Na de overname van de Generale Maatschappij door Suez, anno 1988, woedde er in Vlaanderen een debat tussen de voor- en tegenstanders van een verankeringsstrategie. De verwijten waren bijwijlen scherp: het was een ideeënstrijd tussen 'collaborateurs' en 'naïevelingen' versus 'nationalisten' en 'paranoïden'.
...

Na de overname van de Generale Maatschappij door Suez, anno 1988, woedde er in Vlaanderen een debat tussen de voor- en tegenstanders van een verankeringsstrategie. De verwijten waren bijwijlen scherp: het was een ideeënstrijd tussen 'collaborateurs' en 'naïevelingen' versus 'nationalisten' en 'paranoïden'. De strijd is gestreden. Petrofina, Generale Maatschappij , Tractebel en Royale Belge waren symbolen van het Belgische kapitalisme. Hun aandeelhouders trokken stuk voor stuk de Franse kaart. Verzekeraar Assubel werd Frans-Duits. Gemeentekrediet kwam onder de Frans-Belgische Dexia-koepel en Generale Bank en ASLK behoren tot Fortis, dat wordt gecontroleerd door Belgische, Nederlandse en (voorlopig nog) Franse aandeelhouders. Industriële toppers zoals Glaverbel en CBR behoren nu tot Japanse en Duitse groepen. Het ziet er dus naar uit dat de voorspelling van de doemdenkers is uitgekomen. Vijf jaar geleden konden we het pessimisme nog temperen met een verwijzing naar prachtvoorbeelden van het nieuwe Vlaamse kapitalisme zoals Lernout & Hauspie en Ontex, of dynamische investeerders zoals Lessius, Mercator en de Gimv. Ondertussen hebben we ook op dat vlak onze les geleerd: Vlaanderen heeft de boot gemist van het internationale kapitalisme, en de mondialisering van de economie bemoeilijkt nieuwe industriële initiatieven om het tij van de ontankering te keren. Hoewel. Plots is er dat gerucht als zou Electrabel een vriendelijk bod uitbrengen op zijn Franse grootmoeder Suez. Dat scenario gaat heel wat verder dan de overname van de buitenlandse activiteiten van Tractebel, waarvoor Electrabel zo'n 3 miljard euro (nagenoeg alle liquide middelen) zou neertellen. Philippe Bodson, de koppige en dus gewezen Tractebel-topman, had dit niet durven te dromen: Suez, geleid door CEO Gérard Mestrallet met aan zijn rechterhand ex-Tractebel-topman Jean-Pierre Hansen, dat een Europese groep wordt met een Brusselse hoofdzetel, waarin de Belgen mee de toon aangeven? Insiders wijzen erop dat Mestrallet, hoewel hij behoort tot het netwerk van de 'enarquen' (topambtenaren, getraind aan de Ecole Nationale d'Administration), allesbehalve de typische, verkrampte Fransman is. Hij bewonderde steeds de ongedwongen flair van de Belgen. Mestrallets discrete topadviseur is Alain Minc, ooit het genius achter het bod van Carlo De Benedetti op de Generale. Minc vormde met Mestrallet een onafscheidelijk duo aan de ENA. De vriendelijke overname van Suez door Electrabel lijkt een van die typische 'grandes idées' van ENA-commilitones. "Welke toekomst is er nog weggelegd voor de Belgen, die profiteren van de invloed van Frankrijk om zo de Duitse almacht binnen de perken te houden?" orakelde wonderboy Minc in 1992. "Aan zichzelf overgeleverd, kunnen ze maar best hertogen worden in een nieuw groot Duits rijk naar Romeins model." Een visionaire uitspraak? Wordt Suez onder Belgisch-Frans bestuur weer het venster van Brussel op die mooie, wonderlijke wereld van het internationale kapitalisme? Leidt zo'n constructie tot de creatie van een moderne Société Générale bis? Of zijn wij deze keer naïef? En legt Mestrallet met die operatie gewoon beslag op de contanten van Electrabel, dat door die operatie zijn Europese expansie kan vergeten? Hans Brockmans