De trap nemen is uitstekend voor de gezondheid. Het levert een merkbare verbetering van de conditie op en kost weinig tot geen extra tijd, zeker niet voor mensen die geregeld naar een andere verdieping moeten. Traplopen is ook een heel eenvoudig middel om in beweging te blijven, zeker voor wie geen tijd heeft om te sporten.
...

De trap nemen is uitstekend voor de gezondheid. Het levert een merkbare verbetering van de conditie op en kost weinig tot geen extra tijd, zeker niet voor mensen die geregeld naar een andere verdieping moeten. Traplopen is ook een heel eenvoudig middel om in beweging te blijven, zeker voor wie geen tijd heeft om te sporten. Dat de inspanning de moeite loont, blijkt uit tal van onderzoeken. Een voorbeeld. Aan een groep jonge vrouwen met een zittend beroep die niet aan sport deden, werd gevraagd om gedurende 8 weken vaker de trap te nemen. Tijdens de eerste week moesten ze elke dag een trap oplopen van 199 treden in 2 minuten tijd. Het traplopen werd geleidelijk verzwaard en in de loop van week 7 en 8 legden alle deelnemers elke dag 5 maal de 199 treden af. Dit kostte hen, gespreid over de hele dag, in totaal ongeveer 10 minuten inspanning. Hun conditie was na 8 weken merkelijk verbeterd én hun cholesterolgehalte was gedaald (British Journal of Sports Medicine 2005; 39: 590-593). De trap biedt nog andere voordelen. Traplopers zijn in regel socialer: ze groeten elkaar, zoals joggers. Is het je ook al opgevallen dat in een lift de stilte soms te snijden is? Iedereen staart onbewogen naar de gesloten deuren. De trap oplopen geeft een beter gevoel. Als je conditie ondermaats is, moet je het traplopen geleidelijk aan opbouwen. Bij traplopen hoef je niet letterlijk al lopend te dalen of te klimmen. Gewoon stappen in een rustig tempo volstaat. Je zal je conditie dan minder snel opbouwen, maar je doet er wel iets aan. Stel, je werkt op de vierde verdieping en neemt iedere ochtend en avond de lift, omdat de inspanning je te groot lijkt. Een mogelijke oplossing is dan: neem de trap naar de eerste, later de tweede en nog later de derde verdieping, en daar vervolgens de lift. Op die wijze bereik je toch een gezondheidseffect en vermijd je buiten adem toe te komen. Traplopen is geen tijdverlies, wachten op de lift vraagt immers ook tijd. De minuten die je anders verspilt terwijl je op de lift wacht, volstaan meestal om te voet de gewenste verdieping te bereiken. Die luttele minuten kan je gebruiken om iets aan je conditie te doen. Geen tijd om aan sport te doen is voortaan geen excuus meer. De overheid laat hier overigens een kans liggen. In veel gebouwen word je automatisch naar de liften geleid, terwijl de trap nauwelijks te vinden is. De receptioniste toont je meestal alleen de weg naar de liften en nooit naar de trappen. Bovendien zijn veel trappenhuizen niet echt aangenaam, soms zijn het muffe noodkokers waar je je zelfs niet helemaal veilig in voelt. Een kleine inspanning van de overheid om mensen aan te moedigen de trap te nemen, kan heel veel volk in beweging brengen. Men zou ervoor moeten ijveren dat de trap steeds duidelijk wordt aangegeven en vlot toegankelijk is. Een minimale investering om traplopen in gebouwen te promoten, is vanuit economisch standpunt zeker verdedigbaar. De effecten op de gezondheid zijn aangetoond. Bedrijven kunnen zelf ook het heft in handen nemen en hun medewerkers eraan herinneren dat er een trappenhuis in het gebouw is, bijvoorbeeld door voetstappen op de grond te kleven die naar de trappen leiden. Bordjes bij de lift hangen met 'Staat u hier al lang te wachten? Neem de trap' schijnen ook te helpen. Marleen Finoulst