Vorige week raakte bekend dat bij de regeringsonderhandelingen tussen de PS en de N-VA een meerwaardebelasting op aandelen op tafel lag, als onderdeel van een rechtvaardige vermogensfiscaliteit. Die nieuwe belasting is een van de redenen waarom Open Vld paars-geel niet ziet zitten. De vraag is of voorzitter Egbert Lachaert zo'n meerwaard...

Vorige week raakte bekend dat bij de regeringsonderhandelingen tussen de PS en de N-VA een meerwaardebelasting op aandelen op tafel lag, als onderdeel van een rechtvaardige vermogensfiscaliteit. Die nieuwe belasting is een van de redenen waarom Open Vld paars-geel niet ziet zitten. De vraag is of voorzitter Egbert Lachaert zo'n meerwaardetaks nog van tafel krijgt. De PS beschouwt de toegevingen van de N-VA als verworven. En als de groenen erbij komen, zullen ze zelfs nog een versnelling hoger willen schakelen. In een rapport van dit voorjaar pleit de Hoge Raad van Financiën voor een meerwaardebelasting van 15 procent op aandelen en 25 procent bij een verkoop binnen het jaar na de aankoop. Maar wat met de minwaarden? Het zou een vorm van confiscatie zijn, als beleggers wel belast worden als ze hun aandelen met een meerwaarde verkopen, terwijl ze hun minwaarden niet kunnen aftrekken. De Hoge Raad stelt dat beleggers minwaarden moeten kunnen aftrekken, maar niet mogen verrekenen met andere inkomsten. Anders zouden overheden in slechte beursjaren negatieve inkomsten boeken. Daar komen we op gevoelig terrein. Gezien de toestand van de overheidsfinanciën, zullen politici geneigd zijn te kiezen voor een formule die de staatskas snel en gemakkelijk spekt. Een meerwaardebelasting enkel en alleen om de putten te vullen? Nee, bedankt. Zo'n taks roept nog vragen op. Vallen ook niet-genoteerde aandelen in een familiebedrijf eronder? Hoe wil men die effecten waarderen? En is zo'n taks wel een goed signaal op een moment dat de economie risicokapitaal heel goed kan gebruiken? Het ongewenste effect zal zijn dat beleggers vluchten in risicoloos spaargeld of vastgoed.