil. Ik schreef een tekst, ging hem opzoeken in zijn studio en we zijn spontaan beginnen te zingen. Het was fantastisch: ik had wel dagenlang kunnen doorgaan. Ontwerpers zijn als verliefden: mensen van wie het hoofd één grote creatieve kerncentrale is. Alles boeit en fascineert hen. En ze hebben ook enorm behoefte aan gezelschap. Ze zullen pas stilvallen als ze niets meer te zeggen hebben. Maar wees gerust, ik ga door, want ik heb nog een en ander te zeggen."Serge Vanmaercke Serge VanmaerckeDe Brusselse shop van Sonia Rykiel biedt niet alleen luxueuze prêt-à-porter en accessoires aan, maar ook lingerie, homewear, geschenken en zelfs de fameuze 'Sex Toys Sonia Rykiel'.