Luxemburg 1800 miljard euro

Sinds de jaren zeventig is Luxemburg uitgegroeid tot een van de tien grootste financiële centra ter wereld. Meer dan 4000 beleggingsfondsen zijn er gevestigd, en bijna evenveel subfondsen. Samen vertegenwoordigen ze een waarde van meer dan 1200 miljard euro. Dat is meer dan gelijk waar in Europa. De grootste houders van fondsen beheren elk meer dan 100 miljard euro, en realiseren indrukwekkende groeicijfers. Ook de banksector is goed ontwikkeld, zowel voor bedrijven als voor particulieren. Een meerderheid van de vijftig grootste banken ter wereld is vertegenwoordigd in het groothertogdom. De banken in Luxemburg beheren gezamenlijk meer dan 600 miljard euro.
...

Sinds de jaren zeventig is Luxemburg uitgegroeid tot een van de tien grootste financiële centra ter wereld. Meer dan 4000 beleggingsfondsen zijn er gevestigd, en bijna evenveel subfondsen. Samen vertegenwoordigen ze een waarde van meer dan 1200 miljard euro. Dat is meer dan gelijk waar in Europa. De grootste houders van fondsen beheren elk meer dan 100 miljard euro, en realiseren indrukwekkende groeicijfers. Ook de banksector is goed ontwikkeld, zowel voor bedrijven als voor particulieren. Een meerderheid van de vijftig grootste banken ter wereld is vertegenwoordigd in het groothertogdom. De banken in Luxemburg beheren gezamenlijk meer dan 600 miljard euro. Decennialang was Luxemburg hét belastingparadijs voor de Belgen. De bakkers, de beenhouwers maar ook de gepensioneerde leraars gingen er couponnetjes knippen. Een paar uurtjes rijden, nog eens goedkoop tanken, een supermarktje doen en de dag kon niet meer stuk. De Luxemburgers werden op die manier met lengte voorsprong de rijkste Europeanen. De KB-Luxaffaire sloeg deze droom voor velen definitief aan diggelen. De Hoon: "Denk echter niet dat dit het einde betekent van Luxemburg als belastingparadijs. Grote vermogens lachen de spaarrichtlijn weg via offshorestructuren. Ook houdt het bank- en verzekeringsgeheim grotendeels stand. Bovendien rijst de vraag of de Luxemburgers wel zo geïnteresseerd waren in couponnetjes knippende middenstanders. Nederlandse multinationals, zoals Philips, zitten al decennia met hun verzekeringsfondsen in Luxemburg." Zwitserland is eigenlijk één groot spaarvarken. Schattingen tonen aan dat ongeveer 35 % van alle particulier vermogen ter wereld zich in de Alpenstaat bevindt. Zwitserland bewaart met andere woorden een derde van alle spaargeld ter wereld, en is daarmee het grootste financiële centrum voor privaat bankieren. Zwitserse banken geven geen obligaties uit en handelen niet in aandelen, maar beheren gezamenlijk meer dan 1935 miljard euro. De hoeksteen van dit succes is uiteraard het strikte bankgeheim. De Hoon: "Het is totaal fout te denken dat de spaarrichtlijn de Zwitsers op de knieën heeft gekregen. De naakte waarheid is dat er helemaal niets is veranderd. De grote vermogens zitten wel in Singapore en Hongkong, maar er kan nog veel in Zwitserland. In welk ander land kan je met je controleur onderhandelen over je belastingtarief? Bovendien omkleden de Zwitsers hun bankgeheim met de nodige franje. Financiële instellingen zullen alles doen om de privacy van hun clientèle te vrijwaren. Post vanuit Zwitserland komt altijd aan in een naamloze bruine of witte envelop zonder enig herkenningsteken. Schreeuwerige logo's zijn taboe. Vaak is de naam van de geadresseerde met de hand geschreven en op de omslag kleeft een echte postzegel in plaats van een stempel. Op verzoek zal een Zwitserse bankier de correspondentie met zijn klant ook over een kantoor in het buitenland laten lopen." Toch hebben ook de Zwitsers zich aangepast aan de internationale normen. Zo is sinds augustus 1990 het witwassen van crimineel geld in de Alpenstaat ook een strafbaar feit maakten. De Hoon: "Toch is fraude nog steeds geen misdrijf in Zwitserland. En de Zwitserse bankiers blijven zeer discreet, fiscale wereldreizigers hebben nog steeds zeer veel vertrouwen in Zwitserland." Privaat bankieren vormt nog altijd de basis van de financiële dienstverlening in Liechtenstein en steunt daarbij op een verregaand bankgeheim. Sinds oktober 2000 is het echter niet meer mogelijk om volledig anoniem een rekening te hebben in het prinsdom. Maar op de ongeoorloofde onthulling van informatie door personeel van een bank staan nog steeds ernstige sancties. Sinds de Europese richtlijn op de belasting van spaargelden van kracht is, heft Liechtenstein 15 % op de intresten. Vanaf augustus 2008 wordt dat 20 %, en drie jaar later 35 %. Driekwart van de geïnde bedragen wordt overgemaakt aan de respectieve landen waarvan de spaarders afkomstig zijn, maar hun identiteit wordt daarbij niet vrijgegeven. De banken in Liechtenstein beheren samen meer dan 90 miljard dollar.