Het wordt voor de Amerikaanse president Donald Trump stilaan tijd om de landing in te zetten in de onderhandelingen over een handelsakkoord met China. Tenminste als hij wil vermijden dat de Chinezen hem in de tang nemen. Want zeker in 2020 heeft de Amerikaanse president een grote handicap ten opzichte van zijn Chinese tegenspeler: een deadline. Begin november zijn er in de Verenigde Staten presidentsverkiezingen. Trump zal zich dus voor de Amerikaanse kiezer moeten verantwoorden voor zijn beleid, als hij herverkozen wil geraken.

Dat wil nog niet zeggen dat de Chinezen zich alles kunnen permitteren. Iedereen die handel drijft met het land van 1,3 miljard inwoners bevestigt dat China wel degelijk lijdt onder de handelsoorlog en dat zijn economische groei serieus onder druk staat. Die situatie nog eens een jaar laten aanslepen, heeft een hoog kostenplaatje. Onlangs zijn, na een lange onderbreking, opnieuw gesprekken opgestart. Deze ronde is volgens ons cruciaal en biedt de grootste kans om tot een akkoord te komen. Er is een aanzet om een eerste tussenakkoord te tekenen, al gaan de Chinezen blijkbaar niet zomaar overstag en proberen ze nog wat extra uit de brand te redden.

Momentum

We hebben in het voorjaar nooit in een deal geloofd, om een dubbele reden. Vooreerst moet een akkoord met China voor Trump een belangrijke trofee zijn en dus een troef vormen in zijn herverkiezingscampagne. Anderhalf jaar voor de verkiezingen was zo'n deal te vroeg gekomen. Bovendien was er geen sence of urgency. De Amerikaanse economie verkeerde in prima conditie. De werkloosheid stond op een vijftigjarig dieptepunt. Die twee argumenten beginnen weg te vallen. Vooreerst zijn we nu stilaan een jaar van de presidentsverkiezingen. Over enkele maanden barst de campagne los. Daarnaast vertoont nu ook de Amerikaanse economie almaar meer tekenen van afkoeling.

Een of andere handelsdeal is essentieel voor de beurzen.

Zoals men in sporttermen pleegt te zeggen, is het stilaan money time voor de 45ste president van de Verenigde Staten. Deze onderhandelingsronde lijkt ons dan ook het moment van de waarheid te worden. Volgend jaar, in volle verkiezingsstrijd, slinken de kansen op eerder welk akkoord. Waarnemers blijven sceptisch over de kansen op een allesomvattende deal die een einde maakt aan de handelsoorlog. China heeft aan het begin van deze onderhandelingsronde al aangegeven dat een zeer breed akkoord, dat het Aziatische land verplicht tot belangrijke hervormingen in zijn industriële en handelspolitiek, niet aan de orde is. Er liggen wel kansen in een gedeeltelijk akkoord. China zou bijvoorbeeld in een eerste fase opnieuw Amerikaanse landbouwproducten kunnen kopen in ruil voor een al dan niet gedeeltelijk opheffing van de sancties. We zijn benieuwd of Trump een relatief beperkt akkoord zal aanvaarden en of het Amerikaanse Congres dat goedkeurt.

We hebben het vaak gezegd en zullen het nog weleens zeggen, maar een of andere handelsdeal is essentieel voor de beurzen. In afwachting van tastbare resultaten van de onderhandelingen verwachten we nog zenuwachtige beurzen met kansen op een terugval. Daarop willen we blijven inspelen.

danny reweghs