"Exacte cijfers over het aantal economische immigranten in België zijn er niet. De Dienst Vreemdelingenzaken en het Nationaal Instituut voor Statistiek houden de gegevens vrij goed bij, maar ze worden niet elektronisch verwerkt of gepubliceerd," zegt demograaf Nicolas Perrin van Louvain-la-Neuve. De statistieken over arbeidsvergunningen zijn onvolledig, want er wordt geen rekening gehouden met tal van andere mogelijkheden om in het arbeidscircuit terecht te komen, bijvoorbeeld via gezinshereni...

"Exacte cijfers over het aantal economische immigranten in België zijn er niet. De Dienst Vreemdelingenzaken en het Nationaal Instituut voor Statistiek houden de gegevens vrij goed bij, maar ze worden niet elektronisch verwerkt of gepubliceerd," zegt demograaf Nicolas Perrin van Louvain-la-Neuve. De statistieken over arbeidsvergunningen zijn onvolledig, want er wordt geen rekening gehouden met tal van andere mogelijkheden om in het arbeidscircuit terecht te komen, bijvoorbeeld via gezinshereniging of toeristische visa. In een poging tot kwantificering van de instroom uit de nieuwe Europese lidstaten maakten de onderzoekers van Louvain-la-Neuve (in opdracht van het Centrum voor Racismebestrijding en Gelijke Kansen) een onderscheid tussen drie categorieën van migranten: legaal, semilegaal en illegaal. 1. In 2004 kregen 979 seizoensarbeiders uit de nieuwe lidstaten een arbeidskaart voor één jaar. Er waren dat jaar ook 4547 erkende zelfstandigen, van wie ruim de helft Polen. 2. Semilegale migranten zijn werknemers die hier tijdelijk tewerkgesteld worden via buitenlandse uitzendkantoren. De meeste zijn Polen van Duitse oorsprong en hebben een geldige verblijfsvergunning. Precieze cijfers zijn er niet. 3. Illegale arbeiders zijn vooral actief in de bouw (mannen) en als huisbediende (vrouwen). Hoeveel, valt moeilijk te zeggen. De onderzoekers stellen alleen dat "de combinatie van beperkte legale toegang tot de arbeidsmarkt en een stijgende vraag naar informele arbeid de illegale arbeidscircuits aandikt." Het aanzuigeffect zou wel verminderen, omdat er stilaan een overaanbod van dat soort illegale banen ontstaat. De toestand op 1 januari 2005: 870.862 wettelijk verblijvende vreemdelingen ( 8,3 % van de bevolking, het hoogste percentage in de EU). 65 % van die buitenlanders komt uit de oude vijftien Europese lidstaten. 2 % komt uit de nieuwe Europese lidstaten, hoofdzakelijk Polen. 33 % komt van buiten de EU, vooral uit Marokko en Turkije, steeds meer aangevuld door Congolezen en asielzoekers uit de Balkan en Rusland, en nu ook uit China en India. 699.613 buitenlanders zijn tot Belg genaturaliseerd ( 7 % van de bevolking). Omdat zoveel buitenlanders de Belgische nationaliteit hebben verworven, blijft dat aantal sinds de jaren tachtig vrij stabiel, ondanks een forse instroom als gevolg van familieherenigingen (sinds 1974 is er een immigratiestop). Vooral niet-Europeanen verwerven de nationaliteit: Marokkanen, Turken, Congolezen en mensen uit ex-Joegoslavië.