Begin 2014 lanceerde BMW zijn 2 Reeks. Meteen begon de sportafdeling M - met de 'm' van 'motorsport' - aan de snelste versie van dat model werken. Een jaar later stond die hypersportieve variant klaar voor een eerste test, die we toen onder meer op het circuit gingen doen. We herinneren ons die M2 nog levendig: een paar weken later schreven we dat het onze favoriete M-versie was. Van zijn meeste modellen heeft BMW er zo een: zo'n scheurijzer waarmee je op de openbare weg heel exclusief kunt toeren,...

Begin 2014 lanceerde BMW zijn 2 Reeks. Meteen begon de sportafdeling M - met de 'm' van 'motorsport' - aan de snelste versie van dat model werken. Een jaar later stond die hypersportieve variant klaar voor een eerste test, die we toen onder meer op het circuit gingen doen. We herinneren ons die M2 nog levendig: een paar weken later schreven we dat het onze favoriete M-versie was. Van zijn meeste modellen heeft BMW er zo een: zo'n scheurijzer waarmee je op de openbare weg heel exclusief kunt toeren, en waarmee je in het weekend ook strepen kunt trekken op een circuit. De M2 was niet alleen onze favoriete M-versie omdat hij er heel goed uitzag in dat sportieve plunje, maar vooral omdat hij met zijn kleine wielbasis - in vergelijking met de M3 - heel strak en geblokt op het asfalt stond, scherp stuurde en tegen het wegdek ging kleven. Ondertussen zijn we vier jaar verder. Tijd voor de klassieke facelift dus. Uiterlijk is er weinig veranderd, maar dat is klassiek bij dat soort vingeroefeningen. Onderhuids ondergaat de M2 een hele metamorfose, en wat die inhoudt, kun je al vermoeden als je de nieuwe naam ziet: dit snelle stel wielen gaat nu door het leven als M2 Competition. De wagen heeft een parfum dat naar autosport ruikt, maar dat heeft de M2 niet gestolen: voluit accelereren is jezelf de adem afsnijden. En ervoor zorgen dat je denkt, zodra je weer gas terugneemt en de auto laat uitbollen: 'niet normaal'. Daarvoor zorgt een nieuwe motor: ook een zescilinder met een dubbele turbo van 3 liter, maar wel een krachtigere versie, die BMW voorheen alleen voor de grotere M3 en M4 gebruikte. Het resultaat is niet alleen alweer een verbluffende machine, maar ook een totaalpakket dat homogener voelt dan de gewone M2 van vier jaar geleden. Aan het chassis hebben de ingenieurs weinig veranderd, wat erop wijst dat de oorspronkelijke M2 al heel goed in elkaar stak. En omdat de nieuwe motor zijn maximale koppel van 550 Nm over een breder toerental kan uitsmeren, is de M2 Competition meer inzetbaar in het gewone verkeer, waar het wel wat moeilijk is om dit roofdier te gebruiken. Want het blijft constant kriebelen, die goesting om het gaspedaal eens flink in te drukken. En nog eens te kunnen denken: 'niet normaal'.