De kans dat je op Belgische wegen een Renault Clio V6 kruist, is eerder klein. Van de vorige versie rolden in totaal 1630 exemplaren van de band. Honderd daarvan vonden een eigenaar in België, maar amper negentien werden ook echt ingeschreven. En de resterende 81 volbloeden dan? Die werden, te verdelen in willekeurige volgorde: naar het buitenland versast, door concessiehouders gekocht om de toonzaal op te smukken, door snelle jongens alleen maar gebruikt om op circuits te gaan stoeien, of gewoon ergens in een (beveiligde) garage verstopt als verzamelobject.
...

De kans dat je op Belgische wegen een Renault Clio V6 kruist, is eerder klein. Van de vorige versie rolden in totaal 1630 exemplaren van de band. Honderd daarvan vonden een eigenaar in België, maar amper negentien werden ook echt ingeschreven. En de resterende 81 volbloeden dan? Die werden, te verdelen in willekeurige volgorde: naar het buitenland versast, door concessiehouders gekocht om de toonzaal op te smukken, door snelle jongens alleen maar gebruikt om op circuits te gaan stoeien, of gewoon ergens in een (beveiligde) garage verstopt als verzamelobject. De Renault Clio V6, waarvan nu een nieuwe versie klaarstaat, is inderdaad geen gewone auto. In ieder geval geen eerste auto, "maar wel de vierde of vijfde van wie hem koopt, op dat publiek mikken we," geven ze bij Renault toe. Deze kleine sportwagen is voor zappers. Degenen die normale verplaatsingen maken met de Audi A8, des zomers gaan toeren met een Porsche Carrera, winkelen met de BMW X5 en best nog een hebbeding kunnen gebruiken om op zondag broodjes te halen. De gemiddelde leeftijd van de koper ligt in het geval van de Clio V6 dan ook boven de vijftig. "Van de vorige versie verkochten we er eentje aan iemand van 75," duikt Yves Delporte, senior product manager bij Renault België in de anekdotes. "De man wist niet eens of de auto voor- dan wel achterwielaandrijving had. Maar hij vond hem zo mooi en dynamisch dat hij er meteen eentje bestelde." Operatie geslaagd, zou je dan kunnen denken. De Clio V6 is voor Renault een rijdend, technologisch uitstalraam. Een machine die het sportieve en dynamische imago van het merk kracht moet bijzetten. Alleen vergat de Franse constructeur bij de ontwikkeling van de eerste versie dat sportwagens ook aan de tand worden gevoeld door gespecialiseerde autojournalisten. Jongens die stoeien met begrippen als over- en onderstuur, camber of rolneiging. En het oordeel van de specialisten was vernietigend: de Clio V6 eerste generatie was onhandelbaar, luidde het. Gevaarlijk onhandelbaar, want te weinig beheersbaar bij hoge snelheden. Dat een journalist tijdens presentatietests in een Zuid-Franse ravijn sukkelde, versterkte alleen maar de mythe van de gevaarlijke Clio V6. Maar Renault heeft zijn lesje geleerd. Voor de ontwikkeling van de nieuwe Clio RS V6 (RS staat voor Renault Sport) deed de Franse constructeur geen beroep meer op TWR, het ondertussen ter ziele gegane bedrijf van ex-Formule 1-teambaas Tom Walkinshaw, die er een knoeiboel van had gemaakt. Deze keer werden de specialisten van het huis ingeschakeld, en voor het motormanagement van hun V6 gingen de Fransen zelfs aankloppen bij Porsche. Het resultaat is een volbloed waarmee je deze keer wél, zelfs als leek, op een heus circuit behoorlijk hard kan gaan zonder jezelf de daver op het lijf te jagen. Waarmee je wél veilig kan pezen en toeren. Maar de Renault Clio RS V6 is vooral een kleine sportwagen die je met het gegrom van zijn centraal achterin geplaatste V6-motor meteen onderdompelt in een benevelende racing atmosphere. Meer moet dat niet zijn om zondag broodjes te halen. Jo Bossuyt