Luc Van Oostende kreeg een horecaopleiding in Zwitserland, stond aan de basis van Le Pain Quotidien en maakte van een ruimte in het Gentse operagebouw, die tien jaar lang leegstond, de bruisende brasserie Cafe Theatre. De ondernemer onderzocht, samen met zijn dochter, al een tijdje de mogelijkheid van een nieuwe zaak in Londen of New York. De beslissing is nu gevallen: het wordt Londen.
...

Luc Van Oostende kreeg een horecaopleiding in Zwitserland, stond aan de basis van Le Pain Quotidien en maakte van een ruimte in het Gentse operagebouw, die tien jaar lang leegstond, de bruisende brasserie Cafe Theatre. De ondernemer onderzocht, samen met zijn dochter, al een tijdje de mogelijkheid van een nieuwe zaak in Londen of New York. De beslissing is nu gevallen: het wordt Londen. "Ik wilde niet al mijn eieren in dezelfde mand leggen", aldus Van Oostende. "Bovendien kan je in het buitenland veel makkelijker gekwalificeerd horecapersoneel vinden, en dat voor betaalbare prijzen. De loonkosten zijn de grootste kostenpost in de horeca, en die liggen in Londen maar liefst 30 % lager. Het minimumloon bedraagt er 5,87 pond per uur en dat is een stuk goedkoper dan bij ons. Een gewone werkweek omvat 45 uur en je mag als werkgever gerust vragen om wat uurtjes extra te komen werken." Zonder een advertentie te plaatsen, is Van Oostende nu al aan het rekruteren. Hij ondervindt ook dat de sociale wetten in Groot-Brittannië niet zo grijs zijn als bij ons. "Alles is simpel en duidelijk. Dat geldt ook voor de vergunningen op het vlak van bouw, beveiliging en hygiëne. Alles verloopt via internet en binnen de week is het vaak in orde. Ik had veel grotere obstakels verwacht." Alleen was het geen sinecure om een geschikt pand te vinden. De Belg is twee jaar lang om de twee à drie weken met een vastgoedkantoor op stap geweest en heeft meer dan 130 panden bezocht. "De vraag is groter dan het aanbod en je concurrenten zijn Amerikaanse groepen of machtige mensen uit de restaurantwereld. Je moet kunnen bewijzen dat je de mogelijkheid hebt om te investeren en dat je iets kan. De website van Cafe Theatre heeft geholpen en beetje bij beetje werden wij aanvaard als good people. Daarmee bedoelen ze professionals." Zelfs bij de beste vastgoedmakelaars moet je met je ellebogen werken, ondervond de horecaondernemer. Geen wonder natuurlijk: als Gordon Ramsey, Jamie Oliver of Alan Yau (Hakkasan en Yauatcha) aankloppen, dan is het uiteindelijk niet het vastgoedkantoor, maar de eigenaar van het pand die beslist. En vaak geeft die de voorkeur aan vermaarde restaurateurs, vanwege de zogenaamde economische veiligheid. De ene landlord geeft de voorkeur aan een keten, de andere niet. "Maar in alle gevallen zijn wij marionetten. Londen telt zo'n tien tot twaalf grootgrondbezitters, die grote delen van de stad verdelen. Een van deze estates is het koninklijk huis. De grootgrondbezitters bestaan al honderden jaren en zorgen ook voor het urbanisme van deze wereldstad. Zij bepalen welke straat moet verbeteren en wie er komt of weggaat. Landlords zijn uiterst machtige mensen." De nieuwe zaak van Luc Van Oostende zal te vinden zijn in Marylebone, een centrumwijk tussen Mayfair en Regent's Park waar je zowel residentieel vastgoed, winkels als bedrijven vindt. Het pand ligt in de hoofdstraat tussen boetieks van Agnès B, Paul Smith, Le Pain Quotidien, The Conran Shop enzovoort. Wat de naam zal zijn van het nieuwe Belgische restaurant in Londen, wil Van Oostende nog niet kwijt. Vast staat wel dat het Londense zusje van Cafe Theatre zich niet als Belgisch of Frans zal profileren, wel als Europees. Iets wat zal gebeuren via een hedendaagse brasseriekeuken. De zaak moet in mei de deuren openen. En zoals dat in grootsteden in de horeca gebruikelijk is, heeft Van Oostende intussen het beste pr-bureau voor de horeca (Bacchus Pr) onder de arm genomen. Voor de inrichting van zijn nieuwe eethuis werkt de Gentse ondernemer samen met Stiff + Trevillion Architects, dat ook voor Jamie Oliver werkt. Door Pieter van Doveren