Zincpower is dood. Leve Galva Power Group. Het imperium van de Limburgse Bleyen-broers kwam in handen van het Waalse Carmeuse. Norbert Joris en Patrick De Maeyer hebben grootse plannen met de nieuwe verzinker : investeringen in België, overnames in Zuid-Europa.
...

Zincpower is dood. Leve Galva Power Group. Het imperium van de Limburgse Bleyen-broers kwam in handen van het Waalse Carmeuse. Norbert Joris en Patrick De Maeyer hebben grootse plannen met de nieuwe verzinker : investeringen in België, overnames in Zuid-Europa.Juni '94. In het Brusselse Hilton-hotel ontmoeten we Jean-Pierre Bleyen en zijn advocaat Marc Senelle. Bleyen geeft zijn bemerkingen bij het artikel dat een week later in Trends zal verschijnen (20 juni '94) en dat de manier zal blootleggen waarop de vier Bleyen-broers de Zincpower-groep aan de rand van het faillissement hebben gebracht. Anderhalf jaar later : opnieuw afspraak in het Hilton-hotel ; deze keer met de overnemers van Zincpower, Yves Willems en Dominique Collinet, respectievelijk financieel directeur en gedelegeerd bestuurder van Carmeuse, en Patrick De Maeyer en Norbert Joris, respectievelijk algemeen directeur en voorzitter Galva Power (de opvolger van de Zincpower-groep). De ontmoeting heeft plaats in Alfred's corner, een zaaltje in het Hilton-hotel versierd met affiches van Alfred Hitchock. Voor de foto wordt een affiche met als titel "Le crime était presque parfait" verwijderd. De Galva Power-ploeg wil op geen enkele manier herinnerd worden aan Zincpower en de vier "handige" zakenmannen met de zonnebril : Jean-Pierre, Marc, Eddy en Lode Bleyen. De overname van Zincpower was een ingewikkelde zaak (zie kader Het Hutton-mysterie). Overnemer Carmeuse, een familiale Waalse kalkgroep (omzet 15 miljard frank in '95), was beducht voor "lijken in de kast". Vandaar de ruim zes maanden tussen de intentieverklaring van december '94 en de opstart van Galva Power in juni '95. De top van het bedrijf werd extern gezocht. Op 1 november '95 werd Patrick De Maeyer (44j.) aangetrokken als nieuwe directeur-generaal. En Norbert Joris van de Kempense Etap-groep werd gevraagd als voorzitter van de raad van bestuur. Patrick De Maeyer een verzamelaar van schilderijen en een liefhebber van stripverhalen heeft een technische opleiding achter de rug. Deze commandant van het Vierde Regiment van de Gidsen begon zijn carrière bij Pechiney, maar het grootste deel van zijn tijd spendeerde hij in de Zweedse Trelleborg-groep, van sales manager werd hij gedelegeerd bestuurder van Trelleborg België en later van Usines St Roch Couvin en Cuivre et Zinc, twee noodlijdende bedrijven die Trelleborg overkocht van de Generale Maatschappij. BOVEN BUDGET.Met Carmeuse heeft Galva Power een industriële partner. "Theoretisch mikken we op een rendement van 15 % op eigen middelen voor taxatie," zegt Yves Willems. "Maar dat is theoretisch, we zijn geen tijdelijke belegger. We willen groeien door autofinanciering."Carmeuse heeft 59,11 % in Galva Holding. De vroegere minderheidsaandeelhouders van Zincpower zijn gebleven : Koen Hanssens heeft via Hansinvest 8,65 % en de participatie van TEG een mislukt Europees risicokapitaalfonds werd opgesplitst over enkele oorspronkelijke initiatiefnemers van TEG : 21,49 % voor Vredezicht XXVI (een samenwerking tussen de Gimv en het Nederlandse Parnib, van de Nederlandse Investeringsbank) en 6,45 % voor Europar en 4,3 % voor Euridi, beide afhankelijk van het Franse IDI (dat in de raad van bestuur van Galva Holding vertegenwoordigd wordt door VLD-volksvertegenwoordiger Karel De Gucht). Galva Holding heeft 100 % van Galva Power : één centraal bestuur met zes divisies in België en vier divisies (lees fabrieken) in Frankrijk via Zincpower France (zoals ten tijde van de Bleyen-brothers geleid door Luc Huys, de schoonbroer van Koen Hanssens). In België staan vijf van de zes fabrieken in Vlaanderen. Alle vestigingen zijn rendabel op operationeel niveau, maar wel met grote onderlinge verschillen. Het personeel, lokale directie inbegrepen, werd overgenomen van de oude Zincpower-groep. "De kwaliteit van bestuur was aanwezig," beklemtoont Yves Willems. "De Bleyen-groep was op operationele basis een gezond bedrijf. Op economisch vlak was de continuering van de activiteiten prioritair. Echt makkelijk was dat niet, temeer daar de Belgische wetgeving gericht is op het faillissement, niet op de voortzetting van een bedrijf. Het succes van deze overname ligt in het succes van de fabrieksdirecteurs. Zij hebben ervoor gezorgd dat de verzinkingsgroep bleef draaien, zij tekenden voor het vertrouwen van de banken én de leveranciers. Het is dankzij die operationele structuur dat de verzinkingsgroep de financiële problemen van de Bleyens overleefd heeft." Het eerste jaar is naar wens verlopen. Geconsolideerd haalde Galva Power Group in '95 een omzet van 1,519 miljard frank, 1,129 miljard in België en 390 miljoen in Frankrijk. Beter dan verwacht. De netto cashflow bedroeg 238 miljoen frank (waarvan 211 in België), 75 miljoen boven budget, en de winst voor belasting 125 miljoen. OVERCAPACITEIT.In België zijn niet echt veel thermische verzinkers bezig. De beroepsvereniging ProGalva grotendeels gefinancierd door zinkproducent Union Minière, die bij de verzinkers zowat de helft van haar productie kwijt kan telt een twintigtal leden die samen tekenen voor 95 % van de totale markt. Die twintig galvaniseren meestal afgewerkte producten door ze, stuk voor stuk, onder te dompelen in zinkbaden. Daarnaast nemen steeds meer staalbedrijven het heft in eigen handen. Bekaert beschikt al over diverse verzinkingslijnen, Sidmar en Hoogovens bouwen een continue verzinkingslijn in Zelzate. Andere bedrijven galvaniseren elektrolytisch waarbij de aangebrachte zinklaag veel dunner (van 10 tot 15 micron) is dan bij de thermische verzinking (lagen tot meer dan 200 micron). De Lierse elektrolytische verzinkerij Gebr. Frans was voor 100 % eigendom van Zincpower ; ze behoort vandaag niet tot Galva Power. "We willen bij de core business blijven," verduidelijkt Patrick De Maeyer, "de thermische galvanisatie. We gaan back to basics." Galva Power heeft in '95 ongeveer 150.000 ton staal gegalvaniseerd, waarvan 110.000 in België. Goed voor een marktaandeel van 55 %, want alle Belgische thermische verzinkers haalden samen iets meer dan 200.000 ton. 85 % daarvan in Vlaanderen, 15 % in Wallonië, dat slechts twee verzinkerijen telt : Galva 2000 (Charleroi) uit de Galva Power Groep en Galvaco (in Ouffet, nabij Luik). De twee belangrijkste concurrenten van Galva Power zijn Eurogalva in Ninove en Verzinkerij Lenssen in Genk (zie kader Concurrent met vers kapitaal). Voorts zijn nog te vermelden : Galva-Belgium in Houthalen, LGB in Maasmechelen en Constructions Soudée in Vilvoorde. Iedereen kampt met te lage prijzen in België. In 1995 haalde Galva Power een gemiddelde prijs van 10 frank per kilogram verzinkt materiaal. In Frankrijk bijvoorbeeld bedraagt de gemiddelde prijs 12 frank. Hoofdreden is de overcapaciteit in de markt. "Maar ook de prijzenslag die de Zincpower-groep in '94 en '95 heeft gevoerd, heeft een rol gespeeld," zegt Leo De Bruyne, algemeen directeur van Eurogalva. En er is een derde weliswaar marginaler probleem : in Frankrijk zijn er in het grensgebied met Vlaanderen twee verzinkerijen, één in Cambrai en één in Rijsel, die de Belgische markt bewerken met prijzen die onder de Belgische kostprijs liggen. Ze zouden hier een 7 à 8000 ton weghalen van de markt. "We willen de rendabiliteit verhogen. Een sterke leiderspositie is daartoe absoluut noodzakelijk. Alleen in die positie kan je de marktprijs gaan bepalen," reageert Patrick De Maeyer die niet verheelt dat Galva Power vooral vooruitgang wil boeken op het vlak van de verzinking van kleinere producten. "Daar is er minder concurrentie en zijn er hogere marges. Daar moeten we naartoe," klinkt het. Ook de zinkprijs heeft een grote invloed. 40 % van de kostprijs van galvanisatie wordt immers uitgemaakt door de prijs van het zink, naast nog eens 40 % aan personeel. Momenteel staat de zinkprijs laag, zo'n 1000 dollar per ton, want er is overcapaciteit en een "verschrikkelijke" overvoorraad. "Een 10 % prijsverhoging betekent 20 % cashflow minder," weet Norbert Joris. Niet alleen de lage prijs geeft problemen. Vooral de zwakte van de grootste klanten de metaalconstructiebedrijven maakt Galva Power kwetsbaar. "40 % van het volume komt uit die sector," zegt Patrick De Maeyer. "En dat is het zwakke punt, want die sector kampt met een marginale tot negatieve rentabiliteit. Kijk maar naar het faillissement van Iemants Staalbouw, dat gelukkig weer is opgestart, of naar de delokalisaties van Buyck Victor Steel Construction." Galva Power wil de afhankelijkheid van de metaalconstructeurs verminderen via een uitbreiding in toegevoegde waarde én nieuwe markten. In België wordt 5 % van het staal gegalvaniseerd, 5 % geverfd, de rest blijft onbewerkt. Jaarlijks wordt er hier 12 kilogram staal gegalvaniseerd per inwoner. Dat is het Europees gemiddelde, maar Duitsland met 17 kilogram en Zwitserland met 22 kilogram tonen dat meer mogelijk is.Een nieuwe markt is bijvoorbeeld de chassis voor opleggers en trailers. Een uitbreiding in toegevoegde waarde is de combinatie van galvaniseren en poeder- of natlakken. Dat verhoogt de levensduur én de esthetische kwaliteit van producten enorm. Zo'n aanpak vraagt echter een marketing, want galvanisatie is een 150 jaar oud procédé met een laag imago. "We zijn ook bezig met de Iso 9002-norm voor alle productievestigingen te verwerven," zegt De Maeyer. "In een eerste fase in België, in een tweede fase in Frankrijk."INVESTERINGEN EN ACQUISITIES.In Overpelt zal vrij snel 180 miljoen frank geïnvesteerd worden in moderniseringswerken. Eind '96, begin '97 moet de Antwerpse Verzinkerij, de tweede grootste en een zeer rendabele vestiging, aan de beurt komen. Daar zijn voor 100 miljoen frank moderniseringsinvesteringen gepland. Bovendien is in de loop van de volgende vijf jaar 200 miljoen frank nodig in de zes vestigingen samen om conform de strenger wordende milieuwetgeving te kunnen werken. En een overname in België om een nog groter deel van de markt in handen te krijgen en zo meer vat te krijgen op de prijs ? Stilte aan de overkant van de tafel. Norbert Joris en Patrick De Maeyer wisselen enkele steelse blikken uit. "Alles is mogelijk, maar er zijn geen gesprekken gaande," antwoordt tenslotte enigszins sibillijns Norbert Joris.Van acquisitieplannen in het buitenland maakt de top van Galva Power een minder groot geheim. "We zullen twee aankopen doen in Zuid-Europa," zegt Yves Willems. Maar waar juist wil hij nog niet kwijt. De deals zijn nog niet getekend, al is één ervan nagenoeg volledig rond. Maar blijkbaar wordt het Spanje, een land waar nochtans weinig wordt gegalvaniseerd : amper 6 kilo staal per jaar per inwoner. Daarmee voert Galva Power de sandwichstrategie van Jean-Pierre Bleyen uit. Bleyen mikte, net voor hij finaal onderuitging, ook op overnames in Spanje, meer bepaald in Barcelona. En in Portugal. Yves Willems vindt dit niet vreemd. "De ondernemingsstrategie van Bleyen was niet slecht," zegt hij, ook al spreekt hij zelf liever van geografische acquisities dan van sandwichstrategie. De twee nieuwe ondernemingen die gradueel, in functie van de resultaten, betaald zullen worden worden ondergebracht in een derde poot van de Galva Power-groep (die zou dan Galva Power España moeten klinken). De groepsomzet zou daarmee op 2 miljard komen, of 400 miljoen meer dan nu. Spanje wordt daarmee even groot als Frankrijk (qua omzet). "Naar het Noorden hebben we nog niet gekeken," zegt Willems. Maar hij bevestigt wel dat het alleszins niet zal stoppen met deze twee overnames. Dat heeft alles te maken met de kritische straal van galvanisatiebedrijven. Gemiddeld kunnen verzinkers, omwille van de transportkosten, opereren binnen een straal van 60 à 70 km rondom hun bedrijf ; enkel voor zware stukken is een actieradius van enkele honderden kilometers haalbaar. Uitbreiding kan dus alleen via nieuwe vestigingen. Financieel staat Galva Power sterk voor deze strijd, meent Yves Willems. Bij de overname waren er 496 miljoen frank bankschulden en 200 miljoen achterstallen RSZ en fiscus. "Die 200 miljoen hebben we aangezuiverd in de eerste helft van '95," zegt Yves Willems. "De banken hebben de 496 miljoen overgenomen plus een extra kredietlijn van 200 miljoen gegeven. We hebben daarvoor een contract van zeven jaar, waarbij we de eerste twee jaar geen terugbetalingen moeten doen zodat we alles kunnen concentreren op investeringen. De banken zijn trouwens pro rata ingestapt ; iedereen Kredietbank, Paribas, NMKN, Bacob en Generale Bank wou erbij zijn. Wat bewijst dat ze geloven in ons businessplan." RON HERMANSGUIDO MUELENAERNOBERT JORIS, PATRICK DE MAEYER, DOMINIQUE COLLINET EN YVES WILLEMS (GALVA POWER GROUP) Galva Power doet twee overnames in Spanje en er zullen er nog andere volgen. Ook in België ?GALVA POWER IN OVERPELT Kwetsbaarheid van Galva Power ligt bij lage prijzen in België en afhankelijkheid van constructiemakt.