De verdeler van Proximus en Mobistar gelooft zijn eigen oren niet. Als hij ziet hoeveel klanten hun abonnement binnen de drie maanden opzeggen en vaststelt welke omvang de verkoop van voorafbetaalde GSM-kaarten heeft aangenomen, kan hij nauwelijks geloven dat nog een derde GSM-operator zich bij ons durft in te planten.
...

De verdeler van Proximus en Mobistar gelooft zijn eigen oren niet. Als hij ziet hoeveel klanten hun abonnement binnen de drie maanden opzeggen en vaststelt welke omvang de verkoop van voorafbetaalde GSM-kaarten heeft aangenomen, kan hij nauwelijks geloven dat nog een derde GSM-operator zich bij ons durft in te planten. Nochtans gaf de regering op 30 mei 1997 haar akkoord voor de plaatsing van dit derde netwerk en lanceerde ze een oproep tot verschillende kandidaten. De ontwikkeling van het mobilofoonnet verloopt zodanig dat het belangrijk is dat de markt niet wordt overspoeld. De huidige GSM-netwerken zijn immers niet uitbreidbaar en zouden verzadigd raken met 3 miljoen gebruikers voor onze twee nationale operators. Dat getal halen we nog niet - België telt nog maar 1,1 miljoen gebruikers -, maar toch heeft die beslissing snel talrijke kandidaten verleid. Op het ogenblik dat het lastenboek van het Belgische netwerk voor het eerst werd voorgelegd door het Belgisch Instituut voor Post en Telecommunicatie (BIPT) stonden operatoren als British Telecom, Telecom Italia, Unisource, Orange en Telecom Finland aan te schuiven... met andere woorden, het neusje van de zalm. Nieuwe evolutieHet derde mobilofoonnetwerk in België zal toegespitst worden op de DCS-technologie ( Digital Cellular System), de laatste ontwikkeling van de GSM-norm, die de frequentieband van 1800 MHz gebruikt (900 MHz voor de huidige GSM-toestellen). Let op: we spreken hier nog even over de DCS1800-standaard om het verschil met de klassieke GSM duidelijk te houden, maar de naam is een tweetal weken geleden wel officieel omgedoopt in GSM1800. Kwestie van het nieuwe en verschillende product onder een vertrouwde roepnaam aan de man of vrouw te kunnen brengen. DCS1800 beschikt over een veel bredere spectrumband dan GSM en is bovendien gebaseerd op een structuur van zeer kleine cellen (microcellen). Daardoor kan het vermogen van de mobiele telefoons tot 1 watt worden beperkt, terwijl de communicatiekanalen worden vermenigvuldigd.Het maximum aantal kanalenvoor de DCS1800 bedraagt 374 (tegenover 124 voor de GSM). Elk radiofrequentiekanaal wordt, net als in de GSM-standaard, in acht tijdelijke kanalen gescheiden. In totaal heeft het DCS1800-netwerk dus drie keer meer transmissiekanalen dan het GSM-netwerk. Daardoor kan het aantal simultane gebruikers toenemen en vermindert het risico op storingen tussen gelijktijdige communicaties. De verzadiging van het netwerk is nagenoeg onmogelijk, zelfs al zijn de omstandigheden slecht (met veel gelijktijdige bellers vanuit wagens of gebouwen, bijvoorbeeld).De kleinere cellen en het lagere benodigde zendvermogen verhogen ook de zelfstandigheid van de DCS-telefoons - of omgekeerd, scheppen de mogelijkheid om lichtere batterijen te gebruiken voor een gelijkwaardige autonomie.Dit gereduceerd vermogen leidt ook tot een vermindering van de omvang en de prijs van de zenders (basisstations) en vergemakkelijkt hun installatie in afgesloten plaatsen als parkings, bureaus of winkelcentra. Op die manier worden ook zones bediend die door de traditionele GSM moeilijk kunnen worden bereikt.Door de vermindering van het uitzendvermogen kunnen ook minder hoge zendmasten worden geïnstalleerd dan de huidige monsterlijke GSM-antennes. Er kan een soepeler netwerkarchitectuur toegepast worden, met een dubbele dekking - met hoge en lage zendstations - in functie van de gebruikersdichtheid.Een enkele kandidaatAlleen kost het opzetten en vooral het uitbaten van een DCS-mobilofoonnetwerk veel meer dan een klassiek GSM-netwerk. Men moet eigenlijk het aantal relaisstations met twee, of zelfs met drie vermenigvuldigen om te beschikken over een vergelijkbaar bereik. Bij deze grote investering moet men ook het in België verplichte toegangsrecht bijtellen dat elke nieuwe operator moet betalen. Rekening houdend met de specificiteit van het netwerk, heeft de regering dit recht vastgesteld op 8 miljard Belgische frank. Een bedrag dat talrijke kandidaten heeft weggejaagd, wat niet verwonderlijk is. Te beginnen met Unisource en British Telecom, nochtans de eerste die interesse toonden voor onze markt. Sinds maart weten we dus dat één enkele kandidaat een bod heeft ingediend voor het derde netwerk. Een kandidatuur die dus zal weerhouden worden, zelfs al heeft het BIPT zijn mening over het lastenboek nog niet gegeven. Het dossier wordt eind deze maand in de ministerraad besproken.De derde operator,waarvan de bedrijfsnaam nog niet werd vrijgegeven, wordt een alliantie tussen de Nederlandse operator KPN-PTT Telecom (actief binnen Unisource) en de Britse celtelefonie-operator Orange. KPN, werkzaam in de mobilofoonsector in Nederland, heeft ook vestigingen in Zuidoost-Azië, Hongarije, Oekraïne en Ierland en is bij ons beter bekend dan zijn nieuwe partner, Orange Plc. Orange is nochtans niet de eerste de beste, integendeel. Deze sinds 1941 in het Verenigd Koninkrijk aanwezige operator, behoort tot de groepen Hutchinson Whampoa Ltd (41%) uit Hongkong en British Aerospace (21%). Orange is met 1,3 miljoen klanten niet alleen de grootste DCS1800 operator in het Verenigd Koninkrijk, maar gaat er ook prat op de nummer één in de wereld te zijn (1,8 miljoen klanten), althans voor deze standaard. Orange is onder meer aanwezig in Oostenrijk (met Tele Danmark, aandeelhouder van Belgacom), Zwitserland en uiteraard Hongkong, is kandidaat voor de nieuwe netwerken in Portugal en Nederland en is een Service Provider in Frankrijk en Duitsland. Orange, waarvan het Britse netwerk met zijn 3700 basisstations 96% van de bevolking bestrijkt, kende zijn sterkste groei op de thuismarkt en behaalde de titel van beste mobiele netwerk in het Verenigd Koninkrijk in een eerste onderzoek naar klantentevredenheid, uitgevoerd door een onafhankelijk studiebureau. Een succes dat nog belangrijker wordt als men weet dat het Verenigd Koninkrijk al vier mobiele operators telt. De groep realiseerde in 1997 een omzet van 913 miljoen pond (+48%, ongeveer 55 miljard frank tegen de huidige koers) en kon zijn verliezen (139 miljoen pond) met 39% terugschroeven. Dat verlies is waarschijnlijk de keerzijde van de medaille...Kengetal: 0485Wanneer komt Orange naar België? Moeilijk te zeggen. De verantwoordelijken van Orange blijven zeer discreet, zeker omdat hun netwerk niet operationeel zal zijn voor het eerste semester van het jaar 2000, en dan nog met een bereik van 80% van de bevolking en 40% van het territorium. Pas na vier jaar zal het bereik maximaal zijn (90% van de bevolking en 60% van het territorium). Maar de zeldzame verklaringen van de groep zijn vol vertrouwen, volledig in de lijn van het zeer dynamische marketingimago van de operator. België biedt een sterk toenemend percentage van mobiele penetratie dat nog niet is verzadigd, een bevolkingsdichtheid die de werking van een compact netwerk vergemakkelijkt, verschillende al gevestigde roaming-overeenkomsten en de aanwezigheid van slechts twee operators.Twee operators trouwens die door de managing director van Orange, Hans Roger Snook, hard werden aangepakt in een interview met onze collega's van l'Echo in februari 1998. Volgens hem "hebben ze geen goed werk geleverd". In datzelfde interview verklaart hij een duizendtal nieuwe jobs in België te willen creëren. De initiatiefnemers achter het kengetal 0485 lijken dus klaar om de confrontatie aan te gaan. En ze hebben heel wat te bieden.Toen Orangeop de Britse markt kwam, begon het met de prijzen te breken, zowel van de gesprekskosten (-40 tot -45%) als van de roaming-tarieven (-25%). Zij waren ook de eerste om de gesprekken te factureren per seconde, wat de Belgische operatoren nog weigeren. Ten slotte heeft Orange zich toegelegd op het introduceren van gespecialiseerde diensten, vóór de anderen, zoals de mogelijkheid om over twee gescheiden telefoonlijnen te beschikken op eenzelfde draagbare telefoon.En dan te weten dat sommigen dachten dat de Belgische mobilofonie minder dan twee jaar na de aankomst van Mobistar al was vastgeroest...FRÉDERIC MAHOUX