Zijn fans hielpen financieel om een luxerestaurant aan de Frankrijklei op te zetten en daar kwam Le Zinc bij aan de Mechelsesteenweg. Philippe werd zakenman, wat hem minder goed afging dan koken. De zaak ging op de fles. Hij heeft het nog even geprobeerd in de Kelderstraat, maar de schwung was eruit. Philippe trok naar Israël om zich te bezinnen. Daar ontdekte hij hoe veel hij van Antwerpen hield. Hij deed zijn comeback ...

Zijn fans hielpen financieel om een luxerestaurant aan de Frankrijklei op te zetten en daar kwam Le Zinc bij aan de Mechelsesteenweg. Philippe werd zakenman, wat hem minder goed afging dan koken. De zaak ging op de fles. Hij heeft het nog even geprobeerd in de Kelderstraat, maar de schwung was eruit. Philippe trok naar Israël om zich te bezinnen. Daar ontdekte hij hoe veel hij van Antwerpen hield. Hij deed zijn comeback met Le Petit Zinc. Deze Franse bistro pur sang is ondergebracht in een voormalig volkscafé en stamlokaal van de basketbalclub Zaziko. De binnenplaats werd overdekt om een keuken te installeren en voor de rest is er veel bij het oude gebleven. Er zijn plaatsen aan de eettoog, aan de lange gastentafel, aan individuele tafeltjes of in het privé-zaaltje in het achterhuis dat uitgeeft op de keuken. Er is geen spijskaart: wat de pot schaft, staat op een bord boven de toog gekalkt. Le Petit Zinc bestaat inmiddels bijna vijf jaar. De kok wist met rijke en royaal geserveerde streekgebonden bereidingen een gedegen reputatie op te bouwen. Voorbeelden zijn: confit van lamsschouder uit porseleinen schaal (16,11 euro), warme oester met vinaigrette, linzen en spek (15,49 euro) en ragout van eendenmaag en slakken (17,10 euro). Deze smaakbommen worden ondersteund door stoer wijnadvies van Philip Daelemans. De maître d'hôtel, die in hemd met bretellen de ronde doet, staat er alleen voor en is even ad rem als de kok. Daar moeten niet-Antwerpenaren wel eens aan wennen. Veel van de flesjes komen rechtstreeks uit de kisten, die schots en scheef op of voor de toog staan. Wij genoten van een machtige terrine van ganzenlever en varkenspoot (17,35 euro) en een sappige en vettige Château La Grande Clotte als zelf ingevoerde witte bordeaux (33,41 euro). Spaghetti van schorseneren kreeg een lepel kaviaar en een roomsaus met sherry (35,94 euro). Perfect gebakken en gekruide tonijnsteak werd opgediend met sinaasappel en karamel van ui (18,59 euro), en prachtig verse zeetong verscheen in een romige vissaus met oesters, grijze garnalen en mosselen (23,55 euro). Tot slot van deze smakelijke en vermakelijke maaltijd was er een Luikse koffie van zelf gedraaid ijs (4,96 euro).Pieter van Doveren