Zodra u inspanningen levert, neemt de zuurstofbehoefte van de hartspier toe, wat in normale omstandigheden probleemloos wordt opgevangen door het uitzetten van de kransslagaders, het bloedvatennetwerk dat de hartspier van zuurstof voorziet. Als die laatste gedeeltelijk zijn dichtgeslibd, kan de hartspier echter in zuurstofnood geraken, met angor (angina pectoris, hartkramp; 'angine poitrine') of erger, een hartinfarct tot gevolg. Vernauwingen aan de kransslagaders verhogen het risico op een hartinfarct. Risicofactoren voor vernauwde kransslagaders zijn roken, een te hoog cholesterolgehalte, verhoogde bloeddruk, diabetes, overgewicht en weinig lichaamsbeweging.
...

Zodra u inspanningen levert, neemt de zuurstofbehoefte van de hartspier toe, wat in normale omstandigheden probleemloos wordt opgevangen door het uitzetten van de kransslagaders, het bloedvatennetwerk dat de hartspier van zuurstof voorziet. Als die laatste gedeeltelijk zijn dichtgeslibd, kan de hartspier echter in zuurstofnood geraken, met angor (angina pectoris, hartkramp; 'angine poitrine') of erger, een hartinfarct tot gevolg. Vernauwingen aan de kransslagaders verhogen het risico op een hartinfarct. Risicofactoren voor vernauwde kransslagaders zijn roken, een te hoog cholesterolgehalte, verhoogde bloeddruk, diabetes, overgewicht en weinig lichaamsbeweging. Het hoeft niet te verbazen dat mensen met problemen van de kransslagaders hoofdbrekens hebben over mogelijke risico's van hun seksuele activiteiten. Met andere woorden: doet vrijen, op zich een niet verwaarloosbare lichamelijke inspanning, het risico op een infarct toenemen wanneer uw kransslagaders niet meer in de beste staat zijn? Zweedse wetenschappers hebben zich over het probleem gebogen. Zij bevestigen dat vrijen inderdaad kortstondig het risico op een hartaanval verhoogt, maar ook dat dit risico zeer klein en zelfs bijna verwaarloosbaar is. Bovendien, het zeer kleine risico op een hartinfarct door seks verdwijnt wanneer de fysieke conditie verbetert. Een beter argument om te sporten konden we zelf niet bedenken! De Zweden verrichtten hun onderzoek bij een groep inwoners van Stockholm met een leeftijd tussen 45 en 70 jaar die voor de eerste maal een hartinfarct doormaakten. Uit al die mensen selecteerden zij een groep van 399 personen met een hartaanval zonder voorafgaande symptomen. Aan de proefpersonen vroegen de onderzoekers wanneer zij de laatste keer voor het infarct seksueel verkeer hadden en hoe het met hun fysieke fitheid gesteld was. Met de mensen die kort voor het hartinfarct klachten ondervonden van het dreigende infarct, werd bij de analyse van de resultaten geen rekening gehouden. Bij nazicht bleek dat geen van hen tijdens de laatste vier uur voor hun infarct nog seksueel actief geweest was. Wie wil nagaan of seks een hartinfarct kan uitlokken, kan alleen rekening houden met de seksuele activiteiten gedurende de laatste uren. Van de 399 personen zonder voorafgaande symptomen bleken er uiteindelijk slechts vijf seksueel actief geweest te zijn tijdens de twee uur voor hun hartinfarct (drie tijdens het laatste uur en bij twee was het langer dan een uur geleden). Na statistische berekeningen kan men hieruit leren dat het risico op een hartinfarct effectief stijgt door seksuele activiteit, maar dat die stijging zéér klein is. Volgens onderzoeksgegevens telt men in het gebied rond Stockholm per dag één hartinfarct op 12.500 inwoners tussen 45 en 70 jaar. Dat komt neer op een gemiddeld jaarlijks risico per persoon van 0,263 procent. Een man tussen vijftig en zestig jaar die een keer per week seks heeft, verhoogt hierdoor zijn jaarlijks gemiddelde kans op een hartinfarct met één honderdste (0,01 %). Met andere woorden, de verhoging van het risico is zó klein dat het bijna niet de moeite loont om erover te spreken. Waarom is dit risico zo klein? Om de eenvoudige reden dat seksuele activiteit gemiddeld slechts een zeer klein deel uitmaakt van de activiteiten waaraan we over een heel jaar bekeken onze tijd besteden én dat het effect van seksuele activiteit op het hart, zoals al vermeld, slechts kort duurt. Voor mensen met een goede fysieke conditie lag het risico op een hartinfarct door seks zelfs nog 30 procent lager, terwijl het voor mensen met een ronduit slechte conditie vier keer hoger lag. Of dit onderzoek veel om het lijf heeft, blijft zeer de vraag. De meeste hartinfarcten doen zich 's morgens voor, wat niet samenvalt met de piek van seksuele activiteit die zich vooral 's avonds en 's nachts situeert. Een andere factor die de resultaten mogelijk kon beïnvloeden, was dat de ondervraagde mannen niet eerlijk zouden zijn in hun antwoorden over het aantal maal dat ze seks hadden. Marleen Finoulst