De auteur is correspondent Technologie van The Economist.
...

De auteur is correspondent Technologie van The Economist. De manier waarop on-line-activiteiten geregulariseerd worden, wordt ongetwijfeld een van de twistpunten in 2005. We focussen op enkele breekpunten. In Europa en de VS zullen de regelgevers van de telefonie moeten uitmaken of telefoongesprekken via internet ook onder de regels voor het traditionele telefoonverkeer vallen. De gevestigde operators willen dat de lat voor iedereen gelijk gelegd wordt, terwijl de opkomende internetbedrijven klagen dat ze opgezadeld zullen worden met regels die honderd jaar oud zijn en opgesteld werden voor monopoliehouders. In de VS moet de Federale Commissie Communicatie haar beleid over de internettelefonie in 2005 bekendmaken. Intussen zullen de arme landen telefoneren via internet blijven verbieden om de inkomsten van de genationaliseerde operators te beschermen. Heel wat regeringen zijn van mening dat de VS te veel controle heeft op de wijze waarop internet zich ontwikkelt. Dat heeft te maken met zijn autoriteit over de Internet Corporation for Assigned Names and Numbers, die de adressering op het net regelt. Een van de ideeën is om de groep om te vormen tot een internationale verdragsorganisatie. Dat stuit op tegenkanting van de VS en heel wat Europese landen, die vinden dat dit alleen maar de administratieve rompslomp zou aanwakkeren en leiden tot een politisering van de technologie. Gekibbel is niet uitgesloten op de VN-Wereldtop over de Informatiesamenleving, die in november in Tunesië gehouden wordt. De last van spyware, die zich tersluiks in computers nestelt en daar de activiteit in het oog houdt, vaak om vervolgens advertenties uit te smeren over de vensters van de browser, zal erger worden. De wetgeving die in 2005 in de VS in overweging genomen zal worden, is op zo'n wijze verwoord, dat de meest voorkomende vorm van spyware, degene die reclame initieert, wettelijk toegelaten zal zijn. In Brussel moet de Europese Commissie nagaan of spyware al dan niet in strijd is met de richtlijn over de privacy. Internet heeft de copyrightpiraterij aanzienlijk bevorderd, omdat het kopiëren en delen van digitale werken (zoals muziek) vergemakkelijkt. Intussen heeft het web geleid naar een radicale uitbreiding van de actieradius van octrooien, omdat die nu ook aangevraagd worden voor software die gewone businessmethodes uitbreiden naar het on-lineterrein. De Europese Commissie zal, onder intense tegenwerking van de voorstanders van open-source-software, in 2005 een EU-beleid voor softwarepatenten uitdokteren. In de VS wordt wellicht de strikte Digital Millennium Copyright Act uit 1998, die gebruikers verbiedt om basisaanpassingen aan apparaten te maken, aangevochten in de rechtbank. Van de muziekindustrie wordt intussen verwacht dat ze in nog meer landen mensen zal laten vervolgen die illegaal muziek downloaden. In het enige gebied waar iedereen een doeltreffende regulering zou verwelkomen - de strijd tegen spam - zal er geen oplossing komen. De opvallendste kwestie wordt wellicht de vraag naar een regulering van zoekmachines als Google, Yahoo! en MSN. Als toegangspoort tot de on-line-informatie vormt de manier waarop ze werken een weerspiegeling van de macht van de privé-sector om te bepalen wat mensen on line kunnen zien en doen. Voor sommigen lijkt dat sterk op een openbare dienst. Zoals zovele zaken op internet, worden ze uiteindelijk de slachtoffers van hun eigen succes: ze zijn zo geliefd, dat ze gevaar lopen om verstikt te worden in de omarming van de regelgevers. Kenneth CukierEr komt geen oplossing voor spam.