De stichting Chimay-Wartoise is geen gewone stichting: "Enerzijds houden we ons bezig met filantropie. We willen bijvoorbeeld de nabijgelegen gemeenten steunen", legt algemeen secretaris Philippe Dumont uit. "Maar de middelen die we hiervoor inzetten, vloeien voort uit het feit dat we aandeelhouder zijn van de bedrijven die de trappistproducten van de abdij van Chimay maken."
...

De stichting Chimay-Wartoise is geen gewone stichting: "Enerzijds houden we ons bezig met filantropie. We willen bijvoorbeeld de nabijgelegen gemeenten steunen", legt algemeen secretaris Philippe Dumont uit. "Maar de middelen die we hiervoor inzetten, vloeien voort uit het feit dat we aandeelhouder zijn van de bedrijven die de trappistproducten van de abdij van Chimay maken." Chimay-Wartoise is dus geen onderneming die middelen schenkt aan een vzw of stichting om haar geweten te sussen of om blijk te geven van maatschappelijke verantwoordelijkheid, stipt consultant Serge De Backer aan. "De stichting bezit de trappistbedrijven en gebruikt de middelen die ze daaruit put voor haar filantropische projecten." Het is dus vanuit een dubbele hoedanigheid - aandeelhouder én filantroop - dat de stichting een stap verder wilde gaan op het vlak van maatschappelijk verantwoord ondernemen. "We deden al veel op een informele manier", zegt Dumont. "Toen de monniken de stichting in 1996 in het leven riepen, wilden zij dat wij hun werk ter bevordering van het algemeen welzijn zouden voortzetten en er dus geen puur economische logica op zouden nahouden." De filantropische activiteiten van de stichting beslaan drie domeinen: de plaatselijke jeugd, de lokale economie en het verenigingsleven. "Maar alle projecten moeten een gemeenschappelijk doel hebben: duurzame ontwikkeling. En om dat beter te omschrijven en in de praktijk te brengen, hebben we aangeklopt bij CAP Conseil", legt Dumont uit. Wat is er sindsdien veranderd? "Zowel bij onze trappistbusiness als bij onze filantropische activiteiten waren wij al sterk bezig met energiebesparingen. Maar nu beseffen we dat duurzame ontwikkeling veel meer is: economische ethiek, behoorlijk bestuur, reporting... Aan die laatste twee domeinen kunnen we nog schaven, op voorwaarde dat het administratief niet te zwaar wordt." De stichting analyseert de haar voorgelegde dossiers nu ook kritischer. "De jury die over de toekenning van fondsen beslist, kreeg een opleiding om altijd te focussen op duurzame ontwikkeling. Aan een jongedame die zich in de streek wilde vestigen als kapster, hebben we bijvoorbeeld gevraagd wat voor producten ze zou gaan gebruiken." Wat verandert er door ISO 26000? "Het is een prima bewustmakingsinstrument en ik denk dat onze voornaamste taak als 'bewuste' organisatie erin bestaat om de spelers in onze eigen streek op onze beurt warm te maken voor een maatschappelijk verantwoorde aanpak. Het is niet onze bedoeling om van de daken te schreeuwen wat we doen. Evenmin om het bier en de kazen van Chimay een ecolabel te geven. Volgens mij zijn het de grote brouwers die op dat vlak het voorbeeld moeten geven. Wij zijn maar dwergen in de sector en we kunnen het ons niet veroorloven om onze (zeer strikt gecontroleerde) processen nóg te verzwaren. Iedereen moet doen wat hij kan."