Frederic Bulcaen (38), CEO van Typhoon - 'GOED ADVIES IS GOUD WAARD'

Dat Frederic Bulcaen Economische Wetenschappen (UGent) ging studeren, dankt hij aan zijn wiskundeopleiding tijdens de humaniora en aan voormalig minister van Buitenlandse Zaken Eric Derycke. "Ik volgde negen uur wiskunde en wilde daar iets mee doen. Eric Derycke, verre familie, raadde me aan te kiezen voor een brede opleiding omdat je later nog tijd genoeg hebt om je te specialiseren."
...

Dat Frederic Bulcaen Economische Wetenschappen (UGent) ging studeren, dankt hij aan zijn wiskundeopleiding tijdens de humaniora en aan voormalig minister van Buitenlandse Zaken Eric Derycke. "Ik volgde negen uur wiskunde en wilde daar iets mee doen. Eric Derycke, verre familie, raadde me aan te kiezen voor een brede opleiding omdat je later nog tijd genoeg hebt om je te specialiseren." Na twee jaar op de financiële afdeling van een bouwbedrijf werd duidelijk dat Bulcaen in het familiebedrijf niet kon doorgroeien. De Waregemnaar ging als auditor werken bij consultant Arthur Andersen. In 2008 -- het bedrijf was intussen betrokken geraakt bij het Enron-schandaal en later opgegaan in Deloitte -- stapte hij op om als onafhankelijke crisismanager te beginnen werken. Intussen had hij ook geïnvesteerd in twee start-ups en een Master Corporate Finance gevolgd aan de Vlerick Business School. Een van zijn opdrachten bracht hem naar Typhoon Industriële Ventilatie in Beveren-Leie. Het bedrijf behoorde tot een tak van de familie Santens, die zich jaren geleden al had teruggetrokken uit de gelijknamige producent van badlinnen. De familie wou verkopen omdat het niet meer paste in haar strategie. "De oude activiteiten van Typhoon, vooral de ontstoffing van industriële installaties, was nog altijd winstgevend. De verkoop van verbrandingsinstallaties, een relatief nieuwe activiteit, was verlieslatend. Bovendien had de verhuis van Izegem naar Beveren-Leie veel centen gekost. De resultaten in juni 2009 waren dan ook rampzalig. We hebben de afdeling verbrandingsinstallaties meteen stopgezet. Dat liet ons ook toe een laag middle managers te verwijderen." Na de ingrijpende reorganisatie kwam er een veelbelovend bedrijf tevoorschijn. In 2010 deed Bulcaen met twee vennoten een managementbuy-out en werd CEO. Het bedrijf groeide van 5 miljoen euro omzet en 250.000 euro winst in 2010 naar 8,5 miljoen omzet en een miljoen winst in 2012. Het advies van Frederic Bulcaen. "Je kunt het ver brengen met deze twee recepten: hard werken en luisteren naar goede adviseurs. Goed luisteren en af en toe een specialist of vertrouwenspersoon om zijn mening vragen bij een belangrijke stap is goud waard. Ik ken veel intelligente mensen die fouten maken waarvan je achteraf vaststelt dat het voor de hand lag dat het verkeerd zou uitdraaien."Tineke Rosseel was al van kindsbeen gebeten door de creatieve microbe. Als bachelor in Marketing & Sales Management (Hantal Kortrijk) begon ze haar loopbaan in 2008 als accountmanager bij Roularta Media Group. Later breidde ze haar expertises uit als marketeer in een houthandel. Na die dagtaak werkte ze 's avonds in bijberoep als grafisch designer. Ondertussen broedde de West-Vlaamse op haar businessidee. "De crisis, toenemende globalisering en opkomende freelancemarkt hebben heel wat maatschappelijke veranderingen in gang gezet, ook in de grafische sector", zegt ze. Rosseel wilde daarop inspelen door het internet te gebruiken om de grafische sector toegankelijker te maken. Eind maart lanceerde ze het eerste Vlaamse crowdsourceplatform voor grafisch ontwerp: EasyBranding.be. "We richten ons op ondernemingen die nood hebben aan een gezonde corporate identity, gaande van een logo tot een volledig uitgewerkte huisstijl en bedrijfspresentatie. De opdrachtgever, een marketeer of starter, plaatst een opdracht op het crowdsourceplatform. Hij krijgt ontwerpen van een pool grafische designers met diverse expertises, kan de voorstellen bijsturen en kiest uiteindelijk voor een ontwerp met bijbehorende gebruiksrechten. Vaak zijn deze designers freelancers die snel inzetbaar zijn. Daardoor krijgt de opdrachtgever op korte termijn en voor transparante prijzen veel keuze uit diverse ontwerpen." EasyBranding krijgt een percentage op de kostprijs van de opdracht. Tineke Rosseel liet zich voor EasyBranding begeleiden door Bryo, het startersnetwerk van Voka. De eerste maanden na de opstart moet de onderneemster nu zorgen voor voldoende opdrachten om het break-evenpunt te bereiken en de online community opbouwen. De komende jaren wil ze nieuwe diensten voor de grafische gemeenschap ontwikkelen. Ze kan terugvallen op ervaren ondernemers als klankbord. Ontspanning vindt ze in het uitlaten van haar twee honden. Het advies van Tineke Rosseel. "Ik heb vrij veel tijd gespendeerd aan de voorbereiding van Easybranding. De overgang van papier naar realiteit is niet makkelijk. Een goed idee is niet genoeg, je moet het ook kunnen vertalen in een klantenbehoefte. Een beroep doen op een online community om vragen op te lossen, heeft in het buitenland al voor tal van sectoren zijn deugdelijkheid bewezen."Op 5 augustus werd Géraud de Borchgrave veertig, een keerpunt in zijn persoonlijk leven. Ook in zijn beroepsleven nam hij in juli een nieuwe start, na een carrière als loontrekkende en ondernemer. "Na mijn studies aan de IAG van Louvain-la-Neuve kon ik in 1996 bij Arthur Andersen aan de slag. Ik werkte eerst drie jaar in Brussel als consultant en trok daarna twee jaar naar Londen", blikt hij terug. In 2001, na het Enron-schandaal, kwam Arthur Andersen in handen van Deloitte. De Borchgrave maakte mee de overstap en keerde terug naar België. Wat later trok hij naar Parijs, waar hij twee jaar bleef en vooral consultancyopdrachten uitvoerde voor telecombedrijven. "Ik had toen twee mogelijkheden: dat carrièrepad vervolgen en partner worden, of mijn eigen bedrijf oprichten." Hij koos voor de tweede optie en richtte in 2008 Spring Wireless op (later omgedoopt tot Spring Mobile Solutions), een bedrijf dat actief was in de sector van de mobiele applicaties en de software van een Braziliaanse firma verdeelde. "AB InBev was onze eerste klant. Later werkten we ook voor bedrijven als Unilever, Procter & Gamble en Sodexho. Twee jaar geleden voerden de Brazilianen een kapitaalverhoging door en deden ons een overnamevoorstel." Géraud de Borchgrave en zijn vennoot Nicolas Coppee bleven aanvankelijk als directeur Europa voor het bedrijf werken. Tot in juni, toen ze 'in goede verstandhouding' uit elkaar gingen. Sindsdien werken ze samen aan een nieuwe start-up, die zich zal toeleggen op 3D-camera's voor de distributiesector. "Een nieuwe, boeiende start. Ik hoop een serial entrepreneur te worden en de komende tien jaar zo veel mogelijk bedrijven op te richten." Het advies van Géraud de Borchgrave. "Staar je niet blind op de materiële voordelen van grote bedrijven. Vaak kun je ook zonder. Zodra je gelanceerd bent, moet je ook echt in je idee geloven om het goed te kunnen verkopen."Nicholas Cator is een professionele globetrotter. "Wellicht komt dat door mijn internationale roots: geboren in Frankrijk, half Belg, half Brit." Toen hij in 2001 afstudeerde aan de UCL, leek het hem niet meer dan normaal dat hij zijn carrière zou beginnen in Londen. "Ik had zin om daar te gaan wonen. Ik werkte er tweeenhalf jaar voor MetLife, de grootste Amerikaanse levensverzekeraar. Daarna stapte ik over naar Coller Capital, een private-equityfirma gericht op de secundaire markt, eerst in Londen, daarna in New York." Cator had altijd al van die sector gedroomd. "Ik hou van de combinatie tussen het operationele, het strategische en het financiële aspect." Maar mettertijd kreeg hij heimwee. Hij keerde terug naar België en ging eind 2006 aan de slag bij Verlinvest, een holding onder de vleugels van de families de Spoelberch en de Mévius, aandeelhouders van AB InBev. Een andere werkgever, maar private equity bleef de kernactiviteit. En ook de reislust was niet verdwenen. "Ik spendeerde bijvoorbeeld heel wat tijd aan dossiers in India", herinnert hij zich. Zijn volgende professionele bestemming was net iets minder exotisch: Carrières du Hainaut in Zinnik (ook eigendom van Verlinvest), waar hij in 2009 aandeelhouder werd. In 2012 bood de directie van de holding hem een baan aan als CEO van een van haar andere bedrijven: Armonea, een van de belangrijkste privéspelers in de rusthuissector. Het bedrijf is vooral in Vlaanderen en Brussel actief en verleent onderdak aan zowat 6000 senioren. Cator vindt het vooral fijn dat hij in zijn nieuwe job verschillende petten kan opzetten. "In deze sector draait het niet alleen om mensen, maar ook om vastgoed, management en financiën. Er komt heel wat bij kijken." Cator is vastbesloten "de rusthuizen van hun stigma te ontdoen". Het advies van Nicholas Cator. "Ga naar het buitenland. Zie je een opportuniteit, schuw dan het risico niet. En trek naar het buitenland, het bezorgt je een open geest." BENNY DEBRUYNE & MÉLANIE GEELKENS