Volgende week
...

Volgende week Thomas Leysen, Trends-premier/minister-president. Hebt u commentaar op deze rubriek? Mail dan naar trends@trends.be eXtra informatie op www.trends.be De functies van de leden van het zakenkabinet.Bart Verhaeghe. "Aanleiding van het artikel is een gelijknamig boek waarvan de inhoud zegt: luiheid is een mensenrecht dat we met overgave moeten opeisen. Dat doet me denken aan het boek Tegen de decadentie van Paul Cliteur, met op de omslag een schilderij van vadsige Romeinen voor het verval van hun keizerrijk. Alleen: Cliteur verzet zich daarin tegen de inflatie van allerlei nieuwe (moderne) rechten. Na lectuur van het krantenartikel kan iedere kritische lezer alleen maar besluiten dat het ware paradijs de totale werkloosheid is, dat sociaal tijdskrediet, voortijdige pensionering, urenlange pauzes, geïnstitutionaliseerde middagslaapjes en dagenlang rondlummelen werkelijk het summum zijn. Misschien is dat alles ironisch bedoeld. Hoe het ook zij, ik vind het moment zeer slecht gekozen om met zoiets uit te pakken, nu de globalisatie ons dwingt ons beste beentje voor te zetten opdat wij geen vierdewereldland zouden worden."Verhaeghe. "Ligt de Belg wakker van het loonoverleg? Bijlange niet. Het overleg speelde zich af ver boven de hoofden van de burgers, die op dat moment bezig waren met solidariteit in Zuidoost-Azië. En dat is niet verwonderlijk. Wekenlang is door de sociale partners niet echt overlegd, er werden alleen verklaringen afgelegd. De meest ergerlijke was de bijna communistische uitlating van een socialistische Vlaamse vakbondsman die het behoud - en liefst nog de verhoging - van de sociale rechten blijft verdedigen, ongeacht de economische omstandigheden. Volgens hem moeten winstgevende bedrijven maar bijspringen om de sociale lasten te helpen financieren van andere bedrijven. Vakbonden bepalen mee de lonen, de pensioenleeftijd, de arbeidstijd en -flexibiliteit; als ze nu ook nog willen vastleggen wat bedrijven met hun winst moeten doen, dan is het hek volledig van de dam."Verhaeghe. "De belangrijkste verdienste van dit akkoord is wellicht dat de sociale vrede voorlopig bewaard blijft. En dat is dan ook meteen mijn belangrijkste kritiek. Een akkoord wordt afgesloten onder dreiging van een veel ergere situatie. Dat moest wel resulteren in een zwakke inhoud. Het fundamentele debat over het brugpensioen is niet gevoerd. Nochtans koppen de kranten: 'Belg wil desnoods werken tot 63'. Wiens belangen proberen de vakbonden nog te verdedigen?"Verhaeghe. "Ik vind die resultaten helemaal niet zo positief. Want als twee derde van de werklozen actief op zoek is naar werk, dan is maar liefst één derde niet op zoek naar werk. Nochtans mag iedereen rustig zijn uitkering behouden, als ze maar een 'verbintenis' ondertekenen om hun zoekgedrag aan te passen. Waarom die fluwelen handschoentjes? Dit systeem drijft ronduit de spot met de werkenden. Ze werken en krijgen een inkomen dat zwaar belast wordt om het inkomen te financieren van hen die niet werken. Is dat solidariteit of een sociaal rechtvaardig beleid?"Verhaeghe. "Het is niet mogelijk om in één nationaal akkoord goede, gezonde maatregelen te treffen voor de diverse sectoren in de economie. Dat België op drie na de hoogste productiviteit heeft, geeft ook een zeer vertekend beeld. De Belg werkt wel hard per uur, maar op voorwaarde dat hij werkt. En in die voorwaarde schuilt het probleem. Zelfs onze actieve Belgen werken 15 % minder uren dan de Amerikanen. Bovendien is de werkgelegenheidsgraad in België ongeveer 18 % lager dan in de VS. De cijfers die BusinessWeek deze week publiceerde, spreken boekdelen: in Europa zullen er over twintig jaar maar liefst veertig gepensioneerden - alleen gepensioneerden! - per honderd werkenden zijn. Dat zijn er ongeveer tien meer dan in Amerika, China en Rusland. Om nog maar te zwijgen van het verschil met Zuid-Korea, waar er 'slechts' 25 zullen zijn."P.D."Waarom die fluwelen handschoentjes bij de opvolging van werklozen?"