Wie de vestigingen van borstelproducent PDC Brush bezoekt, raakt al snel onder de indruk van de niet aflatende ijver van de CNC-machines en Engel-automaten. Per dag spuwen die 300.000 borstels in alle kleuren, formaten en materialen. "PDC Brush groeide van producent van gewone huishoudborstels uit tot een aanbieder van cleaningoplossingen voor de consumentenmarkt," zegt gedelegeerd bestuurder Carl Decoopman. Dat die markt niet stilstaat, leert een blik in de showroom. Naast reguliere borstels, van afwasborstels tot bezems, staan er ook vlakreinigingsapparaten met microvezels en wegwerpdoekjes.
...

Wie de vestigingen van borstelproducent PDC Brush bezoekt, raakt al snel onder de indruk van de niet aflatende ijver van de CNC-machines en Engel-automaten. Per dag spuwen die 300.000 borstels in alle kleuren, formaten en materialen. "PDC Brush groeide van producent van gewone huishoudborstels uit tot een aanbieder van cleaningoplossingen voor de consumentenmarkt," zegt gedelegeerd bestuurder Carl Decoopman. Dat die markt niet stilstaat, leert een blik in de showroom. Naast reguliere borstels, van afwasborstels tot bezems, staan er ook vlakreinigingsapparaten met microvezels en wegwerpdoekjes. Ooit herbergde Izegem een bloeiende schoen- en borstelnijverheid met meer dan 4000 werknemers. "Vandaag ligt de productie van borstels in deze contreien hoger dan het peil van 1930. Alleen doen we het vandaag met 125 man," aldus Carl Decoopman. En hij kan het weten. Hij staat aan het hoofd van PDC Brush, de enige speler van formaat die de West-Vlaamse gemeente nog rest. In 1946 startten zijn ouders Palmer Decoopman en Rachel Christiaens een voor die tijd moderne borstelfabriek op. "Ik heb van mijn vader geleerd om steeds opnieuw te investeren in hedendaagse ontwikkelingen en productiemethodes," zegt de 53-jarige Decoopman, die sinds 1973 actief is in het familiebedrijf. In 1975 verhuizen de activiteiten van de ouderlijke fabriek naar een gloednieuwe vestiging van 3000 vierkante meter op de industriezone van Izegem-Kachtem. Een aantal voormalige borstelbedrijfjes werd geïntegreerd in PDC, de jongste overname dateert van 1998 toen het Dilecta opslorpte. Om de kwaliteit en de prijzen zelf in de hand te houden investeerde de onderneming in verticale integratie. Houtverwerking, kunststofinjectie, profileren en epoxeren van metaal voor de stelen, alles gebeurt in huis. Daarnaast heeft PDC Brush nog een vestiging in Roemenië met 45 werknemers, waar houten borstelruggen worden gemaakt. En in het Britse Crewe is er een distributiecentrum gevestigd, waar 35 man de belangrijke Engelse markt bewerkt. Loonkost"Gedurende de laatste vijf jaar hebben we zowat 11 miljoen euro geïnvesteerd in spitstechnologie", stelt Carl Decoopman. "Met als enige doelstelling het aandeel van de loonkost in de verkoopprijs lager dan 15 procent te houden." De concurrentie uit China en andere lagelonenlanden veegde in het voormalig centrum van de borstelindustrie nagenoeg alle spelers weg. Daarbij speelden ook de vakbonden een rol. Ze onderscheidden zich in de jaren zeventig en tachtig door een vaak kortzichtig optreden. Een behoedzame Decoopman houdt daarover de lippen stijf op elkaar. Waar hij wél over wil praten, is de loonkost. "De prijs van de grondstoffen is nagenoeg overal dezelfde. De transportkosten (10%) en invoerrechten (3%) vormen een bescherming voor de West-Europese markt. Overleven kan dus enkel als je de loonkost laag genoeg houdt, én continu de evolutie en heersende trends opvolgt," weet de ondernemer. Beter nog is die trend zélf te lanceren. Daarom is men in huis niet vies van research en design. Dat resulteerde onder meer in een gepatenteerde steelhouder en een revolutionaire lijn met rubberen softgrips en stootranden. Decoopman schuimt industriële schoonmaakbeurzen af op zoek naar de nieuwste trends, en vertaalt die naar de consumentenwereld. "Scandinavië is een goede testmarkt, terwijl Nederland een explosieve markt is wanneer iets aanslaat. België is dan weer vrij conservatief," weet hij. Slechts één dag per week werkt hij voor eigen land: 85 procent is bestemd voor export. Klanten zijn diverse retailketens zoals het Franse Auchan. Motiveert Decoopman de strategie: "Liever spelers die een mooi marktpotentieel hebben zonder daarom overheersend te zijn. Als een mastodont als Carrefour morgen beslist om ergens anders aan te kopen, weegt dat te veel op je omzet." Lieven Desmet [{ssquf}]"Gedurende de laatste vijf jaar hebben we zowat 11 miljoen euro geïnvesteerd in spitstechnologie."