De toekomst van de eurozone is bijna onvoorspelbaar. Door de rentevoeten kunstmatig laag te houden, zijn de meeste statistieken vertekend. De schuldenlast die de meeste eurolanden torsen, weegt onvoldoende om hen ertoe te verplichten drastische maatregelen te nemen. Officieel zal de eurozone met 1,5 % groeien in 2015, maar we betwijfelen of dat cijfer relevant is. Meerdere landen boeken al jaren geen groei meer sinds ze zijn toegetreden tot de euro. Het grootste slachtoffer is Italië, dat sinds het de lira ruilde voor de euro (EUR) ter plaatse b...

De toekomst van de eurozone is bijna onvoorspelbaar. Door de rentevoeten kunstmatig laag te houden, zijn de meeste statistieken vertekend. De schuldenlast die de meeste eurolanden torsen, weegt onvoldoende om hen ertoe te verplichten drastische maatregelen te nemen. Officieel zal de eurozone met 1,5 % groeien in 2015, maar we betwijfelen of dat cijfer relevant is. Meerdere landen boeken al jaren geen groei meer sinds ze zijn toegetreden tot de euro. Het grootste slachtoffer is Italië, dat sinds het de lira ruilde voor de euro (EUR) ter plaatse bleef trappelen. De werkloosheid treft in de eurozone meer dan 10,7 % van de beroepsbevolking. Het gemiddelde begrotingstekort komt overeen met 2,1 % van het bruto binnenlands product (bbp) van de eurozone, maar omvat sterke verschillen tussen de lidstaten. Het grootste tekort is dat van Spanje met 4,4 %, terwijl Duitsland een overschot van 0,7 % boekt. De komende jaren zullen politieke gebeurtenissen het beeld vertroebelen. Verkiezingen en referendums - in Oostenrijk en Finland - zullen hoe dan ook de sterkte van de muntunie aantasten en de geloofwaardigheid van de Europese instellingen beknotten. De schuldenproblemen van de perifere landen zullen regelmatig opflakkeren. Want de voorgestelde oplossingen helpen niet en vergroten het probleem op termijn. Ooit zal het ondraaglijk worden en dan dreigt de zone uit elkaar te spatten. De eurozone kampt ook met een bijzonder zwakke banksector. Die blijft gebukt gaan onder de waardeloze schulden. Het gevoerde monetaire beleid heeft tot op heden geen voldoening geschonken, maar heeft de problemen integendeel verergerd. Door het renteverschil kunstmatig te reduceren, beschikken de banken over minder middelen om hun zaken recht te trekken. De bedoeling van de Europese Centrale Bank (ECB) is de EUR verzwakken op de wisselmarkt. Ze wordt in dat opzet zeker geholpen door de onzinnige politiek van de Commissie en vooraanstaande lidstaten. Voor de particuliere belegger telt alleen de renteontwikkeling, en die is niet gunstig. De rentetarieven hebben de afgelopen zes maanden zowat 0,25 % ingeboet. En ze hebben nog voldoende ruimte om verder te dalen. Dat maakt dat de returns van obligaties verzekerd positief evolueren, als de stuken kwalitatief hoogstaand zijn. Wel zal de belegger rekening moeten houden met een voortdurend inkrimpende markt. Dynamisch in obligaties beleggen zal steeds moeilijker blijken. Vooreerst omdat de ECB met haar maandelijkse aankopen een groot deel van de beschikbare stukken afroomt, vervolgens omdat de banken niet langer geneigd zijn hun rol als markthouder te spelen. Daardoor zullen grotere prijsverschillen ontstaan. Werk dus uitsluitend met gelimiteerde orders als u op de secundaire markt iets verhandelt.