Was dat even slikken. De voorbije week volgde de ene leugen al sneller dan de andere. "Het effect van een verdere vermindering van subsidies valt te betwijfelen." Dat schreef Noël Devisch, voorzitter van de nog steeds al te machtige Boerenbond, in een vrije tribune bij onze confraters van De Financieel-Economische Tijd. Theo Spettmann op zijn beurt verklaarde in het weekblad Die Zeit dat de belastingbetaler "geen eurocent" betaalt voor het Europese suikerregime. Wat een verassende uitspraak van de topman van ...

Was dat even slikken. De voorbije week volgde de ene leugen al sneller dan de andere. "Het effect van een verdere vermindering van subsidies valt te betwijfelen." Dat schreef Noël Devisch, voorzitter van de nog steeds al te machtige Boerenbond, in een vrije tribune bij onze confraters van De Financieel-Economische Tijd. Theo Spettmann op zijn beurt verklaarde in het weekblad Die Zeit dat de belastingbetaler "geen eurocent" betaalt voor het Europese suikerregime. Wat een verassende uitspraak van de topman van Südzucker, Europees marktleider in suiker en hoofdaandeelhouder van Tiense Suikerraffinaderij. Het Europese suikerregime kost u en mij als belastingbetaler 656 miljoen euro dit jaar. Bovendien financieren wij de invoer van 1,7 miljoen ton suiker uit de ontwikkelingslanden voor een bedrag van 740 miljoen euro. Die ontwikkelingslanden - in hoofdzaak gewezen kolonies van Frankrijk en Groot-Brittannië - mogen hun tonnen suiker immers op de markt gooien tegen Europese prijzen. Dat zijn vaste prijzen die zowat 40% hoger liggen dan de gangbare wereldprijs voor suiker. Duizenden lokale boeren in die ontwikkelingslanden zijn de voorbije jaren miljoenen euro's rijker worden. Die invoer is bovendien totaal overbodig, want de Europese Unie produceert drie miljoen ton suiker te veel. Daarvan wordt op zijn beurt 1,1 miljoen ton uitgevoerd met "exportrestituties". Dat wil zeggen dat het verschil tussen de Europese en de wereldmarktprijs wordt terugbetaald. Nog eens 500 miljoen euro die in de zakken van de suikerbaronnen belandt. "Middeleeuws" noemt de Wereldhandelsorganisatie het Europese suikerregime. Südzucker - nota bene een beursgenoteerd bedrijf - haalde het voorbije boekjaar een return on capital employed van 13,2%. De aandeelhouders kregen 82 miljoen euro aan dividenden uitgekeerd, een stijging in één jaar met 65%. Er bestaat geen redelijk alternatief voor het suikerregime, zegt het jaarverslag. En de aandeelhouders - waarvan 55% suikerboeren verenigd in de coöperatie SüddeutscheZuckerrübenverwertungsgenossenschaft - maar glunderen met hun risicovrije inkomsten. Het huidige Europese suikerregime geldt tot in 2006. Op de Europese top eind vorige week gooiden Duitsland en Frankrijk het op een akkoordje: vanaf 2007 wordt de steun aan de West-Europese boeren afgebouwd, ten voordele van hun Oost-Europese collega's. Maar u mag er gif op innemen dat er de volgende jaren nog stevig zal worden gebakkeleid.Waarom eigenlijk? Gooi al dat nachtenlang getouwtrek over melk- en graanquota's overboord, schaf het suikerregime gewoon af. Misschien gaat een mastodont als Südzucker dan wel kopje onder. So what? De reus heeft al overvloedig getoond dat hij tegen een vrije markt niet opgewassen is. Het concern verkocht zijn zwaar verlieslatende roomijsafdeling Schöller en haalt een operationele marge van slechts 4,5% in zijn diepvriesactiviteit. Alleen de beschermde suikermarkt zorgt voor een operationele marge van 10%. Zonder suikerregime krijgen we alvast goedkopere suiker. Wolfgang Riepl [{ssquf}]