Eric Nordholt, de voormalige politiecommissaris in Amsterdam, stelde twintig jaar geleden dat de politiek van zijn agenten 'hashhonden' had gemaakt. De strijd van de politie tegen cannabis bleek niet alleen in Nederland een maat voor niets te zijn geweest. Ook in België wordt anno 2018 het gebruik van softdrugs in sterke mate gedoogd. Belangrijker is de vraag hoe onze samenleving dient om te springen met harddrugs. Zeker nu de drugsmaffia w...

Eric Nordholt, de voormalige politiecommissaris in Amsterdam, stelde twintig jaar geleden dat de politiek van zijn agenten 'hashhonden' had gemaakt. De strijd van de politie tegen cannabis bleek niet alleen in Nederland een maat voor niets te zijn geweest. Ook in België wordt anno 2018 het gebruik van softdrugs in sterke mate gedoogd. Belangrijker is de vraag hoe onze samenleving dient om te springen met harddrugs. Zeker nu de drugsmaffia wereldwijd driester te werk gaat dan ooit tevoren. In Het Mexicaanse Drugsgeweld geeft Teun Voeten een inkijk in de wrede wereld van de drugskartels in Midden-Amerika. Voeten is doctor in de culturele antropologie en al dertig jaar oorlogsfotograaf. Die combinatie levert een interessant en spannend boek op. De Mexicaanse drugsoorlog wordt zowel geanalyseerd in vogelvlucht, via theoretische kaders, als van dichtbij. De situatie in Mexico is zo ernstig dat kan worden gesproken van een failed state. De drugshandel doordrenkt alle domeinen van de samenleving. Politici, rechters, advocaten, bankiers en journalisten functioneren al te vaak als tussenpersonen in dienst van de drugswereld. Teun Voeten beargumenteert waarom we over een nieuwe vorm van oorlogsvoering kunnen spreken. Die 'hybride oorlogen' vinden trouwens niet alleen plaats in dictaturen. "De paradox is dat dictaturen en autoritaire regimes zijn vervangen door democratische regeringen, maar dat een hoge mate van geweld blijft bestaan." De drugsoorlogen gaan hand in hand met de moderne, kapitalistische democratie, aldus Voeten. Drugskartels functioneren als winstgevende bedrijven en worden gekenmerkt door een ver doorgedreven arbeidsverdeling en netwerkstructuur. Maar het grote verschil blijft het bloeddorstige karakter. Onthoofdingen, massa-executies en gedwongen gladiatorengevechten, het is in Mexico de normaalste zaak van de wereld. "Ook in Nederland en België heeft de georganiseerde drugsmisdaad de jongste tien jaar enorm aan macht en invloed gewonnen", waarschuwt Voeten. "Wij kunnen in Europa lessen trekken uit de situatie in Mexico." Nu de Antwerpse burgemeester Bart De Wever de verstrengeling tussen de boven- en de onderwereld aan de kaak heeft gesteld, komt dit boek uiterst gelegen.