Klapstoelgehalte
...

KlapstoelgehalteMet Succesvol ondernemen is mensenwerk, de vertaling van het spraakmakende Competitive Advantage through People, blijven we nog even in de sfeer van 1 mei. Tegen alle gewichtige theorieën in, hamert professor Jeffrey Pfeffer (Stanford Graduate School of Business) op het belang van een stevig personeelsbeleid dat zijn verantwoordelijkheid durft opnemen. Niet de flexibiliteit of het klapstoelgehalte is daarbij van tel, maar de wijze en de mate waarop betrokken en capabele medewerkers aan het bedrijf gebonden kunnen worden. Zulke boude uitlatingen ruiken naar cryptosyndicalisme of linkserige demagogie, maar voor zulke sympathieën lijkt de auteur bij nader inzien niet vatbaar. Zijn centrale stelling dreigt zelfs misbruikt te worden om het status-quo in arbeidsverhoudingen en sociale structuren te bepleiten. Die stroefheid wil Pfeffer niet. Een hoge dosis professionele flexibiliteit is onontkoombaar geworden. Maar dat is iets anders dan het aantrekken van steeds weer tijdelijk personeel, dat dan weer vlug afgevoerd kan worden wanneer de markt wat verslapt. Allerhande tijdelijke werkkrachten worden dan als een klapstoel aan de kant geschoven en pas opengevouwen als de economische omstandigheden dat wenselijk maken.En het betekent zeker iets anders dan het dumpen van personeelsleden die de nieuwe evoluties inzake technologie, marketing of markt niet meer aan kunnen. Precies zulke medewerkers maken duidelijk dat het personeelsbeleid gefaald heeft. Ze kregen immers niet tijdig de nodige vorming en opleiding, ze werden niet employable, niet inzetbaar gehouden. Dan heeft het bedrijf zijn plicht niet volbracht, zo oordeelt Pfeffer. Hij verklaart het niet eens uit menslievendheid, maar op basis van Amerikaanse onderzoeken die aantonen dat betrokken personeel het bedrijf een competitieve voorsprong verleent. Pfeffer heeft niet zo'n hoge pet op van de meeste personeelsafdelingen. Vele verschuilen zich achter een gemakzuchtige verwijzing naar de globalisering van de economie en de snelle veranderingen om hun falen af te wentelen. En dat geldt ook voor Vlaanderen en Nederland. In een toegevoegd deel aan deze vertaling gaan vier auteurs verbonden aan de Nijmegen Business School na of Pfeffers visie overeenstemt met de praktijk in onze contreien. Het kwartet constateert dat de moderne praktijken als teamwerk en zelfsturing zeker niet in die mate toegepast worden als het nieuwe managementjargon suggereert. Vooral in het bevorderen van winstdeling en werknemersaandelen is er nog een lange weg af te leggen. De (erg) voorzichtige tendens naar decentralisatie en deregulering van het strakke sociaal overleg is vanuit Pfeffers optiek dan weer geen pluspunt. Het actief streven naar een hogere betrokkenheid is veel belangrijker. Ons compromismodel lijkt daarbij niet helemaal verwerpelijk. LDD Jeffrey Pfeffer, Succesvol ondernemen is mensenwerk. BoekWerk, 330 blz.